Ἐὰν γὰρ μὴ ἐλευθερωθῇ ἄνθρωπος ἐκ πάντων τούτων, ὧν εἴπομεν, καὶ τῶν αἰτίων αὐτῶν, οὐ μὴ θεάσηται ἐν τοῖς κρυπτοῖς ἡ διάνοια. Διατοῦτο πρὸ πάντων τὴν ἀκτημοσύνην ἐκέλευσεν ὁ Κύριος κρατῆσαι, καὶ ἀποστῆναι ἀπὸ τῆς ταραχῆς τοῦ κόσμου, καὶ λυθῆναι ἐκ τῆς μερίμνης πάντων τῶν ἀνθρώπων. Ὅστις φησὶν οὐκ ἀποτάσσεται πάσῃ τῇ ἀνθρωπότητι αὐτοῦ, καὶ πᾶσι τοῖς ἑαυτοῦ καὶ ἀρνεῖται ἑαυτόν, οὐ δύναται εἶναι μου μαθητής, ἵνα μὴ ἡ διάνοια ἐν πᾶσι βλαβῇ, ἐν θεωρίᾳ, ἐν ἀκοῇ, ἐν μερίμνῃ πραγμάτων, ἐν ἀφανισμῷ αὐτῶν, ἐν αὐξήσει αὐτῶν, ἐν ἀνθρώπῳ. Καὶ διὰ τὸ δεσμῆσαι τὴν διάνοιαν ἡμῶν ἐν τῇ ἐλπίδι μόνῃ τῇ πρὸς αὐτόν, ἔτρεψε πᾶσαν μέριμναν τῶν λογισμῶν ἡμῶν, καὶ ἐν αὐτῷ ἐδέσμησε πᾶσαν μέριμναν τοῦ φρονήματος ἐν λύσει πάντων, ἵνα ἐκ τούτου ὀρεγώμεθα τῆς ὁμιλίας αὐτοῦ ἐν τῇ διαμονῇ τῆς μερίμνης ἡμῶν τῆς περὶ αὐτοῦ.