Ἀδελφὸς ἀδελφοῦ μὲν λέγεται· ἐκ τοῦ ἀδελφοῦ δέ, οὐ λέγεται· ἀλλ’ ἐκ τοῦ πατρός· ὃς ἦν ἀμφοῖν αἴτιος. Καὶ ἐπὶ τῶν φυτῶν, ὁ καρπὸς τοῦ κλάδου μὲν λέγεται· ἐκ τοῦ κλάδου δέ, οὐ κυρίως ἂν λέγοιτο εἶναι· ἀλλ’ εἴ περ ἄρα διὰ τοῦ κλάδου· ἄμφω δέ, ἐκ τῆς ῥίζης· ἢ καὶ ἄμφω σπερματικῶς ἐν ἑαυτῇ πρότερον ἔχουσα, κατὰ καιρὸν ὕστερον ἐξ ἑαυτῆς ἀνέδωκεν ἕκαστον. Οὕτως οὖν καὶ ἐπὶ τῆς ὑπὲρ ταύτης τριάδος. Ἐκ μὲν τοῦ Πατρὸς καὶ ὁ Υἱὸς καὶ τὸ Πνεῦμα· ὅτι δὴ καὶ αἴτιος ἀμφοῖν ὁ Πατὴρ τούτοιν· τοῖν δυοῖν δὲ οὐδέτερον ἐκ θατέρου· ἵνα μὴ δύο τὰ αἴτια γένηται, εἰ καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Υἱοῦ λέγεται διὰ συγγένειαν, εἰ χρὴ οὕτως εἰπεῖν· οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ διὰ τοῦ Υἱοῦ, πρὸς τοῦτο γὰρ φέρει καὶ ἡ τοῦ καρποῦ καὶ ἡ τοῦ κλάδου ἀναλογία· κάτω τὸ πρότερον καὶ τὸ ὕστερον καταλείπουσα· καὶ εἴ τι ἄλλο τῆς κατὰ τὴν ὕλην ἀνομοιότητος. Σοὶ δὲ μηδὲν διορίζοντι, μεταξὺ τοῦ, τοῦδε καὶ τοῦ, ἐκ τοῦδε, οὐ ταῦτα μόνον ἀπαντήσεται ἄτοπα, ἀλλὰ καὶ τῶν πρός τι ὅσα αὐτά, ἅπερ ἐστὶν ἑτέρων εἶναι λέγεται, ἐξ ἀλλήλων ἕξει τὸ εἶναι· οἷον, διπλάσιον· ἥμισυ, μεῖζον, ἔλασσον· δεσπότης, δοῦλος· Πατήρ, Υἱός· τὰ τοιαῦτα πᾶντα· ἵνα κᾀνταῦθα τὴν σύγχυσιν ὡς εἰκὸς καταγάγῃς ἄνωθεν. Προϊὼν δέ, καὶ πᾶν κτῆμα ἐκ τοῦ κτησαμένου ἐρεῖς· ὅτι τοῦ κτησαμένου τὸν ἵππον ἢ τὸν βοῦν ἐκ τοῦ ἀγοράσαντος.