ϟαʹ Ἄλλο τὸ ταπεινολογεῖν καὶ ἕτερον τὸ ταπεινοφρονεῖν, καὶ ἄλλο ταπείνωσις καὶ ἕτερον τὸ ἄνθος τῆς ταπεινώσεως, καὶ ὁ ταύτης καρπὸς ἄλλο καὶ τὸ τοῦ καρποῦ τούτου κάλλος καὶ τὸ τοῦ κάλλους ἡδὺ ἕτερον, καὶ ἄλλο παρὰ ταῦτα αἱ ἐκ τοῦ καρποῦ τούτου ἐνέργειαι. Τούτων δὲ τὰ μὲν ἐφ’ ἡμῖν εἰσι, τὰ δὲ οὐκ ἐφ’ ἡμῖν· καὶ τὰ μὲν ἐφ’ ἡμῖν, τὸ πάντα νοεῖν, τὸ πάντα φρονεῖν, τὸ πάντα λογίζεσθαι καὶ λέγειν καὶ πράττειν, ὅσα πρὸς ταπείνωσιν ἡμᾶς ἄγουσιν· ἡ δὲ ἁγία ταπείνωσις καὶ τὰ λοιπὰ αὐτῆς ἰδιώματα, τὰ χαρίσματα καὶ αἱ ἐνέργειαι αὐτῆς, δῶρον Θεοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἡμῶν, ὧν καὶ οὐδεὶς καταξιωθήσεταί ποτε, ἐὰν μὴ τὰ ὅσα ἐφ’ ἑαυτῷ εἰσι καλῶς προκαταβάλληται σπέρματα.