Κάθε προσβολή του πονηρού νά τήν αντιμετωπίζετε μέ τήν περιφρόνηση

Τό σπουδαιότερο όπλο κατά του διαβόλου είναι ό Τίμιος Σταυρός, που τόν τρέμει. Ό σταυρός, όμως, νά γίνεται σωστά. Δηλαδή τά τρία δάχτυλα του δεξιού χεριού ενωμένα ν' ακουμπούν στο μέτωπο, στην κοιλιά, στον δεξιό ώμο και τέλος στον αριστερό, σε σχήμα σταυρού. Ό σταυρός μπορεί νά γίνεται συμμετρικά μέ τίς μετάνοιες.

Ή επικοινωνία μέ τόν Χριστό, όταν γίνεται απλά, απαλά, χωρίς πίεση, κάνει τόν διάβολο νά φεύγει. Ό σατανάς δέν φεύγει μέ πίεση, μέ σφίξιμο. Απομακρύνεται μέ τήν πραότητα και τήν προσευχή. Υποχωρεί, όταν δει τήν ψυχή νά τόν περιφρονεί και νά στρέφεται μέ αγάπη προς τόν Χριστό. Τήν περιφρόνηση δέν μπορεί νά τήν υποφέρει, διότι είναι υπερόπτης. Όταν, όμως, πιέζεσθε, τό κακό πνεύμα σάς παίρνει είδηση και σάς πολεμάει. Μήν ασχολείσθε μέ τόν διάβολο, ούτε νά παρακαλείτε νά φύγει. Όσο παρακαλείτε νά φύγει, τόσο σάς αγκαλιάζει. Τόν διάβολο νά τόν περιφρονείτε. Νά μήν τόν πολεμάτε κατά μέτωπον. Όταν πολεμάς μέ πείσμα κατά του διαβόλου, επιτίθεται κι εκείνος σάν τίγρις, σάν αγριόγατα. Όταν του ρίχνεις σφαίρα, αυτός σου ρίχνει χειροβομβίδα. Όταν του ρίχνεις βόμβα, σου ρίχνει πύραυλο. Μήν κοιτάζετε τό κακό. Νά κοιτάζετε τήν αγκαλιά του Θεού και νά πέφτετε μές στην αγκαλιά Του και νά προχωρείτε. Νά Του δοθείτε, νά Τόν αγαπήσετε τόν Χριστό, νά ζείτε μέ εγρήγορση. Ή εγρήγορση στον άνθρωπο που αγαπάει τόν Θεό είναι απαραίτητη.

Τά πράγματα είναι απλά κι εύκολα στην πνευματική ζωή, στη ζωή έν Χριστό· αρκεί νά ξέρετε νά διακρίνετε. Όταν σάς ενοχλήσει κάτι, ένας λογισμός, ένας πειρασμός, μία επίθεση, περιφρονώντας όλ' αυτά, θα στρέφετε τήν προσοχή σας, τό βλέμμα σας στον Χριστό. Εκείνος μετά θα αναλάβει νά σάς ανεβάσει. Εκείνος θα σάς πιάσει απ' τό χέρι και θα σάς δώσει πλούσια τή θεία Του χάρι. Εσείς λίγη προσπάθεια θα κάνετε. Παίρνομε ένα εκατομμύριο. Τό κόβομε κομματάκια. Παίρνομε τό ένα εκατομμυριοστό. Τό ένα εκατομμυριοστό του εκατομμυριοστού είναι του άνθρωπου ή προσπάθεια, λίγη δηλαδή διάθεση. Κινείσθε πρός τόν Θεό και στό δευτερόλεπτο του δευτερολέπτου έρχεται ή θεία χάρις. Τό σκέπτεσθε κι έρχεται τό Άγιον Πνεύμα. Δέν κάνετε τίποτα. Κινείσθε πρός τά εκεί κι έρχεται αμέσως ή θεία χάρις. Μόλις στενάξετε, έρχεται, ενεργεί. Τί λέει ό Απόστολος Παύλος: «...ύπερεντυγχάνει ύπέρ ήμων στεναγμοίς αλλαγήτους». Μεγάλη σοφία! Αυτά δέν είναι απλά λόγια, λέξεις, αλλά ό ζών Λόγος του Θεού.

