Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 35:10

94 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ συνηγμένοι διὰ Κύριον· καὶ ἀποστραφήσονται καὶ ἥξουσιν εἰς Σιὼν μετ᾿ εὐφροσύνης, καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν· ἐπὶ γὰρ τῆς κεφαλῆς αὐτῶν αἴνεσις καὶ ἀγαλλίαμα, καὶ εὐφροσύνη καταλήψεται αὐτούς. ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

41–80 από 94

Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὴν αὐτοκράτειραν Πλακίλλαν ἐπιτάφιος
Τί οὖν λυπηρὸν εἰ τῶν τοῦ βίου κακῶν ἡ μακαρία κεχώρισται καὶ ὥσπερ τινὰ λήμην τὸν τοῦ σώματος ῥύπον ἀποβαλοῦσα καθαρᾷ τῇ ψυχῇ πρὸς τὴν ἀκήρατον ζωὴν μετανίσταται, ἐν ᾗ ἀπάτη οὐ πολιτεύεται, διαβολὴ οὐ πιστεύεται, κολακεία χώραν οὐκ ἔχει, ψεῦδος οὐ καταμίγνυται, ἡδονή τε καὶ λύπη καὶ φόβος καὶ θράσος καὶ πενία καὶ πλοῦτος καὶ δουλεία καὶ κυριότης καὶ πᾶσα ἡ τοιαύτη τοῦ βίου ἀνωμαλία ὡς πορρωτάτω τῆς ζωῆς ἐκείνης ἐξώρισται; Ἀπέδρα ἐκεῖθεν, καθώς φησιν ὁ προφήτης, ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός. ἀντὶ δὲ τούτων τί; ἀπάθεια, μακαριότης, κακοῦ παντὸς ἀλλοτρίωσις, ἀγγέλων ὁμιλία, τῶν ἀοράτων θεωρία, θεοῦ μετουσία, εὐφροσύνη τέλος οὐκ ἔχουσα. ἆρ᾽ οὖν λυπεῖσθαι προσήκει περὶ τῆς βασιλίδος μαθόντας οἷα ἀνθ᾽ οἵων ἠλλάξατο; κατέλιπε βασιλείαν γηΐνην, ἀλλὰ τὴν οὐράνιον κατέλαβεν· ἀπέθετο τὸν ἐκ λίθων στέφανον, ἀλλὰ τὸν τῆς δόξης περιεθήκατο· ἀπεδύσατο τὴν πορφυρίδα, ἀλλὰ Χριστὸν ἐνεδύσατο. τοῦτό ἐστι τὸ βασιλικὸν ὄντως καὶ τίμιον ἔνδυμα. τὴν ὧδε πορφύραν ἀκούω αἵματι κόχλου τινὸς θαλασσίας φοινίσσεσθαι, τὴν δὲ ἄνω πορφύραν τὸ τοῦ Χριστοῦ αἷμα λάμπειν ποιεῖ· εἶδες ὅσον ἐν τῷ ἐνδύματι τὸ διάφορον. βούλει πεισθῆναι ὅτι ἐν ἐκείνοις ἐστίν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι το λυπηρό υπάρχει, λοιπόν, αν η μακαρία έχει χωριστεί από τα κακά του βίου και, αποβάλλοντας τον ρύπο του σώματος σαν κάποιο στίγμα, μεθίσταται με καθαρή την ψυχή προς την ακήρατη ζωή, στην οποία η απάτη δεν κυριαρχεί, η διαβολή δεν γίνεται πιστευτή, η κολακεία δεν έχει θέση, το ψεύδος δεν αναμειγνύεται, και η ηδονή και η λύπη και ο φόβος και το θράσος και η φτώχεια και ο πλούτος και η δουλεία και η κυριαρχία και κάθε τέτοια ανωμαλία του βίου έχουν εξοριστεί όσο το δυνατόν πιο μακριά από τη ζωή εκείνη; Έφυγε από εκεί, όπως λέει ο προφήτης, η οδύνη, η λύπη και ο στεναγμός. Και αντί για αυτά, τι υπάρχει; Απάθεια, μακαριότητα, αποξένωση από κάθε κακό, συναναστροφή με τους αγγέλους, θεωρία των αοράτων, μετοχή στον Θεό, ευφροσύνη που δεν έχει τέλος. Άραγε λοιπόν αρμόζει να λυπόμαστε για τη βασίλισσα, μαθαίνοντας τι λογής αγαθά έλαβε ως αντάλλαγμα για όσα άφησε; Εγκατέλειψε επίγεια βασιλεία, αλλά κατέλαβε την επουράνια· απέθεσε το στέμμα από λίθους, αλλά φόρεσε τον στέφανο της δόξας· απεκδύθηκε την πορφύρα, αλλά ενδύθηκε τον Χριστό. Αυτό είναι το όντως βασιλικό και τίμιο ένδυμα. Την πορφύρα εδώ στη γη ακούω ότι τη βάφουν κόκκινη με το αίμα κάποιου θαλάσσιου κοχυλιού, ενώ την άνω πορφύρα την κάνει να λάμπει το αίμα του Χριστού· είδες πόσο μεγάλη είναι η διαφορά στο ένδυμα. Θέλεις να πειστείς ότι βρίσκεται ανάμεσα σε αυτά;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Εἰς τὴν προσευχήν
Οὕτως, ἐὰν ἡ βασιλεία τοῦ θεοῦ ἐφ᾽ ἡμᾶς ἔλθῃ, πάντα τὰ νῦν ἐπικρατοῦντα εἰς ἀφανισμὸν περιστήσεται· οὐ γὰρ ὑπομένει τὸ σκότος τὴν τοῦ φωτὸς παρουσίαν, οὐ νόσος ὑγείας ἐπιλαβούσης ἵσταται, οὐκ ἐνεργεῖ τὰ πάθη τῆς ἀπαθείας παρούσης, φροῦδος ὁ θάνατος, ἀφανὴς ἡ φθορὰ, ὅταν ἡ ζωὴ ἐν ἡμῖν βασιλεύῃ καὶ ἀφθαρσία τὸ κράτος ἔχῃ. Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου. Ἡ γλυκεῖα φωνὴ, δι᾽ ἧς ταύτην ἄντικρυς προςάγομεν τῷ θεῷ τὴν δέησιν· καταλυθήτω ἡ ἀντικειμένη παράταξις, ἀφανισθήτω τῶν ἀλλοφύλων ἡ φάλαγξ, ἀναιρεθήτω τῆς σαρκὸς ὁ κατὰ τοῦ πνεύματος πόλεμος, μὴ ἔστω τὸ σῶμα τοῦ πολεμίου τῆς ψυχῆς ὁρμητήριον, ἐπιφανήτω μοι ἡ βασιλικὴ δυναστεία, ἡ ἀγγελικὴ χεὶρ, αἱ χιλιάδες τῶν εὐθυνόντων, ἡ μυριὰς τῶν κατὰ τὸ δεξιὸν παρισταμένων, ἵνα πέσῃ ἐκ τοῦ ἀντικειμένου κλίτους ἡ χιλιὰς τῶν πολεμούντων· πολὺς ὁ ἀντίπαλος, ἀλλὰ τοῖς ἐρήμοις τῆς σῆς συμμαχίας δεινός τε καὶ ἀκαταμάχητος, ἀλλ᾽ ἕως ἂν μόνος ὁ πολεμούμενος ᾖ· ἐπειδὰν δὲ ἡ σὴ βασιλεία φανῇ, ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμὸς, ἀντειςέρχεται δὲ ζωὴ καὶ εἰρήνη καὶ ἀγαλλίαμα. Ἢ τάχα, καθὼς ἡμῖν ὑπὸ τοῦ Λουκᾶ τὸ αὐτὸ νόημα σαφέστερον ἑρμηνεύεται, ὁ τὴν βασιλείαν ἐλθεῖν ἀξιῶν τὴν τοῦ ἁγίου πνεύματος συμμαχίαν ἐπιβοᾶται; οὕτω γὰρ ἐν ἐκείνῳ τῷ εὐαγγελίῳ φησὶν, ἀντὶ τοῦ, Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου, Ἐλθέτω τὸ ἅγιον πνεῦμά σου ἐφ᾽ ἡμᾶς καὶ καθαρισάτω ἡμᾶς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έτσι, εάν η βασιλεία του Θεού έλθει σε εμάς, όλα όσα τώρα επικρατούν θα περιέλθουν σε αφανισμό· διότι το σκοτάδι δεν αντέχει την παρουσία του φωτός, ούτε η αρρώστια παραμένει όταν επικρατήσει η υγεία, δεν ενεργούν τα πάθη όταν είναι παρούσα η απάθεια, εκμηδενίζεται ο θάνατος, αφανίζεται η φθορά, όταν η ζωή βασιλεύει μέσα μας και η αφθαρσία κατέχει την εξουσία. «Ελθέτω η βασιλεία σου». Πόσο γλυκιά είναι η φωνή, με την οποία απευθύνουμε ευθέως στον Θεό αυτή τη δέηση: ας καταλυθεί η αντίπαλη παράταξη, ας αφανιστεί η φάλαγγα των αλλοφύλων, ας καταργηθεί ο πόλεμος της σάρκας εναντίον του πνεύματος, ας μην γίνει το σώμα ορμητήριο του εχθρού της ψυχής, ας φανερωθεί σε εμένα η βασιλική εξουσία, το αγγελικό χέρι, οι χιλιάδες εκείνων που μας κατευθύνουν, η μυριάδα εκείνων που παρίστανται στα δεξιά, για να πέσει από την αντίπαλη πλευρά η χιλιάδα εκείνων που μας πολεμούν. Πολυπληθής είναι ο αντίπαλος, φοβερός και ακαταμάχητος για όσους στερούνται τη δική σου συμμαχία, αλλά μόνον εφόσον αυτός που δέχεται τον πόλεμο είναι μόνος· όταν όμως η δική σου βασιλεία φανερωθεί, φεύγει μακριά η οδύνη, η λύπη και ο στεναγμός, και εισέρχονται στη θέση τους η ζωή, η ειρήνη και η αγαλλίαση. Ή μήπως, καθώς το ίδιο νόημα ερμηνεύεται σε εμάς σαφέστερα από τον Λουκά, εκείνος που αξιώνει να έλθει η βασιλεία, επικαλείται τη συμμαχία του Αγίου Πνεύματος; Διότι έτσι αναφέρει σε εκείνο το Ευαγγέλιο, αντί για το «Ελθέτω η βασιλεία σου»: «Ας έλθει το Άγιο Πνεύμα σου σε εμάς και ας μας καθαρίσει».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες Α΄–Κ΄
Τοιαύτης δωρεᾶς πρόξενος ἡμῖν ἐστιν ἡ τοῦ Κυρίου ἀνάστασις, καὶ διὰ τοῦτο μόνην ταύτην ἐν τοσαύτῃ παρατάσει τῶν ἡμερῶν ἑορτάζομεν, ὡς ἀθάνατον οὖσαν καὶ ἀνώλεθρον καὶ ἀΐδιον, προϋπογράφοντες διὰ τούτων καὶ τὴν μέλλουσαν τῶν ἁγίων μακαριότητα, ἧς ἀπέδρα πᾶσα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός· θυμηδία δὲ καὶ πανήγυρίς ἐστιν ἐν ταύτῃ διηνεκὴς ἔνθεός τε καὶ ἀναλλοίωτος· ἐκεῖ γάρ ἐστι τῶν ὄντως εὐφραινομένων ἡ κατοικία. Διὸ καὶ πρὸ τῶν ἡμερῶν τούτων τὴν ἱερὰν τεσσαρακοστὴν ἐν νηστείᾳ καὶ ἀγρυπνίᾳ καὶ προσευχῇ καὶ ἀσκήσει παντοίᾳ τῶν ἀρετῶν ἄγειν ἡμᾶς ἡ τοῦ Πνεύματος χάρις ἐνομοθέτησε, διὰ μὲν τῆς τεσσαρακοστῆς τῶν ἡμερῶν δεικνῦσα τὴν ἐν τῷ αἰῶνι τούτῳ τῶν σωζομένων ζωήν, ὡς οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν ἢ μετάνοια καὶ βίος θεοφιλής· διὰ δὲ τῆς μετ’ αὐτὴν πεντηκοστῆς ταύτης, ἣν διερχόμεθα νῦν, ἐπιδεικνῦσα τὴν διαδεξομένην τοὺς ἐνταῦθα διὰ τὸν Θεὸν ἐναγωνίως ζήσαντας ἄνεσιν καὶ ἀπόλαυσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πρόξενος τέτοιας δωρεάς είναι για εμάς η ανάσταση του Κυρίου, και γι' αυτό τον λόγο μόνο αυτήν γιορτάζουμε με τόσο μεγάλη παράταση ημερών, ως αθάνατη, ανώλεθρη και αιώνια που είναι, προδιαγράφοντας μέσω αυτών και τη μελλοντική μακαριότητα των αγίων, από την οποία έχει φύγει κάθε οδύνη, λύπη και στεναγμός· αντίθετα, υπάρχει σε αυτήν χαρά και πανηγύρι διαρκές, ένθεο και αναλλοίωτο· διότι εκεί είναι η κατοικία αυτών που πραγματικά ευφραίνονται. Γι' αυτό, πριν από αυτές τις ημέρες, η χάρη του Πνεύματος όρισε να περνάμε την ιερή Τεσσαρακοστή με νηστεία, αγρυπνία, προσευχή και με κάθε είδους άσκηση των αρετών, δείχνοντας αφενός μέσω της Τεσσαρακοστής των ημερών τη ζωή όσων σώζονται στον παρόντα αιώνα, ότι δεν είναι τίποτε άλλο παρά μετάνοια και βίος θεοφιλής· και αφετέρου, μέσω αυτής της Πεντηκοστής που ακολουθεί και την οποία τώρα διανύουμε, δείχνοντας την άνεση και την απόλαυση που πρόκειται να διαδεχθεί όσους έζησαν εδώ με αγώνα για τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες ΚΑ΄–ΜΒ΄
Οἱ δὲ πιστεύοντες ὀρθῶς εἰς τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν καὶ τὴν πίστιν δι’ ἔργων ἐπιδεικνύμενοι καὶ φυλάττοντες ἑαυτούς, ἢ καὶ δι’ ἐξομολογήσεως καὶ μετανοίας καθαίροντες ἀπὸ τῶν μολυσμῶν τῶν προειρημένων ἁμαρτιῶν, καὶ τὰς ἀντιθέτους τῶν κακιῶν ἀρετὰς ἐργαζόμενοι, τὴν ἐγκράτειαν, τὴν σωφροσύνην, τὴν ἀγάπην, τὴν ἐλεημοσύνην, τὴν δικαιοσύνην, τὴν ἀλήθειαν, οὗτοι πάντες ἀναστάντες ἀκούσονται παρ’ αὐτοῦ τοῦ βασιλέως τῶν οὐρανῶν, «δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου»· καὶ οὕτω συμβασιλεύσουσι τῷ Χριστῷ, βασιλείαν οὐράνιον καὶ ἀσάλευτον κληρονομήσαντες καὶ ζῶντες τὸν ἀεὶ χρόνον ἐν φωτὶ ἀπορρήτῳ καὶ ἀνεσπέρῳ καὶ μηδεμιᾷ ποτε νυκτὶ διακοπτομένῳ καὶ συνδιαιτώμενοι τοῖς ἀπ’ αἰῶνος ἁγίοις ἐν ἀρρήτῳ τρυφῇ, ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Ἀβραάμ, ἔνθα ἀπέδρα πᾶσα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όσοι δε πιστεύουν ορθώς στον Κύριό μας Ιησού Χριστό και αποδεικνύουν την πίστη τους μέσω των έργων και προφυλάσσουν τον εαυτό τους, ή και καθαρίζονται μέσω της εξομολόγησης και της μετάνοιας από τους μολυσμούς των προαναφερθεισών αμαρτιών, και εφαρμόζουν τις αντίθετες των κακιών αρετές, την εγκράτεια, τη σωφροσύνη, την αγάπη, την ελεημοσύνη, τη δικαιοσύνη, την αλήθεια, όλοι αυτοί, αφού αναστηθούν, θα ακούσουν από τον ίδιο τον βασιλιά των ουρανών, «ελάτε οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που έχει ετοιμαστεί για εσάς από την καταβολή του κόσμου»· και έτσι θα συμβασιλεύσουν με τον Χριστό, έχοντας κληρονομήσει βασιλεία ουράνια και ασάλευτη και ζώντας παντοτινά μέσα σε φως άρρητο και ανέσπερο, το οποίο δεν διακόπτεται ποτέ από καμία νύχτα, και συζώντας με τους απ' αιώνος αγίους σε ανείπωτη μακαριότητα, στους κόλπους του Αβραάμ, εκεί όπου έχει φύγει κάθε οδύνη και λύπη και στεναγμός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες ΚΑ΄–ΜΒ΄
Μέμνησθε γὰρ ὅτι κύματα κινούμενά τε καὶ διεγειρόμενα ὑπὸ τοῦ ἀντικειμένου πνεύματος τοὺς ἄρχοντας τοῦ κόσμου ἀναγωγικῶς ὁ λόγος ἐπεδείκνυ· καί, ἵνα τὰ μεταξὺ παραλείπω κατὰ μέρος θεωρεῖν, ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον, τοῦ τε Ἰησοῦ καὶ Πέτρου τοῦ μεταστάντος πρὸς αὐτὸν ἐκ τοῦ πλοίου, ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος, καὶ διαπεράσαντες ἦλθον εἰς τὴν γῆν· καὶ γὰρ τοῦ Κυρίου καὶ πάντων τῶν ἐξ ἡμῶν μεταστάντων ἁγίων, οὓς ὑπεσήμαινεν ὁ Πέτρος, κατὰ τὴν δευτέραν τοῦ Χριστοῦ παρουσίαν σὺν ἡμῖν γενομένων, τὸ νοητὸν ἀντικείμενον πνεῦμα τελέως καταργηθήσεται, καὶ ἡμεῖς τὴν πολυκύμαντον τοῦ βίου διαπεράσαντες θάλασσαν, εἰς τὴν γῆν τῶν πραέων εἰσελευσόμεθα, ἔνθα ἀπέδρα πᾶσα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός. «Οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ», φησίν, «ἐλθόντες, προσεκύνησαν τῷ Ἰησοῦ, λέγοντες, ἀληθῶς Θεοῦ Υἱὸς εἶ»· καὶ τότε γάρ, «πᾶν γόνυ κάμψῃ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων, καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσεται, ὅτι Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι θυμάστε ότι ο λόγος έδειχνε αναγωγικά ως άρχοντες του κόσμου τα κύματα που κινούνταν και διεγείρονταν από το εχθρικό πνεύμα. Και, για να παραλείψω την εξέταση των ενδιάμεσων λεπτομερειών, όταν αυτοί ανέβηκαν στο πλοίο, δηλαδή ο Ιησούς και ο Πέτρος που είχε πάει προς αυτόν βγαίνοντας από το πλοίο, κόπασε ο άνεμος, και αφού διέσχισαν τη θάλασσα έφτασαν στη στεριά. Διότι, όταν κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού βρεθούν μαζί μας ο Κύριος και όλοι οι άγιοι που αναχώρησαν από εμάς, τους οποίους συμβόλιζε ο Πέτρος, το νοητό εχθρικό πνεύμα θα καταργηθεί τελείως, και εμείς, αφού διασχίσουμε την πολυκύμαντη θάλασσα του βίου, θα εισέλθουμε στη γη των πραέων, από όπου έφυγε κάθε οδύνη, λύπη και στεναγμός. «Εκείνοι δε που ήταν στο πλοίο», λέει, «ήλθαν και προσκύνησαν τον Ιησού, λέγοντας: αληθινά είσαι Υιός του Θεού». Διότι και τότε, «κάθε γόνυ επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων θα κάμψει, και κάθε γλώσσα θα ομολογήσει, ότι Κύριος είναι ο Ιησούς Χριστός εις δόξαν του Θεού Πατρός».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες ΜΓ΄–ΞΓ΄
Μηδεμιᾶς οὖν προφάσεως ὑπολειφθείσης ὑμῖν, ἐπεὶ «μηδενὶ ἐκ τοῦ περιττοῦ ἐστιν ἡ ζωὴ αὐτοῦ ἐκ τῶν ὑπαρχόντων αὐτῷ», ὁ μὲν ἔχων τι περιττὸν τοῖς μὴ ἔχουσι μεταδιδότω, διὰ τούτου τῷ κλήρῳ τοῦ τῶν σωζομένων πατρὸς Ἀβραὰμ εἰσποιούμενος, οἱ δὲ ἐνδεεῖς τὴν τοῦ Λαζάρου καρτερίαν μιμείσθωσαν, ἐν τῇ ὑπομονῇ αὐτῶν τὰς ψυχὰς αὐτῶν κτώμενοι καὶ ἐν ταπεινώσει τοὺς κόλπους τοῦ Ἀβραὰμ ἐκείνους ἑαυτοῖς μνώμενοι, παρ’ ὧν «ἀπέδρα μὲν πᾶσα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός», χαρὰ δὲ καὶ τρυφὴ καὶ θυμηδία τούτοις ἐμφιλοχωρεῖ ἔνθεός τε καὶ ἀκατάληκτος. Διὰ τοῦτο γὰρ ἡμῖν ὁ Χριστὸς τὰ ἐκεῖ διὰ τῆς παραβολῆς ἐφανέρωσε ταύτης, ἵνα μετανοίᾳ βελτιωθέντας τῶν αἰωνίων ἡμᾶς ἐκείνων καταξιώσῃ τερπνῶν τῶν ἀποκειμένων ἀπαλλάξας βασάνων. Ἐὰν δὲ μὴ βελτίους ἡμᾶς αὐτοὺς ποιήσωμεν διὰ τῆς μετανοίας, πολὺ τὸ δέος μὴ καὶ τὰς καθ’ ἡμῶν αὐξήσωμεν βασάνους· «ὁ γὰρ γνούς», φησί, «τὸ θέλημα τοῦ Κυρίου αὑτοῦ καὶ μὴ ποιήσας, δαρήσεται πολλάς».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εφόσον, λοιπόν, δεν σας έχει απομείνει καμία δικαιολογία, επειδή «η ζωή κανενός δεν εξαρτάται από το περίσσευμα των υπαρχόντων του», αυτός που έχει κάτι παραπάνω ας το μεταδίδει σε αυτούς που δεν έχουν, εντασσόμενος με τον τρόπο αυτό στον κλήρο του πατέρα των σωζομένων Αβραάμ. Οι άποροι, από την άλλη, ας μιμούνται την καρτερία του Λαζάρου, κερδίζοντας τις ψυχές τους με την υπομονή τους και εξασφαλίζοντας για τον εαυτό τους με ταπείνωση εκείνους τους κόλπους του Αβραάμ, από τους οποίους «έφυγε κάθε οδύνη και λύπη και στεναγμός», και όπου κατοικεί χαρά και αγαλλίαση και ευφροσύνη θεϊκή και ατελεύτητη. Διότι γι' αυτόν τον λόγο ο Χριστός μάς φανέρωσε τα όσα συμβαίνουν εκεί μέσω αυτής της παραβολής, ώστε, αφού βελτιωθούμε με τη μετάνοια, να μας αξιώσει εκείνων των αιώνιων αγαθών, απαλλάσσοντάς μας από τις επιφυλασσόμενες βασάνους. Εάν όμως δεν κάνουμε τους εαυτούς μας καλύτερους μέσω της μετάνοιας, υπάρχει μεγάλος φόβος μήπως αυξήσουμε τις εναντίον μας βασάνους. Διότι «εκείνος που γνώρισε», λέει, «το θέλημα του Κυρίου του και δεν το έκανε πράξη, θα δαρεί πολύ».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ὑπὲρ τῶν ἱερῶς ἡσυχαζόντων
Ὁ δὲ Χρυσόστομος θεολόγος διδάσκων τί ἐστι τὸ φῶς ὃ «ῥαγήσεται πρώϊμον» τῷ ἐλεοῦντι, «οὐ τοῦτό» φησίν «ἐστι τὸ αἰσθητόν, ἀλλ’ ἕτερον πολλῷ βέλτιον, ὃ τὸν οὐρανὸν ἡμῖν δείκνυσι καὶ τοὺς ἀγγέλους καὶ τὰς αὐλὰς τὰς βασιλικάς· ἂν γὰρ τοῦ φωτὸς τούτου καταξιωθῇς καὶ ταῦτα ὄψει, καὶ ἀπαλλαγήσῃ γεέννης καὶ ἀπελεύσῃ· ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη, ἔνθα πολλὴ ἡ χαρὰ καὶ ἡ εἰρήνη καὶ ἡ ἀγάπη, ἔνθα ζωὴ αἰώνιος καὶ δόξα ἄρρητος καὶ κάλλος ἄφραστον· πάντα τοίνυν φέρωμεν εὐκόλως, ἵνα τοῦ ἐνδύματος ἐπιτύχωμεν τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν καὶ τῆς ἀπορρήτου δόξης ἐκείνης». Ἀλλὰ γὰρ εἰς ἀρχὴν ἑτέραν ἀναγαγόντες τὸν λόγον, ἐπανέλθωμεν εἰς τὰ τοῦ μεγάλου Μακαρίου, οἷς συνημμένως τὰς ἀρχὰς καὶ προτάσεις τῶν τοῦ κενόφρονος λόγων, ἀφ’ ὧν οἴεταί τι καθ’ ἡμῶν καὶ τῆς ἀληθείας συμπεραίνειν προθέντες εἰς μέσον ἀπελέγξομεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο δε θεολόγος Χρυσόστομος, διδάσκοντας τι είναι το φως που «θα ανατείλει πρώιμα» για εκείνον που ελεεί, λέει: «Δεν είναι αυτό το αισθητό φως, αλλά κάποιο άλλο, πολύ καλύτερο, το οποίο μας δείχνει τον ουρανό, τους αγγέλους και τις βασιλικές αυλές· διότι αν αξιωθείς αυτού του φωτός, και αυτά θα δεις, και θα απαλλαγείς από τη γέεννα και θα μεταβείς εκεί όπου έφυγε κάθε οδύνη και λύπη, όπου υπάρχει πολλή χαρά, ειρήνη και αγάπη, όπου υπάρχει ζωή αιώνια, δόξα άρρητη και κάλλος ανείπωτο· όλα λοιπόν ας τα υπομένουμε πρόθυμα, για να αποκτήσουμε το ένδυμα της βασιλείας των ουρανών και εκείνης της απόρρητης δόξας». Αλλά, αφού φέραμε τον λόγο σε άλλη αρχή, ας επανέλθουμε στα λόγια του μεγάλου Μακαρίου. Μαζί με αυτά, θα παραθέσουμε στο μέσον και θα ανασκευάσουμε τις αρχές και τις προτάσεις των λόγων του κενόφρονου, από τις οποίες αυτός νομίζει ότι μπορεί να συναγάγει κάποιο συμπέρασμα εναντίον μας και εναντίον της αλήθειας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸ ἅγιον πάσχα (Νόθος)
Νικητήριον ἡ παροῦσα πανήγυρις, ἀδελφοί, νικητήριον τοῦ παμβασιλέως υἱοῦ τοῦ θεοῦ. Σήμερον γὰρ ὁ διάβολος διὰ τὸν σταυρωθέντα ἡττήθη, τὸ δὲ ἡμέτερον γένος εὐφραίνεται διὰ τὸν ἀναστάντα. Βοᾷ γὰρ ἡ σήμερον ἡμέρα τῇ ἐγέρσει μου καὶ λέγει· «Ἐν τῷ ἐμῷ δρόμῳ εἶδον θέαμα καινόν, μνημεῖον ἀνοιγόμενον καὶ ἄνθρωπον ἐγειρόμενον καὶ 〈ὀστέα ἀγαλλιώμενα〉 καὶ ψυχὰς χαιρομένας καὶ ἀνθρώπους 〈πλασσομένους〉 καὶ οὐρανοὺς 〈σχιζομένους〉 καὶ δυνάμεις κραζούσας· “Ἄρατε πύλας οἱ ἄρχοντες ὑμῶν” καὶ τὰ ἑξῆς. Σήμερον εἶδον τὸν ἐπουράνιον βασιλέα ἀναβαίνοντα, περιεζωσμένον φῶς, ὑπὲρ ἀστραπὴν καὶ ἀκτῖνας, ὑπὲρ ἥλιον καὶ πηγὰς ὑδάτων, ὑπὲρ νεφέλας καὶ πνεῦμα δυνάμεως καὶ ζωὴν αἰώνιον.» Οὗτος γὰρ ἐκρύβη πρῶτον μὲν ἐν κοιλίᾳ σαρκός, ἔπειτα δὲ ἐν κοιλίᾳ τῆς γῆς, ὅπου μὲν ἁγιάζων τοὺς γεννωμένους διὰ τῆς κυήσεως, ὅπου δὲ ζωογονῶν τοὺς τεθανατωμένους διὰ τῆς ἀναστάσεως· «Ἀπέδρα γὰρ ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός.» «Τίς γὰρ ἔγνω νοῦν θεοῦ, ἢ τίς σύμβουλος αὐτοῦ ἐγένετο», ἀλλ᾽ ἢ ὁ Λόγος ὁ σαρκωθεὶς καὶ ξύλῳ 〈προσηλωθεὶς〉 καὶ ἐκ 〈νεκρῶν ἀναστὰς〉 καὶ εἰς οὐρανοὺς ὑψωθείς;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Νικητήρια είναι η παρούσα πανήγυρη, αδελφοί, νικητήρια του παμβασιλέα Υιού του Θεού. Διότι σήμερα ο διάβολος ηττήθηκε εξαιτίας του Σταυρωθέντος, ενώ το δικό μας γένος ευφραίνεται εξαιτίας του Αναστάντος. Διότι κραυγάζει η σημερινή ημέρα για την έγερση και λέει: «Στην πορεία μου είδα ένα καινοφανές θέαμα, μνήμα να ανοίγει και άνθρωπο να εγείρεται και οστά να αγάλλονται και ψυχές να χαίρονται και ανθρώπους να αναπλάθονται και ουρανούς να σχίζονται και δυνάμεις να κραυγάζουν: “Άρατε πύλας οι άρχοντες υμών” και τα εξής. Σήμερα είδα τον επουράνιο βασιλιά να αναβαίνει, περιζωσμένο με φως, υπέρτερο από την αστραπή και τις ακτίνες, υπέρτερο από τον ήλιο και τις πηγές των υδάτων, υπέρτερο από τα νέφη, και πνεύμα δυνάμεως και ζωή αιώνια.» Διότι Αυτός κρύφτηκε πρώτα σε σαρκική κοιλία, και έπειτα στην κοιλία της γης, από τη μία αγιάζοντας όσους γεννιούνται μέσω της κυήσεως, και από την άλλη ζωογονώντας τους νεκρούς μέσω της αναστάσεως· «διότι έφυγε μακριά η οδύνη και η λύπη και ο στεναγμός.» «Διότι ποιος γνώρισε τον νου του Θεού, ή ποιος έγινε σύμβουλός Του», παρά μόνο ο Λόγος που σαρκώθηκε, προσηλώθηκε στο ξύλο, αναστήθηκε εκ νεκρών και υψώθηκε στους ουρανούς;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸν Λάζαρον καὶ εἰς τὰ βαΐα (Νόθος)
Χαῖρε,» φησίν, ὅτι ὑποστρέφεις ἐκ τῆς αἰχμαλωσίας τῶν δαιμόνων καὶ τῆς ἐξορίας τοῦ αἰῶνος τούτου εἰς τὴν ἄνω Ἰερουσαλήμ, ἣν ἐξεδέχετο ὁ πατήρ σου Ἀβραάμ, καθώς που ὁ μακάριος ἀπόστολος Παῦλός φησιν· Ὑμεῖς δὲ «προσεληλύθατε Σιὼν ὄρει καὶ πόλει θεοῦ ζῶντος, Ἰερουσαλὴμ ἐπουρανίῳ καὶ μυριάσιν ἀγγέλων, πανηγύρει καὶ ἐκκλησίᾳ πρωτοτόκων ἀπογεγραμμένων ἐν οὐρανοῖς, καὶ κριτῇ θεῷ πάντων καὶ πνεύμασι δικαίων τετελειωμένων.» Ὅθεν «ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός», ἔνθα πάντων τῶν δικαίων εὐφραινομένων ἐστὶν ἡ κατοικία. Τότε «τέρπου καὶ εὐφραίνου» καὶ «χαῖρε σφόδρα, θύγατερ» ταύτης τῆς Σιὼν δῆλον. «Καὶ διὰ τί», φησίν, «σφόδρα χαρῶ, ὦ προφῆτα»; «Χαῖρε», διότι οὐκέτι ὁ δεινὸς ἐκεῖνος σε αἰχμαλωτεύσει, «σφόδρα» δέ, διότι οὐχ ὡς οἱ λοιποὶ βασιλεῖς, οὕτως ὁ ῥυόμενός σε, ἀλλὰ βασιλεὺς αἰώνιος καὶ αἰωνία αὐτοῦ ἡ βασιλεία, καθώς φησιν ὁ ἄγγελος Γαβριὴλ πρὸς τὴν μητέρα αὐτοῦ καὶ παρθένον Μαριάμ· «Καὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος». Καὶ καθὼς αἰωνία αὐτοῦ ἡ βασιλεία, οὕτως αἰωνία σου ἡ σωτηρία. Διὰ τοῦτο οὖν· «Χαῖρε σφόδρα· κήρυττε, θύγατερ Ἰερουσαλήμ.» Τί κηρύξω, ὦ προφῆτα; Κήρυττε τῷ βασιλεῖ σου, τῷ κατελθόντι ἀπὸ τῶν ὑψωμάτων τοῦ οὐρανοῦ σῶσαί σε, εὐχαριστίαν, δοξολογίαν, ὑμνολογίαν. Κήρυττε· «Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, ὅθεν παρεγένου τοῦ σῶσαί με, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Χαίρε», λέγει, διότι επιστρέφεις από την αιχμαλωσία των δαιμόνων και την εξορία αυτού του αιώνα στην άνω Ιερουσαλήμ, την οποία προσδοκούσε ο πατέρας σου Αβραάμ, καθώς λέγει κάπου ο μακάριος απόστολος Παύλος: Εσείς όμως «έχετε προσέλθει στο όρος Σιών και στην πόλη του ζώντος Θεού, στην επουράνια Ιερουσαλήμ και σε μυριάδες αγγέλων, σε πανηγυρική σύναξη και εκκλησία πρωτοτόκων οι οποίοι είναι απογεγραμμένοι στους ουρανούς, και στον Θεό που είναι κριτής των πάντων, και σε πνεύματα δικαίων που έχουν τελειωθεί». Από εκεί «απέδρασε κάθε οδύνη, λύπη και στεναγμός», εκεί όπου βρίσκεται η κατοικία όλων των δικαίων που ευφραίνονται. Τότε «τέρπου και ευφραίνου» και «χαίρε σφόδρα, θύγατερ», δηλαδή αυτής εδώ της Σιών. «Και γιατί», λέγει, «να χαρώ σφόδρα, ω προφήτη;» «Χαίρε», διότι δεν πρόκειται πλέον εκείνος ο φοβερός να σε αιχμαλωτίσει, «σφόδρα» δε, διότι αυτός που σε λυτρώνει δεν είναι όπως οι υπόλοιποι βασιλείς, αλλά είναι βασιλεύς αιώνιος και η βασιλεία του είναι αιώνια, καθώς λέγει ο άγγελος Γαβριήλ προς τη μητέρα του και παρθένο Μαρία: «Και της βασιλείας του δεν θα υπάρξει τέλος». Και όπως είναι αιώνια η βασιλεία του, έτσι είναι αιώνια και η σωτηρία σου. Δια τούτο, λοιπόν: «Χαίρε σφόδρα· κήρυττε, θύγατερ Ιερουσαλήμ». Τι να κηρύξω, ω προφήτη; Κήρυττε προς τον βασιλέα σου, ο οποίος κατήλθε από τα ύψη του ουρανού για να σε σώσει, ευχαριστία, δοξολογία, υμνολογία. Κήρυττε: «Ωσαννά εν τοις υψίστοις, από όπου παρέστης για να με σώσεις, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
καὶ οὐκ ἔσται ἐκεῖ λέων οὐδὲ τῶν θηρίων τῶν πονηρῶν οὐ μὴ ἀναβῇ ἐπ’ αὐτὴν οὐδὲ μὴ εὑρεθῇ ἐκεῖ, ἀλλὰ πορεύσονται ἐν αὐτῇ λελυτρωμένοι καὶ συνηγμένοι διὰ κύριον, ἀποστραφήσονται καὶ ἥξουσιν εἰς Σιὼν μετ’ εὐφροσύνης, καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν· ἐπὶ γὰρ κεφαλῆς αὐτῶν αἴνεσις καὶ ἀγαλλίαμα, καὶ εὐφροσύνη καταλήψεται αὐτούς, ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και δεν θα υπάρχει εκεί λιοντάρι, ούτε κανένα από τα πονηρά θηρία δεν θα ανέβει σε αυτήν, ούτε θα βρεθεί εκεί, αλλά θα πορευθούν σε αυτήν οι λυτρωμένοι και οι συναγμένοι από τον Κύριο, θα επιστρέψουν και θα έλθουν στη Σιών με ευφροσύνη, και αιώνια ευφροσύνη θα υπάρχει πάνω από το κεφάλι τους· διότι στο κεφάλι τους θα υπάρχει αίνεση και αγαλλίαση, και ευφροσύνη θα τους κυριεύσει, ενώ έφυγε μακριά η οδύνη, η λύπη και ο στεναγμός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς δέκα παρθένους
Πανταχοῦ γάρ εἰμι, καὶ τοῖς ἐν ἀνάγκῃ προΐσταμαι. Ὅπερ ἂν δώσῃς τῷ πένητι, ὄψει τοῦτο παρ᾽ ἐμοῦ πληθυνόμενον. Ἐὰν εἰσάγῃς εἰς τὴν οἰκίαν σου τὸν ἄστεγον, καὶ δι᾽ αὐτοῦ λάβῃς με ἐν οἴκῳ σου, τρία ταῦτα παρέξω σοι· καὶ τὸ κέρδος αὐξήσω, καὶ τὸν οἶκόν σου φυλάξω, καὶ μονὴν ἐν οὐρανοῖς ἑτοιμάσω σοι· ἐν ᾗ ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμὸς, ἐν Θεῷ Πατρὶ, ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος, νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι βρίσκομαι παντού και προστατεύω αυτούς που βρίσκονται σε ανάγκη. Ό,τι και αν δώσεις στον φτωχό, θα το δεις να πολλαπλασιάζεται από εμένα. Εάν εισαγάγεις στην οικία σου τον άστεγο, και μέσω αυτού δεχθείς εμένα στο σπίτι σου, θα σου προσφέρω τα εξής τρία: και το κέρδος θα αυξήσω, και τον οίκο σου θα φυλάξω, και κατοικία στους ουρανούς θα σου ετοιμάσω· από την οποία έφυγε μακριά κάθε οδύνη, λύπη και στεναγμός, εν τω Θεώ Πατρί, μαζί με το Άγιο Πνεύμα, στο οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος, τώρα και πάντοτε, και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν ἁγίαν καὶ μεγάλην παρασκευήν
Ἐπειδὴ δὲ τοῖς Εὐαγγελίοις ἐνέτυχον, καὶ ἐλαβόμην ταύτης τῆς ἡμέρας (ἕκτη γὰρ ἦν κἀκείνη, καὶ αὕτη), ἀπώλεσά τε τὴν λύπην, καὶ λευχειμονῶ τῷ λόγῳ, καὶ λέγω ἐμαυτῷ καὶ ὑμῖν· Ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη, στεναγμός· τὰ ἀρχαῖα παρῆλθεν, ἰδοὺ γέγονε τὰ πάντα καινά. Ὥσπερ γὰρ ἰατρῶν παῖδες τὰς ὀφιώδεις πληγὰς ἰῶνται, ἐξ αὐτῶν ἐκχέοντες τὰ ἀλεξίκακα φάρμακα, καὶ σκευάσαντες, ταῖς ἀφορμαῖς τοῦ πάθους τὸ πάθος πολεμοῦντες· οὕτως ὁ Σωτὴρ πάσαις ταῖς κακῶν ἀφορμαῖς πρὸς ἀγαθὸν συνεχρήσατο, τὸ πικρὸν γλυκὺ καταστήσας, τὸ χολῶδες εἰς θεραπείαν μεταβαλὼν, τὸ τοῦ θανάτου κέντρον κατ᾽ αὐτοῦ περιστρέψας, τὴν τοῦ ξύλου βλάβην εἰς σωτηρίαν μετατιθεὶς, ἡμέραν λαβὼν τὸν κόσμον πτήσασαν, καὶ ἡμέραν ἀντιδιδοὺς τὸν κόσμον εὐφράνασαν. Ἐμοὶ μὴ πεισθῇς, ἀλλὰ τοῖς σοῖς ὀφθαλμοῖς· βλέπε τὴν παροῦσαν ἐκκλησίαν, καὶ πέπαυσο πρὸς ἡμᾶς ἐρίζων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή όμως μελέτησα τα Ευαγγέλια και έλαβα αφορμή από τούτη την ημέρα (διότι έκτη ημέρα ήταν και εκείνη, όπως και αυτή), απέβαλα τη λύπη, λαμπροφορώ στον λόγο μου και λέω στον εαυτό μου και σε εσάς: Έφυγε η οδύνη, η λύπη και ο στεναγμός· τα παλαιά παρήλθαν, ιδού τα πάντα έγιναν καινούργια. Διότι, όπως ακριβώς οι ιατροί θεραπεύουν τα δαγκώματα των φιδιών εξάγοντας από αυτά τα ίδια και παρασκευάζοντας τα αντίδοτα φάρμακα, πολεμώντας το πάθος με τις ίδιες τις αιτίες του πάθους, έτσι και ο Σωτήρας χρησιμοποίησε όλες τις αφορμές των κακών για το αγαθό, καθιστώντας το πικρό γλυκό, μεταβάλλοντας το δηλητηριώδες σε θεραπεία, στρέφοντας το κεντρί του θανάτου εναντίον του, μετατρέποντας τη βλάβη του ξύλου σε σωτηρία, παραλαμβάνοντας μια ημέρα που πτόησε τον κόσμο και προσφέροντας ως αντάλλαγμα μια ημέρα που εύφρανε τον κόσμο. Μην πιστεύεις εμένα, αλλά τα ίδια σου τα μάτια· κοίταζε την παρούσα εκκλησία, και πάψε να φιλονικείς μαζί μας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν ἀνάληψιν τοῦ κυρίου
Εἴ τις ἐπιθυμεῖ τὸν Χριστὸν ἰδεῖν, εἴ τις λέγει ὅτι οὐκ εἶδεν αὐτὸν ἀναλαμβανόμενον, τοῦτο ἀκούσας βίον θαυμαστὸν ἐπιδεικνύσθω καὶ πάντως ὄψεται αὐτὸν καὶ γὰρ μετὰ πλείονος δόξης ἥξει. Ἀλλ’ οὕτω μετὰ νεφέλης, οὕτω μετὰ σώματος καὶ πολλῷ θαυμασιώτερον ἰδεῖν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνοντα· ἐπὶ τίνι δὲ ἥξει, οὐκέτι προσέθηκε· τοῦτο τὴν Ἀνάστασιν βεβαιοῖ. Εἰ γὰρ μετὰ σώματος ἀνελήφθη, πολλῷ μᾶλλον μετὰ σώματος ἀνέστη· καὶ πάλιν ἥξει καὶ εἰσελεύσεται εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ, ἣν ἡτοίμασε τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν. Ἐκείνη γάρ ἐστιν ὄντως κατάπαυσις, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός, ἔνθα οὔτε φροντίς, οὔτε πόνος, οὔτε φόβος καταπλήττων τὴν ψυχήν, ἀλλὰ μόνος ὁ τοῦ Θεοῦ πόθος ἡδονῆς πλήρης ὤν. Οὐκ ἔστιν ἐκεῖ «ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου», καὶ τὰ ἑξῆς, ἀλλὰ πάντα εἰρήνη, πάντα χαρά, πάντα εὐφροσύνη· οὐκ ἔστιν ἐκεῖ ζηλοτυπία καὶ βασκανία, ἀλλὰ μετὰ δόξης ὀψόμεθα τὴν μακαριότητα τῆς δευτέρας αὐτοῦ παρουσίας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αν κάποιος επιθυμεί να δει τον Χριστό, αν κάποιος λέει ότι δεν Τον είδε να αναλαμβάνεται, ακούγοντας αυτά ας επιδείξει θαυμαστό βίο και οπωσδήποτε θα Τον δει· διότι θα έλθει με μεγαλύτερη δόξα. Αλλά έτσι με νεφέλη, έτσι με σώμα, και θα είναι πολύ πιο θαυμαστό να Τον δει κανείς να καταβαίνει από τον ουρανό. Το για ποιον σκοπό όμως θα έλθει, δεν το προσέθεσε πλέον· αυτό επιβεβαιώνει την Ανάσταση. Διότι, αν ανελήφθη με σώμα, πολύ περισσότερο αναστήθηκε με σώμα· και πάλι θα έλθει, και θα εισέλθει στην κατάπαυσή Του, την οποία ετοίμασε για όσους Τον αγαπούν. Διότι εκείνη είναι η πραγματική κατάπαυση, από την οποία απέδρασε κάθε οδύνη και λύπη και στεναγμός, όπου δεν υπάρχει ούτε μέριμνα, ούτε πόνος, ούτε φόβος που να συγκλονίζει την ψυχή, παρά μόνο ο πόθος του Θεού που είναι γεμάτος από αγαλλίαση. Δεν υπάρχει εκεί το «με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα τρως τον άρτο σου» και τα εξής, αλλά τα πάντα είναι ειρήνη, τα πάντα χαρά, τα πάντα ευφροσύνη· δεν υπάρχει εκεί ζηλοτυπία και βασκανία, αλλά με δόξα θα δούμε τη μακαριότητα της Δευτέρας Του Παρουσίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Μηδεὶς τοίνυν διὰ τοὺς προτέρους ἐπηρεάσθαι νομιζέτω· καὶ γὰρ ἂν θελήσωμεν ἅπασιν, οἷς παρέχειν μέλλει, ἐπεξελθεῖν, πολλῷ μείζονα τὰ δοθέντα, ὧν ἀπωλέσαμεν, εὑρήσομεν. Ἀπὸ δὲ τῶν εἰρημένων καὶ τὰ λοιπὰ δῆλα. Βίον ἐπίμοχθον εἰσήγαγεν ὁ Ἀδάμ· ὁ Χριστὸς ὑπέσχετο ζωὴν, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμὸς, καὶ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν χαριεῖσθαι ἐπαγγέλλεται. Δεῦτε γὰρ, φησὶν, οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. Ἐπείνασα γὰρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν· ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με· ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με· γυμνὸς ἤμην, καὶ περιεβάλετέ με· ἐν φυλακῇ, καὶ ἤλθετε πρός με.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κανείς, λοιπόν, ας μη νομίζει ότι έχει ζημιωθεί εξαιτίας των προπατόρων· διότι, εάν θελήσουμε να εξετάσουμε λεπτομερώς όλα όσα πρόκειται να μας προσφέρει ο Θεός, θα διαπιστώσουμε ότι τα αγαθά που μας δόθηκαν είναι κατά πολύ ανώτερα από εκείνα που χάσαμε. Από όσα ειπώθηκαν δε, γίνονται φανερά και τα υπόλοιπα. Ο Αδάμ εισήγαγε έναν βίο γεμάτο μόχθο· ο Χριστός υποσχέθηκε ζωή από την οποία έχει φύγει η οδύνη, η λύπη και ο στεναγμός, και υπόσχεται να μας χαρίσει τη βασιλεία των ουρανών. Διότι λέει: «Ελάτε οι ευλογημένοι του Πατέρα μου, κληρονομήστε τη βασιλεία που έχει ετοιμαστεί για εσάς από την καταβολή του κόσμου. Επειδή πείνασα, και μου δώσατε να φάω· δίψασα, και με ποτίσατε· ήμουν ξένος, και με φιλοξενήσατε· ήμουν γυμνός, και με ντύσατε· ήμουν στη φυλακή, και ήρθατε σε εμένα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολήν
Ἄρα ἑτέραν τινὰ αἰνίττεται τὴν ὄντως ἀνάπαυσιν. δʹ. Ὄντως γὰρ ἐκείνη ἐστὶν ἀνάπαυσις, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμὸς, ἔνθα οὐδὲ φροντίδες, οὔτε πόνοι, οὔτε ἀγωνία, οὔτε φόβος καταπλήττων καὶ σείων τὴν ψυχὴν, ἀλλὰ μόνος ὁ τοῦ Θεοῦ φόβος ἡδονῆς πλήρης ὤν. Οὐκ ἔστιν ἐκεῖ ἀκοῦσαι. Ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου· οὐδὲ ἀκάνθας, οὐδὲ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι· Οὐκέτι ἄκανθαι καὶ τρίβολοι· οὐκ ἔστιν, Ἐν λύπαις τέξεις τέκνα, οὐδὲ, Πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου, καὶ αὐτός σου κυριεύσει· πάντα εἰρήνη ἐκεῖ, χαρὰ, εὐφροσύνη, ἡδονὴ, ἀγαθωσύνη, πραότης, εὐθύτης, ἀγάπη. Οὐκ ἔστιν ἐκεῖ ζηλοτυπία οὐδὲ βασκανία, οὐ νόσος, οὐ θάνατος οὗτος ὁ τοῦ σώματος, οὐκ ἐκεῖνος ὁ τῆς ψυχῆς, οὐκ ἔστι σκότος, οὔτε νύξ· πάντα ἡμέρα, πάντα φῶς, πάντα ἄνεσις· οὐκ ἔστι καμεῖν, οὐκ ἔστι κόρον λαβεῖν, ἀλλ᾽ ἀεὶ ἐν ἐπιθυμίᾳ τῶν ἀγαθῶν διατελέσομεν. Βούλεσθε δῶ τινα καὶ εἰκόνα ὑμῖν τῆς ἐκεῖ καταστάσεως; Οὐκ ἔστι δυνατόν· πλὴν ἀλλ᾽ ὅμως, ὡς ἂν ᾖ δυνατὸν, πειράσομαι ὑμῖν δοῦναί τινα εἰκόνα. Ἀναβλέψωμεν εἰς τὸν οὐρανὸν, ὅταν, μηδενὸς ἐνοχλοῦντος νέφους, φαίνῃ τὸν ἑαυτοῦ στέφανον· εἶτα πρὸς τὸ κάλλος τῆς ὄψεως αὐτοῦ πολὺν διατρίψαντες χρόνον, ἐννοήσωμεν ὅτι καὶ ἔδαφος ἕξομεν οὐ τοιοῦτον μὲν ὂν, ἀλλὰ τοσούτῳ γιγνόμενον κάλλιον, ὅσῳ τῶν πηλίνων ὀρόφων ὁ χρυσοῦς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, υπαινίσσεται κάποια άλλη, την πραγματική ανάπαυση. Δ'. Διότι όντως εκείνη είναι η ανάπαυση, από όπου έφυγε κάθε οδύνη και λύπη και στεναγμός, όπου δεν υπάρχουν μέριμνες, ούτε πόνοι, ούτε αγωνία, ούτε φόβος που να καταπλήσσει και να συγκλονίζει την ψυχή, παρά μόνο ο φόβος του Θεού, ο οποίος είναι γεμάτος από πνευματική αγαλλίαση. Εκεί δεν πρόκειται να ακούσεις το: «Με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα τρως τον άρτο σου»· ούτε «αγκάθια και τριβόλια θα σου αναβλαστήσει»· πλέον δεν υπάρχουν αγκάθια και τριβόλια. Δεν υπάρχει το: «Με λύπες θα γεννάς τέκνα», ούτε το: «Προς τον άνδρα σου θα στρέφεται η προσήλωσή σου, και αυτός θα σε εξουσιάζει»· τα πάντα εκεί είναι ειρήνη, χαρά, ευφροσύνη, αγαλλίαση, αγαθοσύνη, πραότητα, ευθύτητα, αγάπη. Δεν υπάρχει εκεί ζηλοτυπία ούτε βασκανία, ούτε ασθένεια, ούτε αυτός ο θάνατος του σώματος, ούτε εκείνος της ψυχής· δεν υπάρχει σκοτάδι, ούτε νύχτα· τα πάντα είναι ημέρα, τα πάντα είναι φως, τα πάντα άνεση· δεν υπάρχει κόπος, δεν υπάρχει κορεσμός, αλλά πάντοτε θα βρισκόμαστε σε επιθυμία των αγαθών. Θέλετε να σας δώσω και κάποια εικόνα της εκεί καταστάσεως; Δεν είναι δυνατόν· πλην όμως, όσο είναι δυνατόν, θα προσπαθήσω να σας δώσω κάποια εικόνα. Ας στρέψουμε το βλέμμα μας στον ουρανό, όταν, χωρίς να ενοχλεί κανένα σύννεφο, προβάλλει τον στέφανό του· έπειτα, αφού περάσουμε πολύ χρόνο ατενίζοντας το κάλλος της όψης του, ας αναλογιστούμε ότι και έδαφος θα έχουμε, το οποίο όχι μόνο δεν θα είναι απλώς τέτοιο, αλλά θα είναι τόσο ωραιότερο, όσο πιο ωραία είναι η χρυσή οροφή από τις πήλινες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολήν
εἰ δὲ καὶ ἔλαβες, τί καυχᾶσαι ὡς μὴ λαβών, Σὺ δὲ τί κρίνεις τὸν ἀδελφόν σου, μυρίων αὐτὸς γέμων κακῶν; Ὅταν εἴπῃς, Ὁ δεῖνα πονηρός ἐστι, καὶ λυμεὼν, καὶ μοχθηρὸς, ἐννόησον σαυτὸν, καὶ ἐξέτασον ἀκριβῶς τὰ σαυτοῦ, καὶ μεταμελήσει σοι ἐπὶ τοῖς λεχθεῖσιν. Οὐ γὰρ ἔστιν, οὐκ ἔστι πρὸς ἀρετὴν προτροπή τις τοιαύτη, οἷον ἁμαρτημάτων ἀνάμνησις. Ἐὰν ταῦτα τὰ δύο στρέφωμεν παρ᾽ ἑαυτοῖς, δυνησόμεθα τυχεῖν τῶν ἐπηγγελμένων ἀγαθῶν, δυνησόμεθα καθαίρειν ἑαυτοὺς καὶ ἀποσμήχειν· μόνον λάβωμεν ἔννοιάν ποτε, μεριμνήσωμεν τὸ πρᾶγμα, ἀγαπητοί· ἀλγήσωμεν ἐνταῦθα τῷ λογισμῷ, ἵνα μὴ ἀλγήσωμεν ἐκεῖ τῇ κολάσει, ἀλλ᾽ ἵνα ἀπολαύσωμεν τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη, καὶ στεναγμός· ἵνα τύχωμεν τῶν ὑπερβαινόντων τὸν ἀνθρώπινον νοῦν αἰωνίων ἀγαθῶν, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· αὐτῷ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν όμως και το έλαβες, γιατί καυχάσαι σαν να μην το έλαβες; Και εσύ γιατί κρίνεις τον αδελφό σου, ενώ ο ίδιος είσαι γεμάτος από μύρια κακά; Όταν πεις, «Ο τάδε είναι πονηρός, και λυμεώνας, και μοχθηρός», αναλογίσου τον εαυτό σου, και εξέτασε με ακρίβεια τα δικά σου, και θα μετανιώσεις για όσα είπες. Διότι δεν υπάρχει, δεν υπάρχει καμία άλλη τέτοια προτροπή προς την αρετή, όπως η ανάμνηση των αμαρτημάτων. Εάν αυτά τα δύο τα αναλογιζόμαστε μέσα μας, θα μπορέσουμε να επιτύχουμε τα υποσχεθέντα αγαθά, θα μπορέσουμε να καθαρίσουμε και να αποπλύνουμε τους εαυτούς μας· αρκεί μόνο να ενδιαφερθούμε κάποτε, να μεριμνήσουμε για το ζήτημα, αγαπητοί· ας πονέσουμε εδώ στον λογισμό μας, για να μην πονέσουμε εκεί στην κόλαση, αλλά για να απολαύσουμε τα αιώνια αγαθά, από όπου απέδρασε η οδύνη, η λύπη και ο στεναγμός· για να επιτύχουμε τα αιώνια αγαθά που υπερβαίνουν τον ανθρώπινο νου, εν Χριστώ Ιησού· στον Οποίο ανήκει η δόξα εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Φιλιππησίους ἐπιστολήν
Ἐβουλόμην ἐπὶ τοῦ τόπου λέγειν, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός· ἐβουλόμην διηγεῖσθαι τῆς τοῦ Χριστοῦ συνουσίας τὴν ἡδονήν· καίτοι γε πάντα ὑπερβαίνει λόγον, καὶ πάντα νοῦν· ἀλλ᾽ ὅμως κατὰ δύναμιν ἐβουλόμην ταῦτα λέγειν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θα επιθυμούσα να ομιλήσω για τον τόπο, από όπου απήλθε κάθε οδύνη και λύπη και στεναγμός· θα επιθυμούσα να διηγηθώ την τέρψη της κοινωνίας με τον Χριστό· καίτοι βεβαίως αυτό υπερβαίνει κάθε λόγο και κάθε νου· εντούτοις, κατά το μέτρο των δυνάμεών μου, θα επιθυμούσα να αναφέρω αυτά τα πράγματα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Τιμόθεον δευτέραν ἐπιστολήν
Οὐ διὰ γραμμάτων δὲ αὐτὸν παραμυθεῖται μόνον, ἀλλὰ καὶ καλεῖ πρὸς ἑαυτόν· Σπούδασον γὰρ ἐλθεῖν πρός με ταχέως, φησί· καὶ, Ἐρχόμενος φέρε τὰ βιβλία, μάλιστα τὰς μεμβράνας. Δοκεῖ δέ μοι πρὸς τῷ τέλει εἶναι αὕτη ἡ ἐπιστολή· Ἐγὼ γὰρ ἤδη, φησὶ, σπένδομαι· καὶ πάλιν, Ἐν τῇ πρώτῃ μου ἀπολογίᾳ οὐδείς μοι συμπαρεγένετο. Ταῦτα δὴ πάντα διορθούμενος, καὶ τὴν παράκλησιν ποιεῖται ἀπὸ τῶν οἰκείων πειρασμῶν, καί φησι· Παῦλος ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, κατ᾽ ἐπαγγελίαν ζωῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Εὐθέως ἀνέστησεν αὐτοῦ τὴν ψυχὴν ἀπὸ τοῦ προοιμίου. Μή μοι τοὺς ἐνταῦθα κινδύνους εἴπῃς, φησίν· οὗτοι τίκτουσιν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν, ἔνθα τοιοῦτον οὐδέν ἐστιν, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν τον παρηγορεί όμως μόνο με επιστολές, αλλά και τον προσκαλεί κοντά του: «Φρόντισε να έρθεις γρήγορα σε μένα», λέει· και, «Ερχόμενος φέρε τα βιβλία, μάλιστα τις περγαμηνές». Μου φαίνεται δε ότι αυτή η επιστολή βρίσκεται προς το τέλος της ζωής του: «Διότι εγώ», λέει, «ήδη προσφέρομαι ως σπονδή»· και πάλι, «Στην πρώτη μου απολογία κανείς δεν μου συμπαραστάθηκε». Διευθετώντας λοιπόν όλα αυτά, αντλεί την παρηγοριά από τους δικούς του πειρασμούς και λέει: «Παύλος, απόστολος του Ιησού Χριστού διά θελήματος Θεού, σύμφωνα με την υπόσχεση της ζωής εν Χριστώ Ιησού». Αμέσως, από το προοίμιο κιόλας, ανόρθωσε την ψυχή του. «Μη μου αναφέρεις τους κινδύνους της παρούσας ζωής», λέει· «αυτοί γεννούν για εμάς την αιώνια ζωή, εκεί όπου δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο, εκεί από όπου έφυγε κάθε οδύνη, λύπη και στεναγμός».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ ἅγιον πάσχα
Τοῦ αὐτοῦ (Jo. Chrysostomi) λόγος εἰς τὸ ἅγιον Πάσχα. Εὐλόγησον· πάτερ. Πᾶσα μὲν ἡμέρα φαιδρὰ καὶ περίβλεπτος, ἡ δὲ τῆς ἀναστάσεως πασῶν φαιδροτέρα καθέστηκεν. Ἐν ᾗ τὸ μὲν ἄπληστον τοῦ θανάτου κεχαλίνωται στόμα, οἱ θνητοὶ δὲ ὡς ἀδρανῆ λοιπὸν καὶ πρόσκαιρον γελῶσι τὸν θάνατον, μᾶλλον δὲ καὶ εὐεργέτην οἱ καλῶς βιοῦντες εὑρίσκουσιν. Ἀποτεμὼν γὰρ ἡμᾶς τῆς ὀδυνηρᾶς ταύτης καὶ προσκαίρου ζωῆς εἰς ἀταλαιπώρητον διαγωγὴν καὶ μακαρίαν παραπέμπει κατάστασιν, ἔνθα «ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός» εἰς ἀπόλαυσιν ἀνεκλάλητον καὶ τρυφὴν ἀκατάληπτον, «ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδεν καὶ οὖς οὐκ ἤκουσεν καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Λόγος του ιδίου στο Άγιο Πάσχα. Ευλόγησον, πάτερ. Κάθε ημέρα βεβαίως είναι λαμπρή και περίβλεπτη, η ημέρα όμως της Αναστάσεως έχει καταστεί η λαμπρότερη από όλες. Κατ' αυτήν το μεν άπληστο στόμα του θανάτου έχει χαλιναγωγηθεί, οι δε θνητοί περιγελούν πλέον τον θάνατο ως κάτι το ανίσχυρο και προσωρινό, μάλλον δε όσοι ζουν ενάρετα τον θεωρούν και ως ευεργέτη. Διότι, αφού μας αποκόψει από αυτήν την οδυνηρή και πρόσκαιρη ζωή, μας παραπέμπει σε έναν βίο χωρίς ταλαιπωρίες και σε μία μακάρια κατάσταση, όπου «έφυγε κάθε οδύνη, λύπη και στεναγμός», σε μία ανεκλάλητη απόλαυση και ακατάληπτη τρυφή, «τα οποία μάτι δεν είδε και αυτί δεν άκουσε και σε καρδιά ανθρώπου δεν ανέβηκαν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Τί τοίνυν κατὰ σαυτοῦ τὸ ξίφος ὠθεῖς, ὡς οἱ μαινόμενοι καὶ παραπαίοντες, καὶ τῆς μελλούσης σεαυτὸν ἐκβάλλεις ζωῆς, δέον πάντα πράττειν, ὥστε αὐτῆς ἐπιτυχεῖν; Εἰ γὰρ ἡ παροῦσα οὕτω ποθεινὴ, τί ἂν εἴποι τις περὶ ἐκείνης, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός; Ἐκεῖ δεῖσαι θάνατον οὐκ ἔστιν, οὐδὲ πέρας ἐκείνων ὑποπτεῦσαι τῶν ἀγαθῶν. Μακάριοι καὶ τρισμακάριοι καὶ πολλάκις τοῦτο, οἱ τῆς μακαρίας ἐκείνης ἀπολαύοντες λήξεως· ὥσπερ οὖν ἄθλιοι καὶ τρισάθλιοι καὶ μυριάκις τοῦτο, οἱ τῆς μακαριότητος ἐκείνης ἑαυτοὺς ἐκβάλλοντες. Καὶ τί ποτέ ἐστι, φησὶ, τὸ ποιοῦν ἡμᾶς ἀπολαῦσαι τῆς ζωῆς ἐκείνης; Ἄκουσον αὐτοῦ τοῦ δικάζοντος, νεανίσκῳ τινὶ διαλεγομένου περὶ τούτων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γιατί, λοιπόν, στρέφεις το ξίφος εναντίον του ίδιου σου του εαυτού, σαν τους μανιώδεις και τους παράφρονες, και αποκλείεις τον εαυτό σου από τη μέλλουσα ζωή, ενώ θα έπρεπε να κάνεις τα πάντα για να την επιτύχεις; Διότι, αν η παρούσα ζωή είναι τόσο επιθυμητή, τι θα μπορούσε να πει κανείς για εκείνη, όπου έχει φύγει μακριά κάθε οδύνη, λύπη και στεναγμός; Εκεί δεν μπορείς να φοβηθείς τον θάνατο, ούτε να υποπτευθείς ότι θα έρθει το τέλος εκείνων των αγαθών. Μακάριοι και τρισμακάριοι, και πολλάκις μακάριοι, είναι εκείνοι που απολαμβάνουν εκείνη τη μακάρια κληρονομία· όπως ακριβώς άθλιοι και τρισάθλιοι, και μυριάκις άθλιοι, είναι εκείνοι που αποκλείουν τον εαυτό τους από εκείνη τη μακαριότητα. Και τι άραγε είναι, θα ρωτήσει κάποιος, αυτό που μας κάνει να απολαύσουμε εκείνη τη ζωή; Άκουσε τον ίδιο τον Κριτή, που συνομιλεί με κάποιον νέο σχετικά με αυτά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Καὶ γὰρ λιμὴν εὔδιος ὁ θάνατος. Σκόπει γοῦν πόσων γέμει κακῶν ὁ παρὼν βίος· ἐννόησον ποσάκις αὐτὸς κατηράσω τὴν παροῦσαν ζωήν. Καὶ γὰρ ἐπὶ τὸ χεῖρον τὰ πράγματα πρόεισι, καὶ ἐξ ἀρχῆς δὲ οὐ μικρᾷ συνεκληρώθης καταδίκῃ. Ἐν γὰρ λύπαις τέξῃ τέκνα, φησί· καὶ, Ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φάγῃ τὸν ἄρτον σου· καὶ, Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε. Ἀλλ᾽ οὐ περὶ τῶν ἐκεῖ τοιοῦτον οὐδὲν εἴρηται, ἀλλὰ τοὐναντίον ἅπαν, ὅτι Ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη, καὶ στεναγμός· καὶ ὅτι Ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν ἥξουσι, καὶ ἀνακλιθήσονται εἰς τοὺς κόλπους Ἀβραὰμ, καὶ Ἰσαὰκ, καὶ Ἰακώβ· καὶ ὅτι νυμφὼν τὰ ἐκεῖ πνευματικὸς, καὶ φαιδραὶ λαμπάδες, καὶ μετάστασις πρὸς τὸν οὐρανόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, πράγματι, ο θάνατος είναι γαλήνιο λιμάνι. Σκέψου, λοιπόν, από πόσα δεινά είναι γεμάτος ο παρών βίος· αναλογίσου πόσες φορές εσύ ο ίδιος καταράστηκες την παρούσα ζωή. Άλλωστε τα πράγματα βαίνουν προς το χειρότερο, και από την αρχή δεν σου έλαχε μικρή καταδίκη. Διότι λέει: «Με λύπες θα γεννάς τέκνα»· και, «Με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα τρως τον άρτο σου»· και, «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη». Αλλά για όσα υπάρχουν εκεί, δεν έχει λεχθεί τίποτα τέτοιο, παρά το εντελώς αντίθετο, ότι δηλαδή «Έφυγε μακριά η οδύνη, η λύπη και ο στεναγμός»· και ότι «Θα έλθουν από ανατολάς και δυσμάς, και θα ανακλιθούν στους κόλπους του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ»· και ότι εκεί υπάρχει πνευματικός νυμφώνας, και λαμπρές λαμπάδες, και μετάσταση προς τον ουρανό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Ἂν γὰρ τοῦ φωτὸς ἐκείνου καταξιωθῇς, καὶ ταῦτα ὄψει, καὶ ἀπαλλαγήσῃ γεέννης, καὶ τοῦ σκώληκος τοῦ ἰοβόλου, καὶ τοῦ βρυγμοῦ τῶν ὀδόντων, καὶ τῶν δεσμῶν τῶν ἀλύτων, καὶ τῆς στενοχωρίας, καὶ τῆς θλίψεως, καὶ τοῦ σκότους τοῦ ἀφεγγοῦς, καὶ τοῦ διχοτομηθῆναι, καὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ πυρὸς, καὶ τῆς κατάρας, καὶ τῶν τῆς ὀδύνης χωρίων· καὶ ἀπελεύσῃ ἔνθα Ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη· ἔνθα πολλὴ ἡ χαρὰ, καὶ ἡ εἰρήνη, καὶ ἡ ἀγάπη, καὶ ἡ τρυφὴ, καὶ ἡ εὐφροσύνη· ἔνθα ζωὴ αἰώνιος, καὶ δόξα ἄῤῥητος, καὶ κάλλος ἄφραστον· ἔνθα αἰώνιοι σκηναὶ, καὶ ἡ δόξα τοῦ Βασιλέως ἡ ἀπόῤῥητος, καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκεῖνα, Ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη· ἔνθα ὁ νυμφὼν ὁ πνευματικὸς, καὶ αἱ παστάδες τῶν οὐρανῶν, καὶ αἱ παρθένοι αἱ τὰς φαιδρὰς ἔχουσαι λαμπάδας, καὶ οἱ τὸ ἔνδυμα τοῦ γάμου ἔχοντες· ἔνθα πολλὰ τὰ ὑπάρχοντα τοῦ Δεσπότου, καὶ τὰ ταμεῖα τὰ βασιλικά. Εἶδες ἡλίκα τὰ ἔπαθλα, καὶ ὅσα διὰ μιᾶς ῥήσεως ἐπεδείξατο, καὶ πῶς πάντα συνεφόρησεν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, εάν αξιωθείς εκείνο το φως, και αυτά θα δεις, και θα απαλλαγείς από τη γέεννα, και από το ιοβόλο σκουλήκι, και από τον βρυγμό των οδόντων, και από τα άλυτα δεσμά, και από τη στενοχώρια, και από τη θλίψη, και από το αφεγγές σκότος, και από το να διχοτομηθείς, και από τον πύρινο ποταμό, και από την κατάρα, και από τους τόπους της οδύνης· και θα μεταβείς εκεί από όπου απέδρασε η οδύνη και η λύπη· εκεί όπου υπάρχει πολλή χαρά, και ειρήνη, και αγάπη, και τρυφή, και ευφροσύνη· εκεί όπου υπάρχει αιώνια ζωή, και άρρητη δόξα, και άφραστο κάλλος· εκεί όπου βρίσκονται οι αιώνιες σκηνές, και η απόρρητη δόξα του Βασιλέως, και εκείνα τα αγαθά, τα οποία μάτι δεν είδε, και αυτί δεν άκουσε, και σε καρδιά ανθρώπου δεν ανέβηκαν· εκεί όπου βρίσκεται ο πνευματικός νυμφώνας, και οι παστάδες των ουρανών, και οι παρθένες που κρατούν τις λαμπρές λαμπάδες, και εκείνοι που φορούν το ένδυμα του γάμου· εκεί όπου είναι πολλά τα υπάρχοντα του Δεσπότου, και τα βασιλικά ταμεία. Είδες πόσο μεγάλα είναι τα έπαθλα, και πόσα φανέρωσε με μία μόνο φράση, και πώς τα συγκέντρωσε όλα μαζί;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν ἅγιον Εὐστάθιον Ἀντιοχείας
Ἡμεῖς μὲν γὰρ οἱ ἔτι ζῶντες, καθάπερ οἱ ἐν μέσῳ πελάγει σαλεύοντες, πολλαῖς ὑποκείμεθα ταῖς μεταβολαῖς· καὶ καθάπερ ἐκεῖνοι νῦν μὲν εἰς ὕψος αἴρονται τῶν κυμάτων κορυφουμένων, νῦν δὲ πρὸς αὐτὸν καταφέρονται τὸν βυθόν· ἀλλ᾽ οὔτε τὸ ὕψος ἀσφαλὲς, οὔτε ἡ ταπείνωσις μόνιμος· ὑδάτων γάρ ἐστι ῥεόντων καὶ οὐχ ἱσταμένων ταῦτα ἀμφότερα· οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων οὐδὲν βέβαιον καὶ ἑστὼς, ἀλλὰ πυκναὶ αἱ μεταβολαὶ καὶ ὀξύῤῥοποι. Ὁ μὲν ὑπὸ τῆς εὐημερίας πρὸς τὸ ὕψος ἐπήρθη, ὁ δὲ ὑπὸ δυσπραγίας εἰς πολὺ κατηνέχθη βάθος· ἀλλὰ μήτε ἐκεῖνος φυσάσθω, μήτε οὗτος ταπεινούσθω· ταχίστην γὰρ ἕκαστος δέξεται τὴν μεταβολήν· ἀλλ᾽ οὐκ ἐκεῖνος ὁ πρὸς τὸν οὐρανὸν μεταστὰς, ὁ πρὸς τὸν ποθούμενον ἀπελθὼν Ἰησοῦν, ὁ πρὸς χωρίον ἐλθὼν καθαρὸν θορύβων, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός. Οὐκ ἔστιν ἐκεῖ μεταβολῆς εἰκὼν, οὐκ ἔστι τροπῆς ἀποσκίασμα, πάντα δὲ πεπηγότα καὶ ἀκίνητα, πάντα βέβαια καὶ ἱδρυμένα, πάντα ἄφθαρτα καὶ ἀθάνατα, πάντα ἀκήρατα καὶ εἰς ἀεὶ διαμένοντα. Διὰ τοῦτό φησι, Πρὸ τελευτῆς μὴ μακάριζε μηδένα. Διὰ τί;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι εμείς που βρισκόμαστε ακόμη στη ζωή, όπως ακριβώς εκείνοι που κλυδωνίζονται στο μέσο του πελάγους, υπόκειμεθα σε πολλές μεταβολές· και όπως ακριβώς εκείνοι, άλλοτε μεν ανυψώνονται όταν τα κύματα κορυφώνονται, άλλοτε δε καταποντίζονται προς τον ίδιο τον βυθό· αλλά ούτε το ύψος είναι ασφαλές, ούτε η καταβύθιση μόνιμη· διότι και τα δύο αυτά συμβαίνουν σε ύδατα ρευστά που δεν παραμένουν στάσιμα. Έτσι ακριβώς και στα ανθρώπινα πράγματα, τίποτε δεν είναι βέβαιο και σταθερό, αλλά οι μεταβολές είναι συχνές και απότομες. Ο ένας μεν εξαιτίας της ευημερίας του εξυψώθηκε, ο άλλος δε εξαιτίας της δυσπραγίας κατακρημνίστηκε σε μεγάλο βάθος· όμως ούτε ο πρώτος ας υπερηφανεύεται ούτε ο δεύτερος ας καταπτοείται· διότι ο καθένας θα υποστεί τάχιστα τη μεταβολή. Δεν ισχύει, όμως, το ίδιο για εκείνον που μετέστη στον ουρανό, που απήλθε προς τον ποθούμενο Ιησού, που έφθασε σε τόπο καθαρό από θορύβους, από τον οποίο απέδρασε κάθε οδύνη, λύπη και στεναγμός. Εκεί δεν υπάρχει ίχνος μεταβολής, δεν υπάρχει σκιά αλλοιώσεως, αλλά τα πάντα είναι παγιωμένα και ακίνητα, τα πάντα βέβαια και θεμελιωμένα, τα πάντα άφθαρτα και αθάνατα, τα πάντα ακήρατα και παντοτινά. Γι' αυτό λέγει: «Πριν από το τέλος της ζωής μη μακαρίζεις κανέναν». Γιατί;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
γʹ. Εἶδες πόσον ἐστὶ φιλοσοφία καλόν; Ἃ τοῖς ἄλλοις ἄξια δακρύων εἶναι δοκεῖ, ταῦτα τούτῳ εὐχῆς· καὶ ἃ τοῖς ἄλλοις ἄξια εὐφροσύνης καὶ ἡδονῆς, ταῦτα τούτῳ στεναγμῶν. Ἢ οὐκ ἄξια στεναγμῶν τὸ ἐπ᾽ ἀλλοτρίας εἶναι, καὶ πόῤῥωθεν τῆς ἡμετέρας ἀπῳκίσθαι πατρίδος; Ἢ οὐκ ἄξιον εὐφροσύνης τὸ ταχέως καταδραμεῖν ἐπὶ τὸν εὔδιον λιμένα, καὶ ἀπολαβεῖν τὴν ἄνω πόλιν, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, καὶ λύπη, καὶ στεναγμός;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
γ΄. Είδες πόσο καλό είναι η φιλοσοφία; Εκείνα που στους άλλους φαίνονται άξια δακρύων, για τούτον αποτελούν αντικείμενο ευχής· και εκείνα που στους άλλους είναι άξια ευφροσύνης και ηδονής, για τούτον είναι άξια στεναγμών. Ή μήπως δεν είναι άξιο στεναγμών το να βρίσκεται κανείς σε ξένη γη και να έχει εκπατριστεί μακριά από τη δική μας πατρίδα; Ή μήπως δεν είναι άξιο ευφροσύνης το να καταπλεύσει γρήγορα στο γαλήνιο λιμάνι και να αποκτήσει την άνω πόλη, από όπου έφυγε η οδύνη, η λύπη και ο στεναγμός;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ἐκλογαὶ ἐκ διαφόρων ὁμιλιῶν
Ἂν γὰρ τοῦ φωτὸς ἐκείνου καταξιωθῇς, καὶ ταῦτα ὄψει καὶ ἀπαλλαγήσῃ γεέννης καὶ τοῦ σκώληκος τοῦ ἰοβόλου, καὶ τῶν βρυγμῶν τῶν ὀδόντων, καὶ τῶν δεσμῶν τῶν ὀδυνηρῶν, καὶ τῆς στενοχωρίας καὶ τῆς θλίψεως καὶ τοῦ σκότους τοῦ ἀφεγγοῦς, καὶ τοῦ διχοτομηθῆναι, καὶ τῶν ποταμῶν τοῦ πυρὸς, καὶ τῆς κατάρας, καὶ τῶν τῆς ὀδύνης χωρίων, καὶ ἀπελεύσῃ ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη, ἔνθα πολλὴ ἡ χαρὰ καὶ εἰρήνη καὶ ἀγάπη καὶ τρυφὴ καὶ εὐφροσύνη· ἔνθα ζωὴ αἰώνιος, καὶ δόξα ἄῤῥητος, καὶ κάλλος ἄφραστον· ἔνθα αἰώνιοι σκηναὶ, καὶ ἡ δόξα τοῦ βασιλέως ἡ ἀπόῤῥητος, καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκεῖνα, Ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη· ἔνθα ὁ νυμφὼν ὁ πνευματικὸς, καὶ αἱ παστάδες τῶν οὐρανῶν, καὶ αἱ παρθένοι αἱ τὰς φαιδρὰς ἔχουσαι λαμπάδας, καὶ οἱ τὸ ἔνδυμα τοῦ γάμου ἔχοντες· ἔνθα τὰ παλάτια ὑπάρχει τοῦ Δεσπότου, καὶ τὰ ταμιεῖα τὰ βασιλικά.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, εάν αξιωθείς εκείνο το φως, και αυτά θα δεις, και θα απαλλαγείς από τη γέεννα και από το ιοβόλο σκουλήκι, και από τον βρυγμό των οδόντων, και από τα οδυνηρά δεσμά, και από τη στενοχώρια και τη θλίψη και το αφεγγές σκοτάδι, και από τη διχοτόμηση, και από τους ποταμούς του πυρός, και από την κατάρα, και από τους τόπους της οδύνης, και θα μεταβείς εκεί από όπου έφυγε η οδύνη και η λύπη, εκεί όπου υπάρχει πολλή χαρά και ειρήνη και αγάπη και τρυφή και ευφροσύνη· εκεί όπου υπάρχει ζωή αιώνια, και δόξα άρρητη, και κάλλος άφραστο· εκεί όπου βρίσκονται οι αιώνιες σκηνές, και η απόρρητη δόξα του Βασιλέως, και τα αγαθά εκείνα, τα οποία μάτι δεν είδε, και αυτί δεν άκουσε, και σε καρδιά ανθρώπου δεν ανέβηκαν· εκεί όπου βρίσκεται ο πνευματικός νυμφώνας, και οι παστάδες των ουρανών, και οι παρθένες που κρατούν τις λαμπρές λαμπάδες, και εκείνοι που φορούν το ένδυμα του γάμου· εκεί όπου υπάρχουν τα παλάτια του Δεσπότου, και τα βασιλικά ταμεία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ἐκλογαὶ ἐκ διαφόρων ὁμιλιῶν
