22. «Ὁ Ἅγιος Δαυΐδ εἶχε μέσα στήν ψυχή του μόνον τόν Χριστό»

Ἤρθατε, παιδιά μου, στόν Ὅσιο Δαυΐδ τό θαυματουργό, εἶναι Λοκρός ὁ Ἅγιος, ἀπό τή Λοκρίδα ἀπέναντι ἀπό τῆς Ἀταλάντης τά μέρη. Πρίν τετρακόσια πενήντα χρόνια ἁγίασε αὐτόν τόν τόπο. Ἦρθε σ’ αὐτόν τόν ἱερό τόπο ὁ Ἅγιος, ἱερέως παιδί ἤτανε. Ὁ βίος του βέβαια εἶναι πολύ μεγάλος, μπορεῖτε νά πάρετε κι ἕνα βιβλιαράκι νά διαβάσετε τόν βίο τοῦ Ἁγίου.

Καί ἐρχόμενος ὁ Ἅγιος ἐδῶ τίποτα δέ βρῆκε. Οὔτε κελλιά, οὔτε ἐκκλησίες βρῆκε, τίποτα δέ βρῆκε. Οὔτε ψωμιά, οὔτε χρήματα εἶχε, οὔτε μισθούς, τίποτε δέν εἶχε ὁ Ἅγιος Δαυΐδ. Εἶχε μόνον μέσα στήν ψυχή του τό Χριστό. Γι’ αὐτό φρόντιζε πάντοτε γιά τήν ψυχή του. Καί ἐπειδή εἶχε τό Χριστό μέσα του ἔκτισε τό Μοναστήρι μόνος του ἐδῶ ὁ Ἅγιος.

Αὐτή ἡ ἐκκλησία, πού βλέπετε σήμερα, εἶναι μετά τόν Ἅγιο. Διότι τό 1821 βοήθησε τό Μοναστήρι τήν κωμόπολη τῆς Λίμνης. Ἔδωσε ὁ Γέροντας τότε ὁ Ἡγούμενος χίλια γρόσια στήν κωμόπολη Λίμνης σ’ ἕνα στρατηγό πού λεγόταν Ἀγγελῆς Γοβιός καί μετά, παιδιά μου, ἀφοῦ ἔλαβαν καί μέρος ἕνας Ἡγούμενος Ἰωακείμ μ’ ἕναν Ἰωσήφ ἱερομόναχο, σέ μιά μάχη ἐναντίον τῶν Τούρκων, στή συνέχεια καί γιά ἐκδίκηση οἱ Τοῦρκοι κάψαν τό Μοναστήρι καί σφάξανε τούς Πατέρες. Μόνον ἕνας ἔζησε ἀπ’ τούς μοναχούς. Τότε ἔκρυψε τά ἱερά λείψανα στό ὄρος ἐπάνω καί ἄφησε, μετά παρέλευση χρόνου, γιά νά ξαναφτιάξουν τό Μοναστήρι. Μετά τό 1870 ἔπεσε πάλι τό Μοναστήρι ἀπό σεισμούς.

Τό 1877 ξαναχτίστηκε πάλι αὐτή ἡ ἐκκλησία τοῦ Ὁσίου στόν ἴδιο τόπο ἀλλά μικροτέρα. Αὐτή πού σώζεται εἶναι οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι, μιά κατακόμβη -δέν ξέρω ἄν πήγατε καί εἴδατεἐντός ἐδῶ τῆς Μονῆς εἶναι, παιδιά μου, μέ συγχωρεῖτε.

Καί αὐτά τά ἔργα πού βλέπετε, τούς ξενῶνες καί ὅλα αὐτά ἔγιναν στά λίγα χρόνια πού μένουμε ἐμεῖς στή Μονή, ἐπειδή ἔχουμε μέσα μας πίστη, ὅπως ὁ Ὅσιος Δαυΐδ, πού δέν ἐβρῆκε τίποτα καί πῆγε στήν Ρωσία κατά τήν ἱερά παράδοση, νά κάνει ἐράνους στούς χριστιανούς τῆς Ρωσίας, γιά νά κτίσει τό Μοναστήρι. Τοῦ δώσανε χρήματα, τό θυμιατό πού εἶναι μέσα στή λειψανοθήκη, τό θυμιατό αὐτό εἶναι τοῦ Ἁγίου ἀπό τήν Ρωσία τετρακοσίων χρόνων, εἶναι ρωσικῆς προελεύσεως καί τό πετραχήλι τοῦ Ἁγίου Δαυΐδ. Τό δώσανε ἀπ’ τή Ρωσία τό πετραχήλι, τό ἴδιο καί τό θυμιατό.

23. «Ὁ Ἅγιος Δαυΐδ εἶναι ζωντανός.