36. «Ἄν τινων ἀφῆτε τάς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς...»

Ἔχουμε, παιδιά μου, ὅλοι τίς ἀδυναμίες μας. Εἴμαστε ἄνθρωποι, δέν εἴμαστε καί ἀπ’ τούς οὐρανούς κατεβασμένοι κι ἐφόσον ἔχουμε καί σάρκα στή γῆ ἔχουμε λοιπόν καί λογισμούς, ἔχουμε καί πολλά πού μᾶς ἔρχονται, ἀλλά νά προσπαθοῦμε, ὅσο μποροῦμε νά διώχνουμε τούς λογισμούς μας, νά διώχνουμε τό καθετί καί νά προσευχόμαστε καί νά λέμε:

«Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με».

Ὑπάρχουν τώρα βιβλία, γιά νά μᾶς βοηθοῦν, ὑπάρχουν καί οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας πάντοτε. Ὅλοι οἱ πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, νά καί ὁ πατήρ Νικόλαος ὁ καλός σας ποιμένας, πῶς σᾶς μάζεψε καί σᾶς ἔφερε ἐδῶ πέρα, παιδιά μου. Γι’ αὐτό λέω ὅτι πάντοτε, ὅταν ἀκοῦτε τή φωνή του, νά πηγαίνετε κοντά του ὅ,τι καί νά ’χετε, νά μήν ντρέπεστε, μή δειλιάζετε, εἴμαστε ἄνθρωποι.

Ἔδωσε τήν ἐξουσία στούς πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ὁ Χριστός μας καί λέγει «Λάβετε Πνεῦμα Ἅγιον. Ἄν τινων ἀφῆτε τάς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς. Ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται».

Γι’ αὐτό, παιδιά μου, μέ συγχωρεῖτε πολύ, ὅσες πολλές καί χαλεπές ἁμαρτίες νά εἶναι, ὁ,τιδήποτε ἁμαρτία, μέ συγχωρεῖτε, ἐδῶ μέ τό πετραχηλάκι του ὁ ἱερέας ἔχει τήν ἐξουσία ἀπό τόν ἴδιο τόν Δεσπότη Χριστό καί ἀπό τούς Ἀποστόλους νά τή συγχωρήσει. Ὅ,τι νά συγχωρέσει ὁ ἱερέας συγχωρεῖται, ὅ,τι εἶναι ἀσυγχώρητο ὅμως ἀπ’ τόν ἱερέα, δέν συγχωρεῖται ἀπό τόν Θεό, νά τό ξέρετε.

Βλέπετε λοιπόν, παιδιά μου, γι’ αὐτό ἔχουν τήν ἐξουσία οἱ πνευματικοί πατέρες πολλάς καί χαλεπάς ἁμαρτίας νά συγχωροῦν, ἀρκεῖ νά ἔχουμε καί ἐμεῖς μετάνοια.

Γι’ αὐτό, παιδιά μου, κι ἐσεῖς νά φροντίζετε γιά τήν ψυχή σας, κοντά στούς πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, διότι ὁ Χριστός μας ὅταν πῆγαν οἱ δέκα λεπροί καί εἶπαν βέβαια στό Χριστό νά τούς θεραπεύσει, ὁ Χριστός δέν τούς θεράπευσε, ἀλλά τούς ἔστειλε στούς ἱερεῖς.

Νά πᾶτε στούς ἱερεῖς, τούς εἶπε καί πηγαίνοντας πρός τούς ἱερεῖς τό θαῦμα ἔγινε καί καθαρίσθησαν ἀπό τή λέπρα.