Ἐντιμ. κ. Λαζάρου Κυρίζογλου, τότε Νομάρχου Εὐβοίας, νῦν Δημάρχου Ἀμπελοκήπων Θεσσαλονίκης

Σεβασμιώτατοι, Σεβαστοί πατέρες, Κυρίες-Κύριοι,

Ὡς Νομάρχης τοῦ Νομοῦ Εὐβοίας, ἐκπρόσωπος τῆς κυβέρνησης στόν Νομό, μόλις ἔγινε γνωστό τό συμβάν, γιά τό ὁποῖο εἴμαστε συγκεντρωμένοι αὐτήν τήν στιγμή ὅλοι ἐδῶ, τῆς εἰς Κύριον ἐκδημίας τοῦ πατρός Ἰακώβου Τσαλίκη τοῦ Ἡγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ὁσίου Δαυΐδ τοῦ Γέροντος τοῦ ἐν Εὐβοίᾳ, ἐνημέρωσα τήν κυβέρνηση, τῆς ὁποίας μεταφέρω τά πλέον θερμά συλλυπητήρια. Ἀνέλαβα τά καθήκοντά μου στίς 1.3.1991 κι ἐπισκέφθηκα τήν Ἱερά Μονή Ὁσίου Δαυΐδ, μαζί μέ τούς συνεργάτες μου, ὑπηρεσιακούς παράγοντες τῆς Νομαρχίας, στίς 29.3.1991. Ἔτσι γνώρισα τόν πατέρα Ἰάκωβο. Συνδεθήκαμε μέ φιλία. Ἀπό τήν πρώτη στιγμή κατάλαβα ὅτι πρόκειται γιά ἕναν ὄντως ἅγιο, μέ μεγάλη ἀγάπη πρός τήν Ἐκκλησία καί τόν ἄνθρωπο. Τόν διέκρινε ἡ πραότητα, ἡ ἁπλότητα καί ἡ ἄκρα ταπείνωση. Προσωπικά ἀπό τήν πρώτη στιγμή πού τόν γνώρισα ἐκδήλωνα τόν ἀπεριόριστο σεβασμό καί τήν πολύ μεγάλη ἐκτίμησή μου στό πρόσωπό του καί εἰσέπραττα, ὅπως ὅλοι, τήν εὐλογία καί τήν ἀγάπη του. Δέν νομίζω ὅτι μπορῶ μέ λόγια, οὔτε ἐγώ οὔτε κανείς ἄλλος, νά περιγράψω αὐτόν τόν λαμπρό καί ἐξαίρετο ἄνθρωπο καί κληρικό. Ἄλλωστε εἶναι σαφές καί δεδομένο ὅτι πάντοτε οἱ λόγοι μειονεκτοῦν ἔναντι τῆς πραγματικότητας. Μίας πραγματικότητας, ἡ ὁποία δέν μπορεῖ νά χωρέσει στά στενά ὅρια, μέσα στά ὁποῖα ὅλοι κινούμαστε. Προσωπικά εἶμαι βέβαιος ὅτι ἡ ψυχή του θά συναντήσει τήν ψυχή τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ.