*Νά δείτε πόνο πού ἔχουν μερικοί ἄνθρωποι!*

Μία ἄλλη φορά ἦλθαν ἀπ' τό Ξυλόκαστρο οἱ γονεῖς τοῦ Κώστα. Νά δείτε πόνο πού ἔχουν μερικοί ἄνθρωποι! Αὐτοί εἶναι καλοί ἄνθρωποι, ἀλλά καί τά δύο τους παιδιά, ὁ Κώστας κι ἡ Μαρία, ἔγιναν φανατικοί ὁπαδοί τοῦ Σάι-Μπάμπα τῶν Ἰνδιῶν. Ὁ Κώστας ἦταν φοιτητής τῆς ἰατρικῆς. Ἔφυγε μέ τήν ἀδελφή του ἀπ' τό σπίτι παραμονές τοῦ Πάσχα. Τήν ὥρα πού θά φεύγανε, λέει ὁ πατέρας στήν κόρη του:

— Καλή Ἀνάσταση, Μαρία μου!

— Ἡ ἀνάσταση ἦλθε, πατέρα μου, κι ὁ κόσμος δέν τήν ἐγνώρισε, τοῦ ἀπάντησε ἐκείνη.

Ἐν τῷ μεταξύ οἱ γονεῖς τούς δίνανε συνέχεια χρήματα. Τώρα τό κόψανε αὐτό, γιατί τά χρησιμοποιούσαν γιά τόν... θεό τους. Ὁ Κώστας πήγε στή Θεσσαλονίκη, γιά νά κάνει προπαγάνδα, καί τόν ἐδείρανε κιόλας ἐκεῖ πάνω. Πήγε νά προσελκύσει κάποια παιδιά, οἱ γονεῖς τῶν ὁποίων τόν ἐπιάσανε καί τόν ἐχτυπήσανε.

Αὐτοί, λοιπόν, οἱ καλοί ἄνθρωποι μοῦ φέρανε ἕνα περιοδικό καί θά μοῦ στείλουνε κι ἄλλα. Στό ἐξώφυλλο ἔχει μία φωτογραφία αὐτοῦ τοῦ Σάι-Μπάμπα. Ἔχει φτιάξει μία καινούργια θρησκεία, πού πιστεύουν ὅτι αὐτός εἶναι ὁ νέος Χριστός, πού ἦλθε στόν κόσμο γιά νά τόν σώσει, νά τόν ὁδηγήσει στήν ἀλήθεια. Λένε ὅτι εἶναι ὁ «καινούργιος Θεός». Ὁ Σάι-Μπάμπα ζεῖ τώρα, εἶναι ἄνδρας παντρεμένος, ἔχει δίπλα τήν γυναίκα του καί δύο παιδάκια. Στό κάτω μέρος τῆς φωτογραφίας βλέπομε πολλούς νέους νά τόν ἀκολουθοῦν, καί μάλιστα πολλοί εἶναι καί μορφωμένοι. Πῶς ἐπήγανε ἐκεῖ αὐτά, παιδιά μορφωμένα; Σέ μία ἄλλη σελίδα τοῦ φιλᾶνε τά πόδια. «Ἐκεῖνος ὁ Χριστός —δηλαδή ὁ ἀληθινός— πάει τώρα», ἔτσι τούς λέει. Ἄλλη ἐποχή, σοῦ λέει. Ὅλα ἀλλάζουν. Μοιάζει μέ παραμύθι. Μπορεῖ ὁ Σάι-Μπάμπα νά εἶναι τρελός. Λένε ὅτι ἔχει συγκεντρώσει καί χρήματα πολλά.

Νά σᾶς πῶ κι ἕνα ἄλλο σχετικό περιστατικό.

Μία μέρα ἕνας πλωτάρχης μέ πήγε στόν Ὠρωπό, στήν παραλία. Μπήκαμε στό λιμενοβραχίονα κι ἐκεῖ ἕνας ψάρευε. Λέω στόν πλωτάρχη:

— Πήγαινε νά μοῦ φέρεις ἕνα ψάρι ἀπ' αὐτά πού ψαρεύει αὐτός ὁ ἄνθρωπος.

Ὁ ψαράς, ὅμως, ἀπαντάει:

— Τὸ καλάθι εἶναι ἄδειο. Ἀπ' τὸ πρωὶ προσπαθῶ, τίποτα δὲν ἔκανα. Φύγετε, ἀφήστε με ἥσυχο...

Τοῦ λέω:

— Ρίξε τ' ἀγκίστρι στὴ θάλασσα.

— Φύγετε! μᾶς λέει στενοχωρημένα.

Ξεκινήσαμε καὶ φεύγαμε. Ἐκείνη τὴ στιγμή, καθὼς ὁ ψαράς ἔβαλε τ' ἀγκίστρι στὴ θάλασσα, αἰσθάνθηκε ὅτι κάτι ἔπιασε. Τὸ σήκωσε κι ἕνα μεγάλο ψάρι σπαρταροῦσε στ' ἀγκίστρι. Μᾶς φωνάζει:

— Μὴ φεύγετε! Ἐλάτε, μὴ φεύγετε. Ἔπιασα ψάρι!

Ὁ πλωτάρχης εἶπε:

— Ξέρω, παππούλη, γιατί ἔγινε αὐτό. Ἔγινε, γιὰ νὰ πιστεύσω σ' ἐσᾶς, ποὺ εἶστε τοῦ Θεοῦ, καὶ νὰ πιστεύσει κι ὁ ψαράς. Ὡς τώρα πίστευα στὸν νέο Χριστό, τὸν Σάι-Μπάμπα τῶν Ἰνδιῶν. Τώρα πιστεύω στὸν ἀληθινό.