Καὶ γίνεται ὁ τοιοῦτος κατὰ τὴν Μάρθαν καὶ Μαρίαν, τὰς ἀδελφὰς τοῦ Λαζάρου, λεγούσας τῷ Δεσπότῃ ἐγεῖραι τὸν αὐτῶν ἀδελφόν. Κἂν ποιήσῃ τις ταῦτα, μὴ μεγαφρονήσῃ, καθὼς γὰρ γίνεται αὐτῷ ὑπὸ ἄλλων, οὕτω καὶ αὐτὸς ποιεῖ. «Ἐν ᾧ γὰρ μέτρῳ μετρεῖ τις ἀντιμετρηθήσεται αὐτῷ.» Καὶ μὴ νομίσῃς ὅτι ἐδάρης παρ’ αὐτοῦ, ὅτι μέγα τι ἔπαθες, ὅτι ὁ Κύριος τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς ἐδάρη καὶ ὅλα τὰ ἑξῆς. Καὶ μὴ σαλευθῇς ἀπὸ τοῦ τόπου σου τοῦ μεταβῆναι καὶ ἀφορισθῆναι ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ σου, οὐ γάρ ἐστι κατὰ Θεὸν ἀλλὰ πλήρωμα θελήματος διαβόλου. Κἂν ποιήσῃς τοῦτο, οὐδὲ οὕτω παύεται, ἀλλ’ ἔτι εἰς χεῖρον ἔρχεται, ἀπὸ κακοῦ γὰρ οὐδὲν ἐκβαίνει ἀγαθόν. Ἀλλ’ αὕτη ἀνυποταξία ἐστὶ καὶ ἀσυνεσία· «Ὅπου γὰρ ζῆλος καὶ ἔρις, ἐκεῖ ἀκαταστασία καὶ πᾶν φαῦλον πρᾶγμα.» Οὐδεὶς θεραπεύεται ἀπὸ τούτων εἰς τὸν αἰῶνα, εἰ μὴ ὁ κόπτων τὸ ἴδιον θέλημα καὶ ἀγωνιζόμενος μὴ περιεργάζεσθαι τὸν πλησίον μήτε ποτὲ εἰπεῖν· Τί ἐστι τοῦτο ἢ τοῦτο; Ὁ δὲ λέγων· Οὕτως κἀγὼ θέλω, ὁ τοιοῦτος υἱὸς διαβόλου γίνεται καὶ ἀλλότριος τοῦ Θεοῦ, καὶ φανερόν ἐστιν ὅτι τὸ ἴδιον θέλημα θέλει ποιῆσαι καὶ οὐ τὸ τοῦ Θεοῦ. Ἀνδρίζου, ἄδελφε, ὁ Θεὸς σκεπάσει σε! Καὶ ἐξ ὅλης ψυχῆς σου εὖξαι ὑπὲρ τοῦ ἀδελφοῦ σου καὶ ἀγάπησον αὐτὸν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.