Ὁμοίως καὶ ὁ πατὴρ ἡμῶν Σίμων βοᾷ πρὸς ἡμᾶς, τὰ πνευματικὰ τέκνα του: «παρακαλῶ ὑμᾶς, τέκνα μου ἀγαπητὰ ἐν Κυρίῳ, μιμηταί μου γίνεσθε». Ἂς μιμηθῶμεν, λοιπόν, τὸν πνευματικόν μας πατέρα εἰς τὴν ἄρνησιν τῶν κοσμικῶν πραγμάτων, εἰς τὴν ἐγκράτειαν τῶν παθῶν, εἰς τὴν ἀνυπόκριτον ὑπακοήν, εἰς τὴν εὐλάβειαν καὶ ὑποταγὴν πρὸς τοὺς προεστῶτας, εἰς τὰς νηστείας καὶ ἀγρυπνίας, εἰς τὸ χαρμόσυνον πένθος, εἰς τὴν καθαρὰν καὶ ἀδελφικὴν ἀγάπην, εἰς τὴν ὑψοποιὸν ταπείνωσιν, καὶ, τέλος πάντων, εἰς τὴν ἀπαρασάλευτον φύλαξιν τῶν θείων ἐντολῶν, ὑπήκοοι μέχρι θανάτου εἰς τὰς παραδόσεις τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, εἰς τὰ εὐσεβῆ δόγματα τῶν ἁγίων ἑπτὰ Συνόδων. Ὅσα παρελάβομεν ἐκ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, Προφητῶν καὶ Διδασκάλων νὰ τὰ φυλάττωμεν ὡς λόγια Θεοῦ, ἐπειδὴ τὸ ἅγιον Πνεῦμα ἐλάλησε διὰ Προφητῶν, Ἀποστόλων καὶ Συνόδων ἁγίων. «Ὁ ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀκούει (λέγει ὁ Κύριος πρὸς τοὺς ἁγίους αὐτοῦ μαθητὰς) καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς ἐμὲ ἀθετεῖ, ὁ δὲ ἐμὲ ἀθετῶν ἀθετεῖ τὸν ἀποστείλαντά με». Καὶ πάλιν· «ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι».