Στοχασθῆτε, ἀπὸ τὸν καιρὸν ὁποὺ ἔκτισε ταύτην τὴν νέαν Βηθλεὲμ πόσοι ἁμαρτωλοὶ νὰ ἦλθον, ὡσὰν ἐμένα, εἰς τοῦτον τὸν εὔδιον λιμένα τῆς σωτηρίας ἕως τῆς σήμερον; καὶ πόσοι πάλιν θέλει ἔλθουν ἕως τέλους; Ἀλλὰ καὶ οἱ ἐν αὐτῷ ἀσκούμενοι Πατέρες πόσους χριστιανοὺς ἐδιόρθωσαν, —τόσον ἐκείνους ὁποὺ ἔρχονται ἐδῶ χάριν προσκυνήσεως, ὅσον καὶ ἐκείνους ὁποὺ διορθώνουν, ὅταν ἐξέρχωνται εἰς τὰ ταξείδια χάριν ἐξομολογήσεως τῶν χριστιανῶν καὶ χάριν κυβερνήσεως τοῦ ἱεροῦ τούτου Μοναστηρίου; Τὰ ὁποῖα ὅλα αὐτὰ τὰ ἀγαθά, ὅλαι αὗται αἱ καλωσύναι, πρὸς τὸν ἅγιον ἀναφέρονται. Καὶ ἐκ τούτων πάντων, σᾶς ἐρωτῶ, ἠμπορεῖτε νὰ μοῦ εἰπῆτε εἰς ποῖον ὕψος δόξης ἀνεβιβάσθη; Πλήν, ἂν ὑμεῖς, ὦ ἀκροαταί μου, δὲν μοῦ ἀποκρίνεσθε, αὐτὸ τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Κυρίου, μᾶς δίδει τὴν ἀπόκρισιν λέγον: «ὅς δ’ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν». Ζῇ, λοιπόν, ζῇ κατὰ ἀλήθειαν ὁ πατὴρ ἡμῶν Σίμων· ζῇ καὶ εἶναι μέγας εἰς τὸν οὐρανόν. Ζῇ εἰς τὴν μητρόπολιν τῶν πρωτοτόκων· ζῇ εἰς τὴν Βασιλείαν τῶν οὐρανῶν δεδοξασμένος ἀπὸ τὸν Θεὸν διὰ τὰς πολλάς του ἀρετάς, διὰ τὰ μεγάλα του κατορθώματα, διὰ τὰς ψυχωφελεῖς του νουθεσίας, μὲ τὰς ὁποίας ἁμαρτωλοὺς πολλούς, ὡς ἐμέ, ὑπέστρεψεν εἰς μετάνοιαν, τοὺς δὲ ἐναρέτους προθυμοτέρους κατέστησεν.