Ὁ μὲν γὰρ Θεὸς αὐτάρκης ἐστὶ καὶ ἀνενδεής· ἡ δὲ ἀμοιβὴ καὶ τὸ κέρδος πάλιν εἰς ἡμᾶς ἀνατρέχει. Εἰ δὲ δεῖ φιλοσοφῆσαι καὶ περὶ τῶν ἀποκειμένων τοῖς ἁγίοις ἀγαθῶν, ἀληθῶς ἐκείνη ἐστὶν ἡ ὄντως ἀνάπαυσις, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός· ἔνθα οὐδὲ φροντίδες, οὐδὲ πόνοι, οὔτε ἀγωνία, οὔτε φόβος καταπλήττων καὶ σείων τὴν ψυχὴν, ἀλλὰ μόνος ὁ τοῦ Θεοῦ φόβος ἡδονῆς πλήρης ὤν. Οὐκ ἔστιν ἐκεῖ, Ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου, οὐδὲ ἄκανθαι καὶ τρίβολοι· οὐκ ἔστιν, Ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα, καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου, καὶ αὐτός σου κυριεύσει· πάντα χαρὰ, εἰρήνη, εὐφροσύνη, ἡδονὴ, ἀγαθοσύνη, πραότης, ἀγάπη.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ο μεν Θεός είναι αυτάρκης και ανενδεής· η ανταμοιβή, όμως, και το κέρδος επιστρέφουν πάλι σε εμάς. Εάν δε πρέπει να φιλοσοφήσουμε και για τα αγαθά που επιφυλάσσονται στους αγίους, αληθινά εκείνη είναι η πραγματική ανάπαυση, από όπου έφυγε η οδύνη και η λύπη και ο στεναγμός· όπου δεν υπάρχουν ούτε μέριμνες, ούτε πόνοι, ούτε αγωνία, ούτε φόβος που να καταβάλλει και να συγκλονίζει την ψυχή, παρά μόνον ο φόβος του Θεού, ο οποίος είναι γεμάτος από αγαλλίαση. Δεν υπάρχει εκεί το: «Με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα τρως τον άρτο σου», ούτε αγκάθια και τριβόλια· δεν υπάρχει το: «Με πόνους θα γεννάς τέκνα, και προς τον άνδρα σου θα είναι η προσήλωσή σου, και αυτός θα σε εξουσιάζει». Τα πάντα είναι χαρά, ειρήνη, ευφροσύνη, πνευματική τέρψη, αγαθοσύνη, πραότητα, αγάπη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Ἐκλογαὶ ἐκ διαφόρων ὁμιλιῶν
ΛΟΓΟΣ ΜΕʹ. Περὶ τοῦ μὴ πενθεῖν σφοδρῶς τοὺς τελευτῶντας. Μὴ πενθῶμεν πικρῶς, ἀγαπητοὶ, τοὺς τελευτῶντας καὶ τοὺς ἐνθένδε ἀπιόντας, ἀλλὰ μᾶλλον θρηνήσωμεν καὶ κλαύσωμεν τοὺς κακῶς τὸν ἑαυτῶν βίον καταλύσαντας. Ἐπεὶ καὶ γεωργὸς, ὅταν ἴδῃ τὸν σῖτον διαλυόμενον, οὐ θρηνεῖ, ἀλλ᾽ ἕως μὲν ἂν βλέπῃ στερεὸν ἐν τῇ γῇ μένοντα, δέδοικε καὶ τρέμει· ἐπὰν δὲ ἴδῃ διαλυθέντα, χαίρει· ἀρχὴ γὰρ τῆς μελλούσης σπορᾶς ἡ διάλυσις. Οὕτω καὶ ἡμεῖς τότε χαίρωμεν, ὅταν πέσῃ ἡ οἰκία ἡ φθαρτὴ, ὅταν σπαρῇ ὁ ἄνθρωπος. Καὶ μὴ θαυμάσῃς, εἰ σπορὰν τὴν ταφὴν ἐκάλεσε· καὶ γὰρ αὕτη βελτίων ἡ σπορά. Ἐκείνην μὲν γὰρ διαδέχονται θάνατοι καὶ πόνοι καὶ κίνδυνοι καὶ φροντίδες, ταύτην δὲ, ἂν ὀρθῶς βιῶμεν, στέφανοι καὶ βραβεῖα· καὶ τὴν μὲν φθορὰ καὶ θάνατος, τὴν δὲ ἀφθαρσία καὶ ἀθανασία καὶ τὰ μυρία ἀγαθά. Ἐπ᾽ ἐκείνης τῆς σπορᾶς συμπλοκαὶ καὶ ἡδοναὶ καὶ ὕπνος, ἐπὶ ταύτης δὲ φωνὴ μόνον ἐκ τῶν οὐρανῶν καταβαίνουσα, καὶ πάντα ἀθρόως τελεσφορεῖται· καὶ ὁ ἀνιστάμενος οὐκέτι λοιπὸν ἐπὶ βίον ἄγεται πολύμοχθον, ἀλλ᾽ ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός. Εἰ δὲ καὶ προστασίαν ἐπιζητεῖς, καὶ διὰ τοῦτο θρηνεῖς τὸν ἄνδρα, ἐπὶ τὸν κοινὸν πάντων προστάτην καὶ σωτῆρα καὶ εὐεργέτην κατέφυγε τὸν Θεὸν, ἐπὶ τὴν ἄμαχον συμμαχίαν, ἐπὶ τὴν εὔκολον βοήθειαν, ἐπὶ τὴν διαρκῆ σκέπην, τὴν πανταχοῦ παροῦσαν καὶ πανταχόθεν ἡμᾶς τειχίζουσαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΛΟΓΟΣ ΜΕ΄. Περί του να μην πενθούμε σφοδρώς εκείνους που πεθαίνουν. Ας μην πενθούμε πικρά, αγαπητοί, εκείνους που πεθαίνουν και αναχωρούν από αυτόν τον κόσμο, αλλά μάλλον ας θρηνήσουμε και ας κλάψουμε εκείνους που τερμάτισαν τον βίο τους με κακό τρόπο. Επειδή και ο γεωργός, όταν βλέπει τον σπόρο του σιταριού να αποσυντίθεται, δεν θρηνεί, αλλά όσο τον βλέπει να παραμένει στέρεος μέσα στη γη, φοβάται και τρέμει· όταν όμως τον δει να έχει αποσυντεθεί, χαίρεται, διότι η αποσύνθεση αποτελεί την αρχή της μελλοντικής βλάστησης. Έτσι κι εμείς, ας χαιρόμαστε τότε που θα πέσει το φθαρτό μας οίκημα, όταν δηλαδή θα σπαρθεί ο άνθρωπος. Και μην απορήσεις που ονόμασε την ταφή σπορά· διότι αυτή η σπορά είναι πολύ ανώτερη. Επειδή την πρώτη τη διαδέχονται θάνατοι, πόνοι, κίνδυνοι και φροντίδες, ενώ αυτήν εδώ, εάν ζήσουμε ορθά, τη διαδέχονται στεφάνια και βραβεία· και την πρώτη την ακολουθεί η φθορά και ο θάνατος, ενώ τη δεύτερη η αφθαρσία, η αθανασία και τα αναρίθμητα αγαθά. Σε εκείνη τη σπορά μεσολαβούν σαρκικές ενώσεις, ηδονές και ύπνος, ενώ σε τούτη εδώ αρκεί μόνο μια φωνή που κατεβαίνει από τους ουρανούς, και τα πάντα ολοκληρώνονται αμέσως. Και εκείνος που ανασταίνεται δεν οδηγείται πλέον σε έναν βίο πολύμοχθο, αλλά εκεί από όπου έφυγε κάθε οδύνη, λύπη και στεναγμός. Αν όμως επιζητείς προστασία, και για τον λόγο αυτόν θρηνείς τον σύζυγό σου, αυτός κατέφυγε στον κοινό προστάτη, σωτήρα και ευεργέτη όλων, τον Θεό, στην ακαταμάχητη συμμαχία, στην άμεση βοήθεια, στη διαρκή σκέπη, η οποία είναι πανταχού παρούσα και μας προστατεύει σαν τείχος από παντού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ τῆς ὁμολογίας τοῦ τιμίου σταυροῦ
Ἂν γὰρ τοῦ φωτὸς ἐκείνου καταξιωθῇς, καὶ ταῦτα ὄψει, καὶ ἀπαλλαγήσῃ γεέννης, καὶ τοῦ σκώληκος τοῦ ἰοβόλου, καὶ τῶν βρυγμῶν τῶν ὀδόντων, καὶ τῶν δεσμῶν τῶν ὀδυνηρῶν, καὶ τῆς στενοχωρίας, καὶ τῆς θλίψεως, καὶ τοῦ σκότους τοῦ ἀφεγγοῦς, καὶ τοῦ διχοτομηθῆναι, καὶ τῶν ποταμῶν τοῦ πυρὸς, καὶ τῆς κατάρας, καὶ τῶν τῆς ὀδύνης χωρίων, καὶ ἀπελεύσῃ, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη, ἔνθα πολλὴ ἡ χαρὰ, καὶ εἰρήνη, καὶ ἀγάπη, καὶ τρυφὴ καὶ εὐφροσύνη· ἔνθα ζωὴ αἰώνιος, καὶ δόξα ἄῤῥητος, καὶ κάλλος ἄφραστον· ἔνθα αἰώνιοι σκηναὶ, καὶ ἡ δόξα τοῦ βασιλέως ἡ ἀπόῤῥητος, καὶ τὰ ἀγαθὰ ἐκεῖνα, Ἃ ὀφθαλμὸς οὐκ εἶδε, καὶ οὖς οὐκ ἤκουσε, καὶ ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου οὐκ ἀνέβη· ἔνθα ὁ νυμφὼν ὁ πνευματικὸς καὶ αἱ παστάδες τῶν οὐρανῶν, καὶ αἱ παρθένοι αἱ τὰς φαιδρὰς ἔχουσαι λαμπάδας, καὶ οἱ τὸ ἔνδυμα τοῦ γάμου ἔχοντες· ἔνθα παλάτια ὑπάρχει τοῦ Δεσπότου, καὶ τὰ ταμιεῖα τὰ βασιλικά. Εἶδες ἡλίκα τὰ ἔπαθλα, καὶ ὅσα διὰ μιᾶς ῥήσεως ἐπεδείξατο, καὶ πῶς πάντα συνεφόρησεν; Οὕτω καὶ τῶν ἑξῆς ῥήσεων ἑκάστην ἀναπτύξαντες, πολλὴν εὑρήσομεν τὴν περιουσίαν καὶ πέλαγος ἀχανές.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, εάν αξιωθείς εκείνο το φως, και αυτά θα δεις, και θα απαλλαγείς από τη γέεννα, και από το ιοβόλο σκουλήκι, και από τον τριγμό των δοντιών, και από τα επώδυνα δεσμά, και από τη στενοχώρια, και από τη θλίψη, και από το αφεγγές σκοτάδι, και από τη διχοτόμηση, και από τους ποταμούς του πυρός, και από την κατάρα, και από τους τόπους της οδύνης, και θα μεταβείς εκεί όπου απέδρασε κάθε οδύνη και λύπη, εκεί όπου υπάρχει πολλή χαρά, και ειρήνη, και αγάπη, και τρυφή, και ευφροσύνη· εκεί όπου υπάρχει ζωή αιώνια, και δόξα άρρητη, και κάλλος άφραστο· εκεί όπου βρίσκονται οι αιώνιες σκηνές, και η απόρρητη δόξα του Βασιλέως, και τα αγαθά εκείνα, τα οποία μάτι δεν είδε και αυτί δεν άκουσε και σε καρδιά ανθρώπου δεν ανέβηκαν· εκεί όπου είναι ο πνευματικός νυμφώνας και οι παστάδες των ουρανών, και οι παρθένες που κρατούν τις ολόλαμπρες λαμπάδες, και εκείνοι που φορούν το ένδυμα του γάμου· εκεί όπου υπάρχουν τα παλάτια του Δεσπότου και τα βασιλικά ταμεία. Είδες πόσο μεγάλα είναι τα έπαθλα, και πόσα πράγματα φανέρωσε μέσα από μία μόνο φράση, και πώς τα συγκέντρωσε όλα; Έτσι, εάν αναπτύξουμε και καθεμία από τις επόμενες φράσεις, θα βρούμε τεράστιο πλούτο και ένα αχανές πέλαγος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς Θεόδωρον ἐκπεσόντα
Ἐννόησον γάρ μοι τῆς ζωῆς τὴν κατάστασιν ἐκείνης, καθ᾽ ὅσον ἐννοῆσαι δυνατόν· πρὸς γὰρ τὴν ἀξίαν οὐδεὶς ἡμῖν ἀρκέσει λόγος· ἀλλ᾽ ἐξ ὧν ἀκούομεν ὥσπερ διά τινων αἰνιγμάτων λάβωμέν τινα φαντασίαν αὐτῆς ἀμυδράν· «Ἀπέδρα, φησίν, ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός.» Τί οὖν ταύτης μακαριώτερον γένοιτ᾽ ἂν τῆς ζωῆς; Οὐκ ἔστιν ἐκεῖ πενίαν δεδοικέναι καὶ νόσον· οὐκ ἔστιν ἀδικοῦντα οὐδ᾽ ἀδικούμενον ἰδεῖν, [οὐ παροξύνοντα καὶ παροξυνόμενον] οὐκ ὀργιζόμενον, οὐ βασκαίνοντα, οὐκ ἐπιθυμίᾳ ἀτόπῳ φλεγόμενον, οὐχ ὑπὲρ τῆς τῶν ἀναγκαίων ἀλύοντα χορηγίας, οὐχ ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δυναστείας κοπτόμενον· πᾶσα γὰρ ἡ ζάλη τῶν ἐν ἡμῖν παθῶν σβεσθεῖσα ἀπόλλυται, καὶ πάντα εἰρήνη [ἔσται καὶ εὐφροσύνη] καὶ χαρά, πάντα εὔδια καὶ γαληνά, πάντα [ἡμέρα καὶ] λαμπρότης καὶ φῶς, καὶ οὐ τοῦτο τὸ νῦν, ἀλλ᾽ ἕτερον τούτου τοσοῦτον λαμπρότερον ὅσον τοῦ λυχναίου τοῦτο φαιδρότερον· οὔτε γὰρ ἐκεῖ νύξ, οὔτε συνδρομὴ [κρύπτεται] νεφελῶν, [οὐ κάει καὶ φλέγει σώματα οὔτε γὰρ νύξ], οὔτε ἑσπέρα· οὐ κρυμός, οὐ θάλπος, οὐκ ἄλλη τις τροπῶν μεταβολή, ἀλλ᾽ ἑτέρα τις κατάστασις τοιαύτη, ἣν οἱ καταξιωθέντες εἴσονται μόνον· οὐκ ἔστι γῆρας ἐκεῖ καὶ τὰ τοῦ γήρως κακά, ἀλλὰ πάντα ἐκποδῶν γίνεται τὰ τῆς φθορᾶς, τῆς ἀφθάρτου δόξης κρατούσης πανταχοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αναλογίσου την κατάσταση εκείνης της ζωής, όσο είναι δυνατόν να την αναλογιστείς· διότι κανένας λόγος δεν θα μας είναι αρκετός για να εκφράσει την αξία της· αλλά από όσα ακούμε, ας σχηματίσουμε κάποια αμυδρή εικόνα της, σαν μέσα από αινίγματα: «Απομακρύνθηκε», λέει, «ο πόνος, η λύπη και ο στεναγμός». Τι λοιπόν θα μπορούσε να είναι πιο μακάριο από αυτήν τη ζωή; Δεν υπάρχει εκεί φόβος για φτώχεια και αρρώστια· δεν πρόκειται να δεις αυτόν που αδικεί ούτε αυτόν που αδικείται, ούτε αυτόν που προκαλεί και παροξύνεται, ούτε αυτόν που οργίζεται, ούτε αυτόν που φθονεί, ούτε αυτόν που φλέγεται από άτοπη επιθυμία, ούτε αυτόν που αγωνιά για την εξασφάλιση των αναγκαίων, ούτε αυτόν που κοπιάζει για εξουσία και κυριαρχία. Διότι όλη η ταραχή των παθών που έχουμε μέσα μας σβήνει και χάνεται, και τα πάντα θα είναι ειρήνη και ευφροσύνη και χαρά, τα πάντα θα είναι αίθρια και γαλήνια, τα πάντα ημέρα και λαμπρότητα και φως, και όχι αυτό το σημερινό φως, αλλά ένα άλλο τόσο πιο λαμπρό από αυτό, όσο αυτό είναι πιο φωτεινό από το φως του λυχναριού. Διότι εκεί δεν υπάρχει ούτε νύχτα, ούτε συγκέντρωση νεφών που να κρύβει τον ουρανό, ούτε κάτι που καίει και φλέγει τα σώματα (γιατί δεν υπάρχει ούτε νύχτα), ούτε εσπέρα· δεν υπάρχει ψύχος, δεν υπάρχει καύσωνας, ούτε κάποια άλλη μεταβολή των καιρικών συνθηκών, αλλά μια άλλη τέτοια κατάσταση, την οποία θα γνωρίσουν μόνο όσοι αξιωθούν. Δεν υπάρχουν εκεί γηρατειά και τα δεινά των γηρατειών, αλλά απομακρύνονται όλα τα στοιχεία της φθοράς, καθώς η άφθαρτη δόξα επικρατεί παντού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς τοὺς πολεμοῦντας τοῖς ἐπὶ τὸ μονάζειν ἀναχωροῦσιν
