*Μὲ τὴ μελέτη τῶν θείων λόγων μπορεῖτε χωρὶς πολὺ κόπο νὰ γίνετε ἅγιοι*

Νὰ ἐντρυφᾶτε στὶς Γραφές. Ν' ἀγαπήσετε τὴ μελέτη. Ἐγώ, ὅσο ἀκούω τό Ψαλτήρι καὶ τοὺς κανόνες, τόσο δὲν τὰ χορταίνω. Εἶναι τόσο πραγματικά κι ἐλκυστικά, ποὺ δὲν ἔχουν χορτασμό. Νὰ διαβάζετε καθαρά, μία μία τὶς λέξεις. Νὰ τὶς λέτε καὶ νὰ τὶς ἀκούτε κιόλας· αὐτό πολὺ βοηθάει. Κι ὅπου βλέπετε καὶ ὑπάρχει πολλὴ οὐσία, νὰ τό ξαναδιαβάζετε, γιὰ νὰ τό καταλάβετε καλύτερα. Ἐγώ τί νὰ σᾶς πῶ! Τ' ἀκούω μὲ δίψα ξανά καὶ ξανά. Γλυκαίνουν τὴν ψυχή. Αὐτό ἔχει ἔννοια.

Ἐφόσον λοιπόν θὰ ὀρέγεσθε, ἐφόσον θὰ διαβάζετε, ἐφόσον θ' ἀκούετε στὴν ἐκκλησία τὰ λόγια τῶν Μηναίων, τοῦ Ψαλτηρίου κι ὅλων τῶν βιβλίων τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ θὰ τὰ αἰσθάνεσθε, ὅταν χτυπάει τό σήμαντρο, ἀμέσως θά τρέχετε ν' ακούσετε τό «Εξεγερθέντες τοῦ ὕπνου προσπίπτομεν Σοι, Ἀγαθέ» μέ ἀγάπη καί μέ λαχτάρα. Ἔτσι ἐπετύχατε τοῦ ποθουμένου. Ἐπανέρχεται τότε ἡ ψυχή στήν ἀρχική της λαμπρότητα, στήν ἀρχέγονη κατάσταση, στό ἀρχαῖον κάλλος. Τί λέει ὁ Θεός; «Πρὸς τίνα ἐπιβλέψω, εἰ μὴ πρὸς τὸν πρᾶον καί ἠσύχιον καί τρέμοντά μου τοὺς λόγους;». Αὐτόν πού ἀγαπάει τοὺς λόγους Του, ὁ Χριστὸς τὸν χαριτώνει κι ὅλα τά καλά γι' αὐτόν γίνονται εὔκολα.

Ὅπως βλέπετε, χωρὶς πόλεμο καί χωρὶς ἀγώνες αἱματηροὺς ἀγιαζόμαστε. Εὐφραίνεται ἡ ψυχοῦλα μας, ἠδύνεται ἡ ἀκοή μας ἀκούοντας τά τροπάρια καί κάτι γίνεται μέσα μας. Αὐτή ἡ εὐχαρίστηση φέρνει θεῖο ἐνθουσιασμό καί ἡ ψυχή μας γίνεται ἄξια νά δεχθεῖ τήν χάρι τοῦ Θεοῦ καί τήν ἀγιάζει ὁ ἴδιος ὁ Θεός. Ἐμεῖς, χωρὶς τή θεία χάρι, ὅσες προσπάθειες καί νά κάνομε, δέν μποροῦμε ν' ἀγιασθοῦμε. Ἐνῶ μέ τή μελέτη τῶν θείων λόγων, μποροῦμε ἁπλά, χωρὶς πολὺ κόπο νά γίνομε ἅγιοι.

Ἐμένα, ἐπίσης, μοῦ ἄρεσαν καί μοῦ ἀρέσουν καί τά βιβλία τά γραμμένα ἀπ' τοὺς ἁγίους Πατέρες, Χρυσόστομο, Βασίλειο, Γρηγόριο Θεολόγο, Γρηγόριο Νύσσης, Γρηγόριο Παλαμᾶ κ.ά. Ἀλλά, εἰλικρινά σᾶς λέγω, δέν τοὺς ἔχω μελετήσει. Τούς ξέρω, ὅμως, τοὺς εὐλογημένους ὅλους...

Παλαιά στό Ἅγιον Ὄρος δέν ἄφηναν νά διαβάζεις τήν Φιλοκαλία καί τ' ἄλλα ἀσκητικά· μόνο Ἁγία Γραφή καί βίους ἁγίων. Μή μέ παρεξηγεῖτε πού σᾶς τό λέω. Αὐτά τά πράγματα πρέπει νά ἔχετε καί πνευματικό πού νά τά ἔχει ζήσει, γιά νά τά διαβάζετε, ἀλλιώτικα ἐνδέχεται νά μπερδευθεῖτε. Κι αὐτό γιατί πρέπει νά συνοδεύονται ἀπό ὑπακοή. Χωρὶς ὑπακοή, παθαίνεις κακό. Τά βιβλία αὐτά γράφουν πολὺ ὑψηλά πράγματα, θεῖες ἐλλάμψεις, πού μπορεῖ νά τά ἐκμεταλλευθεῖ τό κακό πνεῦμα χωρὶς ὑπακοή στόν Γέροντα. Ἀλλά ὑπακοή καθαρή, ὄχι ἐγωιστική, οὔτε μόνο γιά νά εὐχαριστήσεις τόν Γέροντα, ἀλλά ἁπλή, χωρὶς ἰδιοτέλεια.

Γι' αὐτό θέλω πιό πολὺ νά δοθεῖτε στή μελέτη τῆς Παλαιᾶς καί τῆς Καινῆς Διαθήκης ἀλλά καί στά ψαλτήρια καί στούς κανόνες. Μέ τήν ἴδια ὄρεξη πού θά διαβάζετε τά τροπάρια καί τούς κανόνες, νά διαβάζετε καί τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας· ἀλλά πρῶτα τήν Ἁγία Γραφή. Διαβάστε τό Εὐαγγέλιο, τήν Παλαιά Διαθήκη. Εἶναι πλοῦτος, ἀφοῦ ἐκεῖ στηρίχθηκαν ὅλοι τους. Εἶναι ἡ πηγή, εἶναι ἡ βάσις. Ποτέ δέν χορταίνεται. Ἀσφαλῶς θά νιώσετε κι ἐσεῖς τά λόγια τοῦ Ψαλμωδοῦ: «...τά λόγια Σου ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου». Δέν λέγει «σάν μέλι», ἀλλά «ὑπὲρ μέλι τῷ στόματί μου», γιά νά δείξει τήν ἐξαιρετικά μεγάλη γλυκύτητα πού ἔχουν τά λόγια τοῦ Θεοῦ.