34. «Ὁ Ἅγιος Δαυΐδ φανερώνει αὐτόν πού ἔκοψε ἐλιές τοῦ Μοναστηριοῦ»

Καί τόν Ἅγιο Δαυΐδ, παιδιά μου, τόν παρακάλεσα:

Ἅγιέ μου Δαυΐδ, ἐγώ ἄφησα τή δική μου περιουσία, ἄφησα τά πάντα. Τώρα, νά μαλώνουμε γιά τό χωράφι, γιά τόν ἐλαιώνα, γιά τό ἀμπέλι; τοῦ εἶπα.

Πῆγα στόν Γέροντα Δαυΐδ, διότι αὐτόν ἔχω προστάτη καί πατέρα. Ἔτσι, παιδιά μου, νά πηγαίνουμε στήν Ἐκκλησία, ὅ,τι θέλουμε ἔχουμε τούς Ἁγίους μας.

Ἐγώ, Ἅγιέ μου Δαυΐδ, τοῦ λέγω, τήν περιουσία μου τήν ἄφησα. Τόν κόσμο πού ἔρχεται στό Μοναστήρι νά κοιτάξουμε; Προσευχή νά κάνουμε; Τήν ὑγεία μου νά κοιτάξω; Τήν ψυχή μου; Δέν μπορῶ νά περιμένω σέ ἕνα κτηματάκι ἐκεῖ, νά γίνω φύλακας. Ἄν ἤθελα χωράφια καί περιουσίες, εἶχα ἀπό ὅλα, τά ἄφησα δέν ἔχω τίποτα. Δέν ἔχω «ποῦ τήν κεφαλήν κλίναι», τώρα ἦρθα στό Χριστό. Ἄκουσε, Γέρο, σήμερα κάνε ἕνα θαῦμα, μέχρι τό βράδυ, μία ὥρα πρίν τόν Ἑσπερινό, νά μοῦ φέρεις τόν ἄνθρωπο, πού ἔκοψε τίς ἐλιές, θέλω νά τόν φέρεις νά τόν δῶ. Γέρο, πρόσεξε, ἄν δέν τόν φέρεις ἐγώ δέν θά ξανακατέβω στήν ἐκκλησία, οὔτε θά σέ λιβανίσω, οὔτε θά σέ ψάλω. Θά καθίσω ἐδῶ καί ἐσύ κάτσε μέσα στή Λειψανοθήκη σου νά καμαρώνεις. Ἀλλά θέλω, Γέρο, νά τόν φέρεις σήμερα. Συγχώρα με, Ἅγιε, ἦρθα γιά τά ἀμπέλια καί τά χωράφια τά δικά σου; Ἐσύ πού τά ἔχεις, κανόνισε.

Ὤ, τοῦ θαύματος, παιδιά μου! Τήν ἡμέρα ἐκείνη, πρίν τόν Ἑσπερινό, μία ὥρα, μπαίνει μέσα ἕνας κοκκαλιάρης. Ἐγώ κατάλαβα, αὐτός εἶναι. Αὐτός εἶναι, εἶπα στόν Ἅγιο Δαυΐδ.

Πάτερ, ἐγώ ἔκοψα τίς ἐλιές τοῦ Μοναστηριοῦ.

Τί λές, παιδί μου; Ἔκοψες τίς ἐλιές τοῦ Μοναστηριοῦ τοῦ Ἁγίου Δαυΐδ;

Ἔ, τίς ἔκοψα. Τί; Θά μέ πᾶς στό δικαστήριο; Ἐσύ εἶσαι Ἅγιος ἄνθρωπος.

– Δέν εἶμαι Ἅγιος ἐγώ, ἀλλά δέν εἶναι δικά μου τά δένδρα. Ἄν ὅλοι οἱ πατέρες λέγαν αὐτό, μέ συγχωρεῖτε, ἅγιος εἶμαι, καί δέν νοιαζόντουσαν ὄχι ἐλιά δέν θά ἔμενε, ἀλλά οὔτε ἐλαιόφυλλα. Δέν τά ἔκοψες; Ἐγώ δέν θά σέ πάω, παιδί μου, στό δικαστήριο, ἀλλά σέ μήνυσε ὁ ἀγρονόμος.

Ἐμεῖς, παιδιά μου, δέν ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό κτήματα καί περιουσίες, ἐσᾶς θέλουμε νά ἔρχεστε στίς ἐκκλησίες καί στά μοναστήρια. Δέν θέλουμε χρήματα, θέλουμε μόνο τίς ψυχές νά σώσουμε. Νά προσευχόμαστε, γιά νά κερδίσουμε τά αἰώνια ἀγαθά.

Σᾶς εὔχομαι ὑγεία, εὐλογία καί ὁ Ἅγιος Δαυΐδ νά εἶναι προστάτης καί βοηθός σας.