Όταν δείτε τό αντίθετο πνεύμα νά έρχεται νά σάς βουτήξει, εσείς δέν τρομοκρατείσθε, ούτε τό κοιτάζετε, ούτε προσπαθείτε νά τό βγάλετε από μέσα σας. Τί κάνετε; 'Ο καλύτερος τρόπος είναι ή περιφρόνηση. Δηλαδή ανοίγετε την άγκαλιά σας, ανοίγετε τά χέρια σας στον Χριστό, όπως τό παιδάκι που βλέπει κάποιο θηρίο άγριο και δέν φοβάται, γιατί είναι δίπλα ό πατέρας του και πέφτει στην αγκαλιά του. Αυτό τόν τρόπο νά χρησιμοποιείτε σέ κάθε προσβολή του πονηρού και σέ κάθε λογισμό, δηλαδή την περιφρόνηση.

Εκείνη τη στιγμή, που έχει ανάγκη ή ψυχή σας και αγωνίζεσθε, νά φωνάζετε: «Κύριε Ίησού Χριστέ, έλεησόν με». Όλα νά τά προλαμβάνετε με την προσευχή. Αυτό είναι μεγάλο μυστικό. Την ώρα του πειρασμού, εκεί που πάτε νά τόν περιφρονήσετε, ό πονηρός σας βουτάει, σας καθηλώνει και σας σφίγγει και κάνει τό δικό του κι όχι αυτό που θέλετε εσείς. Πρέπει νά προλάβετε νά κάνετε τό άνοιγμα στον Θεό. Γιά νά τό πετύχετε όμως αυτό, πρέπει νά σας φωτίσει ή θεία χάρις. 'Αν αυτό δέν γίνει αμέσως, τότε σας αρπάζει ό πονηρός κι ενώ προσπαθείτε νά τόν διώξετε, σας έχει ήδη συλλάβει. Ακούστε με νά σας πώ ένα παράδειγμα.

Εζήτησα από έναν άνθρωπο νά μου κάνει κάτι. Αυτός αρνιόταν, λέγοντας ότι ή επιστήμη τά λέει άλλιώς. Έπέμεινα εγώ, τίποτα εκείνος. Πήγα ν' αγανακτήσω. Τό κατάλαβα. Τή στιγμή εκείνη, αμέσως στράφηκα στον Χριστό και πρόλαβα τό κακό.

Αυτός θα είναι ό τρόπος μας. Θά υψώνομε τά χέρια στον Χριστό κι 'Εκείνος θα μάς δίνει την χάρι Του.

Ακούστε με ξανά.

Μιά φορά ήμουν σ' ένα δρόμο στά Τουρκοβούνια, όπου έμενα. 'Ο δρόμος είχε μεγάλη κατωφέρεια. Αυτή ή κατωφέρεια θα ήταν καμιά διακοσαριά μέτρα. Στην κορυφή του δρόμου ήταν πιο ίσως. Εκεί πάνω ή μητέρα του Νίκου συζητούσε με άλλες δύο γυναίκες. Συζητούσαν, γειτονιά κάνανε. Κάτω, λοιπόν, στο βάθος του δρόμου του κατηφορικού, ήταν τό παιδί της, ό Νίκος, και έπαιζε με κάτι άλλα παιδιά. Οπότε σε μία στιγμή βλέπω τόν Νίκο νά τρέχει από κάτω, ν' ανεβαίνει την ανωφέρεια και, μόλις έφθασε πάνω, νά πέφτει στην ποδιά της και νά βάζει τά κλάματα.

— 'Ε, του λέει, τί έχεις;

— 'Ε, λέει, με χτύπησε ό γιος του Μανωλιά!

Τό κλάμα σταμάτησε αμέσως, την ίδια στιγμή που κατέφυγε στην μητέρα του.

