Πολλὰ δὲ καὶ ἄλλα τὴν ἐν ἄλλοις μάχην προφαίνοντα, τῶν περιστατικῶν ὀρθῶς διακριθέντων εἰς συμφωνίαν μεθίσταται· ἄλλα δὲ γίνεται ποτὲ μὲν παρὰ τὸν τόπον, ἄλλοτε δὲ παρὰ τὸν χρόνον, ἐνίοτε δὲ καὶ παρὰ τὸ πρόσωπον. ἔχει μὲν οὖν καὶ ὁ χρόνος διαφορὰς οὐκ ὀλίγας, πολὺ δὲ τὸ πρόσωπον πλείους· ἄρχοντα καὶ ἀρχόμενον, εἰσάγοντα εἰσαγόμενον, τελειοῦντα τελειούμενον, μαθητὴν διδάσκαλον, οἷς ἄν τις συντάττοι καὶ τὸ αἴτιον καὶ τὸ ἀναίτιον. καὶ κοινὴ πάλιν τοῦ προσώπου τομὴ μεταβολὴ τούτου καὶ ὑπαλλαγή· ἄλλο γὰρ εἶδος ἀποτελεῖται τοῦ ἤθους μὲν μεταπίπτοντος, τοῦ προσώπου δὲ διαμένοντος, καὶ ἕτερον πάλιν ὅταν ἀνθ’ ἑτέρου ἕτερον ὑποβάλληται. οἷον ἐβασίλευσεν ὁ θεὸς τὸν Σαούλ, καὶ πάλιν ἀφεῖλεν αὐτὸν τῆς βασιλείας· ‘ἔτι τρεῖς ἡμέραι, καὶ Νινευὴ καταστραφήσεται’, καὶ μένει χρόνον ἡ πόλις τῆς προθεσμίας ἐλεύθερον τοῦ πάθους ἀπείρατος· καὶ ἄλλα δὲ μυρία τῇ μεταβολῇ τῶν ἠθῶν τὸ πρόσωπον μεριζόμενα τῶν λογισμῶν τὴν στάσιν καλεῖ πρὸς διάλυσιν. τὸ δὲ τὸν Ἀαρὼν μὴ δοῦναι δίκην τῆς μοσχοποιίας, ὅτε τὸ ξίφος τοὺς μετεσχηκότας τῆς αὐτῆς αἰτίας ἐδίκαζεν, καὶ εἰς ἄλλας μέν ἐστιν ἀναφέρειν αἰτίας καὶ τὸ ἀντιπῖπτον ἐκεῖθεν συνάγειν εἰς τὸ ἀκόλουθον, ἀλλ’ οὖν γε καὶ ἡ τῶν προσώπων ἑτερότης οὐ μικρὸν διαλύσασθαι τὴν ἐναντίωσιν, εἴ γε μάλιστα καὶ τὰ ἄλλα περὶ αὐτό τε καὶ ἐξ αὐτοῦ λαμβάνει τὴν πρόοδον.