80. Ἐσύ τώρα δέ θά χειρουργηθεῖς

Ἡ Καθηγουμένη τῆς Ἱ.Μ. Ἁγίας Βαρβάρας τῆς Μητροπόλεως Ἰταλίας καί Μελίτης Σεβαστιανή Μοναχή γράφει τά ἀκόλουθα:

«Κατά τό ἔτος 1987 καί ἐνῶ ἤμουν ἀκόμη Ἡγουμένη στήν Ἱερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Χανίων Κρήτης, ἀντιμετώπισα ἕνα σοβαρό πρόβλημα ὑγείας, τό ὁποῖο χρειαζόταν χειρουργική ἐπέμβαση. Τόν Σεπτέμβριο τοῦ ἰδίου ἔτους ἀνέβηκα στήν Ἀθήνα, γιά νά κάνω τίς ἀπαραίτητες ἐξετάσεις πού χρειαζόντουσαν γιά τόν προεγχειρητικό ἔλεγχο καί οἱ ὁποῖες τελείωσαν τήν Παρασκευή. Τό Σαββατοκύριακο ἤμουν ἐλεύθερη καί τήν Δευτέρα τό πρωί εἶχε ὁρισθεῖ τό χειρουργεῖο.

Τό Σάββατο τό πρωί, συνοδευόμενη ἀπό μία πνευματική μου ἀδελφή, λειτουργηθήκαμε στόν Ἅγιο Ἰωάννη τόν Ρῶσσο καί μετά ἀνεβήκαμε στόν Ὅσιο Δαυΐδ. Ἀφοῦ προσκυνήσαμε, βγαίνοντας στήν αὐλή βλέπω στό μπαλκόνι τόν Γέροντα Ἰάκωβο, τόν ὁποῖο καί πλησίασα καί πῆρα τήν εὐχή του. Μέ παίρνει ἀπό τό χέρι, ἀνοίγει ἕνα κελλάκι πολύ ἁπλό καί μοῦ λέει “κάθισε”. Ἦταν ἕνα μικρό κρεββάτι, στό ὁποῖο μετά κατάλαβα ὅτι κοιμόταν. Χωρίς νά μέ ρωτήσει τίποτα, ἄλλωστε οὔτε μέ γνώριζε, μοῦ λέγει:

– Παιδί μου, αὐτά πού θά σοῦ πῶ δέν τά λέγω σέ ὅλους, ἀλλά σέ βλέπω συνετή Μοναχή καί γι’ αὐτό στά λέω. Ἐγώ βλέπω τόν Ὅσιο Δαυΐδ, τοῦ κουβεντιάζω καί θά τοῦ μιλήσω γιά σένα καί τήν ὑγεία σου. Αὐτός εἶναι γιά τόν καρκίνο, ἀλλά ἐσύ τώρα δέν θά χειρουργηθεῖς, ἐάν χρειασθεῖ ἄλλη φορά, τώρα ὄχι! Γιά μᾶς τούς Μοναχούς εἶναι μεγάλη ταπείνωση τά χειρουργεῖα. Καί ἐγώ παρακαλῶ τόν Θεό, ἐάν εἶναι τό θέλημά Του, νά παραδώσω τό σῶμα μου στό χῶμα, ὅπως μέ γέννησε ἡ μάνα μου, ἀλλά πάλι ὅ,τι θέλει ὁ Θεός. Γενηθήτω τό θέλημά

Του. Ἀλλά ἐσύ παιδί μου, μή χειρουργηθεῖς τώρα.

Ἐγώ μέσα μου δέν μποροῦσα νά πιστέψω, οὔτε νά καταλάβω τήν ἐπιμονή τοῦ Γέροντα. Δευτέρα πρωί, ὥρα 7, πῆγα στό Νοσοκομεῖο. Βλέπω τόν γιατρό μου, ὁ ὁποῖος ἦτο Ὀρθόδοξος Ἰορδανός, τό ὄνομά του Ἰσάμ Μπεσαράντ, νά μοῦ λέει ὅτι χρειάζονται καί ἄλλες ἀκόμα ἐξετάσεις, οἱ ὁποῖες ἔγιναν ἀπό τούς ἴδιους γιατρούς. Ὁ ὄγκος πού ὑπῆρχε στήν κοιλιακή χώρα εἶχε ἐξαφανισθεῖ! Εἶναι δυνατόν νά ἐξαφανισθεῖ ὄγκος σέ τέσσερις μέρες; Ὁ Ἅγιος Γέροντας μέ εἶχε θεραπεύσει! Ὁ γιατρός μου μέ πέρασε στό γραφεῖο του καί δείχνοντάς μου τήν εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, πού εἶχε κρεμασμένη μοῦ λέει:

– Αὐτός πού ἀγαπᾶς πολύ στό πῆρε, δέν ὑπάρχει τίποτα. Ἀμέσως δίνει ἐντολή νά ἀναβληθεῖ τό χειρουργεῖο καί νά πάρει ἄλλος σειρά! Τότε μόνο κατάλαβα τά λόγια τοῦ Ἁγίου Γέροντα. Τά συζήτησα μέ τόν γιατρό καί τά ἀποδέχθηκε μέ μεγάλο θαυμασμό.

Τό 1998 ἤ 1999 ὁ μακαριστός Γέροντας Κύριλλος ἦρθε στήν Κρήτη συνοδεύοντας τήν Κάρα τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ καί εἴχαμε τήν εὐλογία νά περάσει ἀπό τήν Μονή μας καί νά τήν προσκυνήσω. Ὁ Γέροντας τότε μοῦ ἔδωσε μιά εἰκόνα τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ. Τό 2004 ἤμουν στήν Β. Ἰταλία, Ἡγουμένη τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἁγίας Βαρβάρας πλέον. Σέ ἕνα ταξίδι μου στήν Ἑλλάδα ἐπισκέφθηκα καί πάλι τήν Μονή τοῦ Ὁσίου Δαυΐδ. Συνάντησα πάλι τόν Γέροντα Κύριλλο καί τοῦ διηγήθηκα τό θαῦμα πού εἶχα ζήσει τό 1987. Τότε αὐτός μοῦ ἔδωσε μιά φωτογραφία τοῦ Ἁγίου Γέροντα Ἰακώβου, πού εἶναι ἀνάμεσα σέ λουλούδια. Ἡ φωτογραφία αὐτή ἔχει κάνει πολλά θαύματα, ἰδίως σέ καρκινοπαθεῖς.

Ζοῦμε πολύ ἔντονα τήν παρουσία του ἐδῶ καί μέσα στή Μονή μας καί πάντα ἐπικαλούμεθα τίς πρεσβεῖες του, ἰδιαίτερα σέ καιρό πειρασμῶν, γιατί γιά μένα πάντα ἦταν Ἅγιος ὁ Γέροντας. Ὅταν στίς 9-5-2015 ἐπισκεφτήκαμε τό Μοναστήρι σας, βρῆκα στόν τάφο τοῦ Γέροντα ἕνα μικρό φρέσκο τριαντάφυλλο, τό ὁποῖο ἦτο ἄοσμο. Μόλις φθάσαμε ἐδῶ τό τοποθέτησα σέ ἕνα κουτάκι καί μέχρι σήμερα εὐωδιάζει! Νά ἔχουμε τήν εὐχή του».