Τί θέλω νά πώ μ' αυτό; Την ώρα του πειρασμού, ή εύκολα είναι νά στραφείτε προς τό αγαπώμενο πρόσωπο, νά στραφείτε προς τόν Θεό και προς τά κει νά κοιτάζετε ζωηρά και καλά κι επιθυμητά και θα σας έλθει αμέσως ή δύναμη, θα σας έλθει τό καλό. Δηλαδή, ενώ βλέπετε ότι έρχεται τό κακό νά σας καταλάβει, εσείς μόλις τό αντιληφθείτε από μακριά, τό περιφρονείτε και τρέχετε στην άγκαλιά του Θεού. Αρκεί νά προλάβετε νά στραφείτε πρώτα εκεί. Οπότε, όταν θα πάτε στο καλό, δέν θυμάστε τό κακό. Εδώ είναι τό μυστικό, νά περιφρονήσετε τό κακό. Αλλά δέν μπορείτε νά τό κάνετε αυτό, αν δέν στραφείτε στον Χριστό. Λέμε καμιά φορά: «Περιφρόνησέ το τό κακό!».

“Ε, αυτό είναι εύκολο να τό λέμε, αλλά δεν είναι εύκολο να τό κάνομε. Αυτή η περιφρόνηση έχει μεγάλη τέχνη.

Η περιφρόνηση του κακού πνεύματος γίνεται μόνο με την χάρι του Θεού. Γυρίζετε προς τον Χριστό, τρέχετε προς τον Χριστό, ανοίγετε τα χέρια σας προς τον Χριστό, προσπαθείτε να γνωρίσετε τον Χριστό, ν' αγαπήσετε τον Χριστό, να αισθανθείτε τον Χριστό και σ' αυτή σας την προσπάθεια, όταν τα ελατήριά σας είναι άγνα και καθαρά και ειλικρινή, ανοίγει η χάρις την ψυχή σας και σας λέει: «Έγειρε ό καθεύδων και ανάστα εκ των νεκρών και επιφάσει σοι ό Χριστός». Εκεί, μέσα στο θείο φως, θα ζούμε πάντοτε, εφόσον θ' αγαπάει και θα λαχταράει η ψυχή μας τον Θεό. Έτσι, με την χάρι του Χριστού, είναι όλα εύκολα κι όλα αληθινά τα λόγια του Χριστού, που είπε: «Ο γάρ ζυγός μου χρηστός και τό φορτίον μου ελαφρόν έστιν».

Μερικοί βλέπουν τον διάβολο να παρουσιάζεται με διάφορες μορφές, να κάνει θορύβους, να τους χτυπάει κ.ά. Αυτά γίνονται, τις πιο πολλές φορές, στους μπερδεμένους. Οι μεγάλοι Πατέρες, όπως ο Ιερός Χρυσόστομος, ο Μέγας Βασίλειος και οι άλλοι δεν μάς λένε για τον διάβολο, πώς εμφανίζεται κ.λπ. Εκείνοι επορεύθηκαν μ' αυτό τον τρόπο που λέμε, με την αγάπη στον Χριστό. Ο σατανάς, ανάλογα με το ποιός είσαι, φανερώνεται. Όταν κανείς δεν άρχισε κανονικά την πνευματική ζωή ή τον βαραίνει κάτι κληρονομικό, βλέπει τον σατανά να παρουσιάζεται μπροστά του, να του κάνει φασαρίες κ.λπ. Καμιά φορά μπορεί να πάθει και σχιζοφρένεια ό άνθρωπος. Ο σχιζοφρενής επηρεάζεται απ' τα βιώματα της παλιάς ζωής των προγόνων.

Και κάτι ακόμη. Να μη δίνομε στον διάβολο δικαιώματα. Δηλαδή εγώ δεν αφήνω ούτε μία σκέψη μνησικακίας μέσα μου ούτε μία σκέψη εγωισμού, μη βρει παράθυρο ό σατανάς. Το παράθυρο είναι τό δικαίωμα. Όταν απομακρύνεσαι απ' τον Θεό, κινδυνεύεις, γιατί σε βρίσκει «σκέτον» ό σατανάς και κυριαρχεί επάνω σου. Ακούστε κι έμενανε, που έχω λίγη πείρα σ' αυτά.