Στήν προσευχή σημασία ἔχει ἡ ἔνταση

Σημασία στήν προσευχή ἔχει ὄχι ἡ χρονική διάρκεια ἀλλὰ ἡ ἔνταση. Νά προσεύχεσθε ἔστω καὶ πέντε λεπτά, ἀλλὰ δοσμένα στόν Θεό μέ ἀγάπη καὶ λαχτάρα. Μπορεῖ ἕνας μία νύχτα ὁλόκληρη νά προσεύχεται κι ὁ ἄλλος μονάχα πέντε λεπτά κι αὐτή ἡ προσευχή τῶν πέντε λεπτῶν νά εἶναι ἀνώτερη. Μυστήριο εἶναι αὐτό βέβαια, ἀλλὰ ἔτσι εἶναι. Ἀκούστε με, παιδιά μου, νά σάς πῶ ἕνα παράδειγμα.

Ἕνας μοναχός ἐβάδιζε στήν ἔρημο κι ἐκεῖ ἀπάντησε ἕναν ἄλλο μοναχό. Χαιρετίσθηκαν.

— Ἀπό ποῦ ἔρχεσαι; τοῦ λέει.

— Ἀπό τό χωριό τάδε.

— Πῶς περνάτε ἐκεῖ πέρα;

— Ἔχομε φοβερή ἀνομβρία. Ἔχομε στενοχώρια.

— Ἔ, καὶ τί κάνατε; Προσευχηθήκατε;

— Ναί.

— Ἔβρεξε;

— Δὲν ἔβρεξε.

— Φαίνεται, λέει, δὲν θὰ προσευχηθήκατε ἐκτενῶς.

Ἄς κάνουμε καὶ μία προσευχοῦλα ἐδῶ στόν Θεό νά βοηθήσει.

Κι ὅπως ἦταν ἐκεῖ, ἄρχισαν νά προσεύχονται. Ἀμέσως ἦλθε ἕνα μικρὸ σύννεφο ποῦ μεγάλωσε, μαύρισε, κατέβηκε κάτω καὶ νά! Ἔριξε πολλὴ βροχή. Τί ἔγινε ἐδῶ; Ἔγινε ἐκτενὴς προσευχή. Λίγη προσευχή ἐκάνετε κι ἔβρεξε. Ἀλλὰ σημασία εἶχε ἡ ἔνταση.

«Ἐμπόνως καὶ ἐντόνως», ποῦ λέγει ὁ Ἅγιος Μακάριος. Ὁ Ἅγιος Μακάριος προσευχόταν ἐκτενῶς ἐξ ὅλης ψυχῆς καὶ ἐξ ὅλης καρδίας καὶ ἐξ ὅλης διανοίας. Εἶχε δοθεῖ ψυχῇ τε καὶ σώματι στὴ λατρεία. Μπορεῖ ἔτσι νά σήκωνε τό χέρι του καὶ νά ἔμενε ξερό ἀπό τήν ὑπερένταση. Τό ἴδιο καὶ αὐτός ποῦ κάνει μία κατάρα καὶ σηκώνει τό χέρι ἐναντίον κάποιου μπορεῖ νά μεταδώσει τό κακό.

Κάποιος μοῦ εἶπε:

— Θέλομε νά μᾶς κάνεις προσευχή.

Τοῦ ἀπάντησα:

— Θὰ προσευχηθῶ μέ τήν καρδιά μου, μέ ταπείνωση στόν Κύριο. Θὰ προσευχηθῶ «συνετῶς».

Λέει:

— Τί θὰ πεῖ «συνετῶς»;

— Δηλαδή προσευχή ἐνσυνείδητη, μέ συγκεντρωμένο τό νοῦ. Νά! Μία φορά εἶχε μαζευθεῖ κόσμος σέ μία πλατεία καὶ ζητοῦσαν τόν προφήτη Δαβίδ νά τούς μιλήσει, γιατί εἶχε συμβεῖ κάποιο γεγονός σπουδαῖο κι ὅλος ὁ κόσμος ἐφώναζε. Κι ἐβγήκε ὁ προφήτης καὶ τούς λέγει:

«Ψάλατε τῷ Θεῷ ἡμῶν, ψάλατε·

ψάλατε τῷ Βασιλεῖ ἡμῶν, ψάλατε·

ὅτι Βασιλεὺς πάσης τῆς γῆς ὁ Θεός·

ψάλατε συνετῶς».

Εὐχαριστήθηκε καὶ μοῦ εἶπε:

— Ποῦ βρίσκεται στήν Ἁγία Γραφή, νά πάω νά τό βρῶ; Ποῖος ψαλμὸς εἶναι;

— Νομίζω, τοῦ λέω, ὅτι ἀρχίζει ἔτσι:

«Πάντα τὰ ἔθνη κροτήσατε χεῖρας, ἀλαλάξατε τῷ Θεῷ ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως...».

Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Χριστοῦ ὅλα τὰ κάνει προσευχή. Ὅλα τὰ προβλήματά μας, τὰ ὑλικά, τὰ σωματικά, τὰ πάντα, νά τ' ἀναθέτομε στόν Θεό. Ὅπως λέμε στήν Θεία

Λειτουργία, «...καὶ πᾶσαν τὴν ζωὴν ἡμῶν Χριστῷ τῷ Θεῷ παραθώμεθα». Ὅλη τῇ ζωῇ μας σ' Ἐσένα, Κύριε, ἀφήνωμε. Ὅ, τι θέλεις Ἐσύ. «Γενηθήτω τὸ θέλημά Σου, ὡς ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς».

Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Χριστοῦ ὅλα τὰ κάνει προσευχή. Καὶ τῇ δυσκολίᾳ καὶ τῇ θλίψῃ, τίς κάνει προσευχή. Ὅ, τι καὶ νὰ τοῦ τύχει, ἀμέσως ἀρχίζει: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ...». Ἡ προσευχή ὠφελεῖ σέ ὅλα, καὶ στὰ πιὸ ἁπλά. Γιὰ παράδειγμα, πάσχεις ἀπὸ ἀπνίγια· νὰ μὴ σκέπτεσαι τὸν ὕπνο. Νὰ σηκώνεσαι, νὰ βγαίνεις ἕξω καὶ νὰ ἔρχεσαι πάλι μέσα στὸ δωμάτιο, νὰ πέφτεις στὸ κρεββάτι σὰν γιὰ πρώτη φορά, χωρὶς νὰ σκέπτεσαι ἂν θὰ κοιμηθεῖς ἢ ὄχι. Νὰ συγκεντρώνεσαι, νὰ λέεις τῇ δοξολογίᾳ καὶ μετὰ τρεῖς φορές τὸ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ...» κι ἔτσι θὰ ἔρχεται ὁ ὕπνος.

Ὅλα μὲ τὴν προσευχή τακτοποιοῦνται. Ἀλλὰ πρέπει νὰ ἔχεις ἀγάπη, φλόγα στὴν προσευχή. Νὰ μὴν ἔχεις ἄγχος ἀλλὰ ἐμπιστοσύνη στὴν ἀγάπη καὶ στὴν πρόνοια τοῦ Θεοῦ. Ὅλα εἶναι μέσα στὴν πνευματικὴ ζωή. Ὅλα ἀγιάζονται, καὶ τὰ καλά καὶ τὰ δύσκολα καὶ τὰ ὑλικά καὶ τὰ πνευματικά καὶ ὅσα ἂν ποιήτε, πρὸς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε. Πῶς τὸ λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος; «Εἴτε οὖν ἐσθίετε, εἴτε πίνετε, εἴτε τί ποιεῖτε, πάντα εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε». Ὅταν εἶσαι ἐν προσευχῇ, ὅλα γίνονται ὅπως πρέπει. Παραδείγματος χάριν, πλένεις πιάτα καὶ δὲν σπάζεις κανένα, δὲν κάνεις ζημιές. Ἔρχεται μέσα σου ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ἔχεις τὴν χάρι, ὅλα γίνονται μὲ χαρὰ, χωρὶς κόπο.

Ὅταν κάνουμε συνέχεια προσευχή, θὰ μᾶς φωτίζει ὁ Θεὸς τί νὰ κάνουμε κάθε φορά καὶ στὶς πιὸ δύσκολες καταστάσεις. Θὰ τὸ λέει ὁ Θεὸς μέσα μας. Θὰ βρίσκει τρόπους ὁ Θεός. Μπορούμε, βέβαια, νὰ συνδυάζουμε τὴν προσευχή καὶ μὲ νηστεία. Δηλαδή, ὅταν ἔχουμε ἕνα σοβαρὸ πρόβλημα ἢ δίλημμα, νὰ προηγηθῇ πολλὴ προσευχή καὶ νηστεία. Κι ἐγὼ ἔτσι ἔκανα πολλὲς φορές.

Ὅταν πάλι ἔχουμε αἰτήματα γιὰ τὸν κόσμο, νὰ τὰ λέμε μυστικά· μὲ τὴν προσευχή ποὺ γίνεται «ἐν τῷ κρυπτῷ» καὶ δὲν φαίνεται. Ἡ πολλὴ περίσπαση δὲν διευκολύνει τὴν προσευχή. Ἀφήστε τὰ τηλέφωνα, τὶς ἐπικοινωνίες καὶ τὰ πολλὰ λόγια μὲ τοὺς ἀνθρώπους. Ἂν ὁ Κύριος δὲν βοηθήσει, τί νὰ κάνουν οἱ δικές μας προσπάθειες; Ἄρα προσευχή, προσευχή μὲ ἀγάπη. Καλύτερα τοὺς βοηθάμε ἀπὸ μακριὰ μὲ τὴν προσευχή. Τοὺς βοηθάμε μὲ τὸν πιὸ καλό, μὲ τὸν πιὸ τέλειο τρόπο.