Ἔδιωξε τήν ταραχή καί ἔφερε τήν γαλήνη

«Τόν Γέροντα ἀξιώθηκα νά τόν δῶ μιά μόνο φορά. Ἔπειτα κοιμήθηκε. Ἔμεινα ἔγκυος σέ διπλή ἐγκυμοσύνη. Τήν ἡμέρα πού θά γινόταν ἡ καισαρική, τήν 1η Φεβρουαρίου 1993, ἔνιωθα πολύ ἄσχημα, εἶχα ταραχή καί φόβο ὅτι κάτι θά πάθαινα. Μέ εἶχαν βάλει σέ μιά αἴθουσα ἀναμονῆς, γιά νά μέ πᾶνε ἔπειτα στό χειρουργεῖο. Πάνω στό φόβο καί τήν ἀπόγνωσή μου ἄρχισα νά κλαίω καί νά παρακαλῶ τόν Γέροντα καί τοῦ φώναζα:

Γέροντα, ποῦ εἶσαι;

Ἐκείνη τήν στιγμή ἐμφανίστηκε ὁλοζώντανος πάνω ἀπό τό κρεββάτι μου ὁ Γέροντας μέ τό κεφάλι σκυμμένο, ἔκανε τόν γῦρο τοῦ κρεββατιοῦ καί μετά ἐξαφανίστηκε. Ἀμέσως μοῦ ἔφυγε ἡ ταραχή καί ὁ φόβος καί τά αἰσθήματά μου αὐτά ἀντικαταστάθηκαν ἀπό ἕνα αἴσθημα δροσιᾶς καί γαλήνης. Καί ὅλα πῆγαν καλά, παρ’ ὅλο πού ἡ γέννα ἦταν πρόωρη κατά εἴκοσι μέρες. Γέννησα δυό ὑγιέστατα μωρά, ἕνα κοριτσάκι καί ἕνα ἀγοράκι. Τό ἀγοράκι τό βαφτίσαμε καί τοῦ δώσαμε τό ὄνομα Ἰάκωβος, πρός τιμήν τοῦ Γέροντα καί γιά νά τόν εὐχαριστήσουμε γιά τήν βοήθειά του».

Τά παραπάνω μᾶς ἀνέφερε ἡ κ. Χριστίνα σύζυγος Μιχαήλ Θεοδωρακίδου, πού μένει στήν Ἀθήνα, μητέρα σήμερα ἐννέα παιδιῶν.