Βοήθησε τή μικρή Μαρία

«Λέγομαι Α.Π. καί κατοικῶ στήν Ἄρτα. Τόν Νοέμβριο τοῦ 1993 ἐπισκέφτηκα τά παιδιά μου στήν Ἀθήνα, γιά νά δῶ καί τήν μικρή μου ἐγγονή Μαρία, πού ἦταν τότε ἑνός ἔτους.

Κάποιο βράδυ ἡ Μαρία εἶχε ἕνα φοβερό βήχα πού δέν την ἄφηνε νά κοιμηθεῖ. Ἔβηχε καί μέ τό βήχα ξύπναγε καί ἔκλαιγε. Ἐγώ στό διπλανό κρεββάτι διάβαζα τό βιβλίο τοῦ Γέροντος Ἰακώβου, πού τότε εἶχε κυκλοφορήσει καί ἐπειδή μέ εἶχε τόσο συναρπάσει εἶχε φτάσει ἡ ὥρα 02:00΄ μετά τά μεσάνυχτα καί διάβαζα. Ὅταν διαπίστωσα ὅτι εἶχε περάσει τόσο ἡ ὥρα καί ἡ μικρή ἀκόμα δέν μποροῦσε νά κοιμηθεῖ, σηκώθηκα καί τῆς ἔδωσα νά φιλήσει τόν Γέροντα στό ἐξώφυλλο τοῦ βιβλίου λέγοντας:

Φίλησε, Μαρία μου, τόν Γέροντα νά σοῦ πάρει τό βήχα. Τό παιδί φίλησε τόν Γέροντα, ἀλλά συνέχισε νά βήχει, ὁπότε κι ἐγώ, ἐπειδή τό ἔβλεπα ἔτσι νά ταλαιπωρεῖται, λέγω στό Γέροντα:

Ἐσύ Γέροντα τόσα θαύματα ἔκανες, δέν λυπᾶσαι κι αὐτό τό παιδάκι πού δέν μπορεῖ νά κοιμηθεῖ, νά τοῦ πάρεις τό βήχα;

Αὐτό ἦταν. Ὁ βήχας τῆς Μαρίας κόπηκε μέ τό μαχαίρι καί φυσικά ἀμέσως κοιμήθηκε μέχρι τήν ἄλλη μέρα στίς 12:00΄ καί βέβαια δέν ξαναέβηξε.

Ἄν καί ἁπλό τό περιστατικό, γιά μένα εἶναι μιά διαβεβαίωση ὅτι ὁ Γέροντας εἶναι Ἅγιος καί μᾶς συμπαραστέκεται ἀκόμα καί στά ἁπλά γεγονότα τῆς ζωῆς μας, ἀρκεῖ νά τόν ἐπικαλούμαστε μέ πίστη ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς μας».