ιθʹ. Καὶ ὅτι οὐ κόμπος ταῦτα δῆλον ἐκεῖθεν· ὅταν γὰρ αὐτοῖς τὴν πολιτείαν λέγωμεν τῶν ἐν ταῖς ἐρήμοις ὄντων, πρὸς μὲν ταύτην οὐδὲν ἔχουσιν ἀντειπεῖν, δοκοῦσι δὲ ἰσχυρίζεσθαι καὶ φιλονεικεῖν τῇ τῶν κατορθούντων ὀλιγότητι. Εἰ δὲ ἐν ταῖς πόλεσι τὸν καρπὸν ἐφυτεύσαμεν τοῦτον, καὶ νόμον τινὰ καὶ ἀρχὴν τὰ τῆς εὐταξίας ἔλαβε, καὶ τοὺς παῖδας πρὸ τῶν ἄλλων ἁπάντων ἐπαιδεύομεν φίλους εἶναι τῷ Θεῷ, καὶ τὰ πνευματικὰ ἐδιδάσκομεν μαθήματα ἀντὶ τῶν ἄλλων καὶ πρὸ τῶν ἄλλων ἁπάντων, πάντα ἂν ἀπεπήδησε τὰ λυπηρὰ, καὶ μυρίων ἀπηλλάγη κακῶν ὁ βίος ὁ παρὼν, καὶ ὃ περὶ τῆς μελλούσης λέγεται ζωῆς, ὅτι ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμὸς, ἐντεῦθεν ἂν ἐκαρπωσάμεθα πάντες. Εἰ γὰρ μήτε χρημάτων, μήτε δόξης ἔρως ἡμᾶς εἰσῄει κενῆς, μήτε θάνατον ἐδεδίειμεν, μὴ πενίαν, μὴ τὸ κακῶς παθεῖν βλάβην ἡγούμεθα, ἀλλὰ καὶ κέρδος μέγιστον, μὴ ἀπεχθάνεσθαι, μὴ μισεῖν ᾔδειμεν, οὔτ᾽ ἂν ὑπὸ τῶν ἰδίων παθῶν, οὔτ᾽ ἂν ὑπὸ τῶν ἀλλοτρίων ἐπολεμήθημέν ποτε, ἀλλ᾽ αὐτῶν τῶν ἀγγέλων ἐγγὺς ἂν τὸ τῶν ἀνθρώπων ἐγένετο γένος. Καὶ τίς ἀνθρώπων ταῦτα κατώρθωσε, φησίν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΙΘ΄. Και ότι αυτά δεν αποτελούν κομπασμό, είναι φανερό από το εξής: διότι, όταν τους αναφέρουμε την πολιτεία εκείνων που ζουν στις ερήμους, σε αυτήν δεν έχουν τίποτα να αντιτάξουν, φαίνεται όμως να επιμένουν και να φιλονικούν προβάλλοντας τον μικρό αριθμό εκείνων που τα κατορθώνουν. Εάν όμως μέσα στις πόλεις φυτεύαμε αυτόν τον καρπό, και η ευταξία ελάμβανε κάποιον νόμο και αρχή, και εκπαιδεύαμε τα παιδιά, πριν από όλα τα άλλα, να γίνουν φίλοι του Θεού, και τους διδάσκαμε τα πνευματικά μαθήματα αντί για τα υπόλοιπα και πριν από όλα τα υπόλοιπα, τότε θα είχαν απομακρυνθεί όλα τα λυπηρά, και ο παρών βίος θα είχε απαλλαγεί από αναρίθμητα κακά, και αυτό που λέγεται για τη μέλλουσα ζωή, ότι δηλαδή «απέδρασε κάθε οδύνη και λύπη και στεναγμός», θα το απολαμβάναμε ως καρπό όλοι από αυτήν εδώ τη ζωή. Διότι, εάν δεν εισχωρούσε μέσα μας ούτε ο έρωτας για τα χρήματα ούτε για την κενή δόξα, και εάν δεν φοβόμασταν τον θάνατο, ούτε την πενία, ούτε θεωρούσαμε την κακοπάθεια ως βλάβη αλλά ως μέγιστο κέρδος, και εάν δεν γνωρίζαμε να απεχθανόμαστε και να μισούμε, ποτέ δεν θα πολεμούμασταν ούτε από τα δικά μας πάθη ούτε από τα πάθη των άλλων, αλλά το γένος των ανθρώπων θα έφτανε κοντά στους ίδιους τους αγγέλους. «Και ποιος από τους ανθρώπους τα κατόρθωσε αυτά;» θα πει κάποιος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης Κλῖμαξ
Οὐκ ἦν ἐν τῷ Ἀδὰμ πρὸ τῆς παραβάσεως δάκρυον· ὥσπερ οὐδὲ μετὰ τὴν ἀνάστασιν λοιπὸν καταργουμένης τῆς ἁμαρτίας· Εἴπερ ἀπέδρα ὀδύνη τότε, λύπη καὶ στεναγμός. Εἶδον ἔν τισι πένθος, καὶ εἶδον ἐν ἑτέροις διαπορίαν πένθους· πένθος καίπερ ἔχοντες, ὡς μὴ κατέχοντες διάκεινται· καὶ διὰ τῆς καλῆς ἁγνείας ἄσυλοι διαμένουσι. Καὶ οὗτοί εἰσι, περὶ ὧν εἴρηται· Κύριος σοφοῖ τυφλούς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν υπήρχε στον Αδάμ δάκρυ πριν από την παράβαση, όπως ακριβώς δεν θα υπάρχει πλέον ούτε μετά την ανάσταση, εφόσον καταργείται η αμαρτία. Διότι τότε απομακρύνθηκε κάθε οδύνη, λύπη και στεναγμός. Είδα σε μερικούς πένθος, και είδα σε άλλους απορία πένθους· οι οποίοι, αν και έχουν πένθος, έχουν τέτοια διάθεση σαν να μην το κατέχουν· και διά της καλής αγνείας παραμένουν απρόσβλητοι. Και αυτοί είναι για τους οποίους έχει ειπωθεί: Ο Κύριος σοφίζει τους τυφλούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὸ ἅγιον σάββατον
ζʹ. Τοῦτον δὴ, τοῦτον τὸν ἄνθρωπον, ὃν κατ᾽ οἰκείαν εἰκόνα νοερὸν ὁμοῦ καὶ λογικὸν κατεσκεύασε, πνεῦμα ζωῆς φέροντα, ἐν κοινωνίᾳ τῆς ἑαυτοῦ καθίστησι χάριτος, παραδείσου τε πολιοῦχον πεποίηκεν, ὃν κατ᾽ ἀνατολὰς πεφυτούργηκεν. Ἐδὲμ γὰρ τὴν τρυφὴν Ἑβραίων παῖδες κατονομάζουσι· μακαρίαν αὐτῷ καὶ πανολβίαν βιοτὴν χαρισάμενος, μερίμνης ἁπάσης ἀπηλλαγμένην καὶ ἄνετον, ἐξ ἧς ἐδραπέτευεν ἅπασα ὀδύνη, λύπη, καὶ στεναγμός. Οἷα γάρ τις ἄγγελος ἄλλος ἐπὶ γῆς διαιτώμενος, ὕμνει τὸν Θεὸν τὸν ποιήσαντα, θείων ἐννοιῶν ἐμφορούμενος, διὰ πάσης τῆς κτίσεως πρὸς τὸν γενεσιουργὸν ἀγόμενος, ἐφ᾽ ᾧ καὶ πεπλαστούργητο. Τοῦτο γάρ τις, οἶμαι, τὸ ξύλον εἶναι τῆς ζωῆς λέγων τὸ πᾶν καὶ πλῆρες, ἀδιαίρετον, μόνην τε τοῦ καλοῦ φέρον τὴν μέθεξιν, ἀναγωγῆς τρόπῳ οὐχ ἁμαρτήσεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ζ΄. Αυτόν ακριβώς, αυτόν τον άνθρωπο, τον οποίο κατασκεύασε σύμφωνα με τη δική Του εικόνα νοερό συνάμα και λογικό, φέροντα πνεύμα ζωής, τον καθιστά κοινωνό της δικής Του χάρης, και τον έκανε πολίτη του παραδείσου, τον οποίο φύτεψε κατά ανατολάς. Διότι «Εδέμ» ονομάζουν την τρυφή οι παίδες των Εβραίων· (ο Θεός) του χάρισε μια ζωή μακάρια και πανόλβια, απαλλαγμένη από κάθε μέριμνα και άνετη, από την οποία απουσίαζε κάθε οδύνη, λύπη και στεναγμός. Διότι, σαν ένας άλλος άγγελος που διαβιούσε πάνω στη γη, υμνούσε τον Θεό που τον εποίησε, εμφορούμενος από θείες έννοιες, οδηγούμενος μέσω όλης της κτίσης προς τον Δημιουργό, σκοπός για τον οποίο άλλωστε είχε πλαστεί. Και νομίζω πως αν κάποιος υποστηρίξει ότι αυτό είναι το ξύλο της ζωής —το τέλειο και πλήρες, το αδιαίρετο, που παρέχει μόνο τη μέθεξη του καλού— με τρόπο αναγωγικό, δεν θα σφάλει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τοὺς ἐν πίστει κεκοιμημένους
Καὶ πάλιν· «Ἡ μὲν οὖν εὐχὴ τῆς θεαρχικῆς ἀγαθότητος, δεῖται πάντα μὲν ἀφιέναι τὰ δι᾽ ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν τῶν κεκοιμημένων πταίσματα· τάξαι δὲ τοῦτον ἐν χώρᾳ ζώντων εἰς κόλπους Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακὼβ, ἐν ᾧ ἀπέδρα τόπῳ ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός· παρορώσης ἀγαθότητι τῆς θεαρχικῆς εὐσθενείας τὰς ἐγγενομένας τῷ κεκοιμημένῳ ἐξ ἀνθρωπίνης ἀσθενείας κηλίδας, ἐπείπερ, ὡς τὰ λόγιά φησιν, οὐδεὶς καθαρὸς ἀπὸ ῥύπου.» Βλέπεις, ὁ ἀντιλέγων, πῶς βεβαιοῖ ἐπωφελεῖς ὑπάρχειν τὰς ὑπὲρ τῶν ἐν ἐλπίδι θείᾳ κατοιχηθέντων δεήσεις;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάλι: «Η ευχή, λοιπόν, δέεται της θεαρχικής αγαθότητας να συγχωρήσει όλα τα σφάλματα των κεκοιμημένων που οφείλονται στην ανθρώπινη αδυναμία· και να τον κατατάξει στη χώρα των ζώντων, στους κόλπους του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ, σε τόπο από τον οποίο έφυγε η οδύνη, η λύπη και ο στεναγμός· καθώς η θεαρχική ευσθένεια, από αγαθότητα, παραβλέπει τις κηλίδες που δημιουργήθηκαν στον κεκοιμημένο από την ανθρώπινη αδυναμία, επειδή, όπως λένε τα ιερά λόγια, κανείς δεν είναι καθαρός από ρύπο». Βλέπεις, εσύ που αντιλέγεις, πώς επιβεβαιώνει ότι είναι ωφέλιμες οι δεήσεις υπέρ εκείνων που έχουν αποδημήσει με θεία ελπίδα;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Βίος Βαρλαὰμ καὶ Ἰωάσαφ
Εἰ δὲ προθύμως ὑπακούσεις τῷ καλοῦντί σε εἰς σωτηρίαν, καί, προσδραμὼν αὐτῷ πόθῳ καὶ χαρᾷ, τῷ φωτὶ αὐτοῦ σημειωθήσῃ, καὶ ἀμεταστρεπτὶ αὐτῷ ἀκολουθήσεις, πάντα μὲν ἀπαρνησάμενος, αὐτῷ μόνῳ κεκολλημένος, ὁποίας τεύξῃ ἀσφαλείας καὶ εὐφροσύνης ἄκουσον· Ἐὰν κάθῃ, ἄφοβος ἔσῃ· ἐὰν δὲ καθεύδῃς, ἡδέως ὑπνώσεις, καὶ οὐ φοβηθήσῃ πτόησιν ἐπελθοῦσαν, οὐδὲ ὁρμὰς τῶν ἀσεβῶν δαιμόνων ἐπερχομένας· ἀλλὰ πορεύσῃ πεποιθὼς ὡς λέων, καὶ ζήσῃ μετ᾽ εὐφροσύνης καὶ ἀγαλλιάματος αἰωνίου· ἐπὶ γὰρ τῆς κεφαλῆς σου ἀγαλλίασις καὶ αἴνεσις, καὶ εὐφροσύνη καταλήψεταί σε· ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός· τότε ῥαγήσεται πρώϊμον τὸ φῶς σου, καὶ τὰ ἰάματά σου ταχὺ ἀνατελεῖ, καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου ἡ δικαιοσύνη σου, καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ περιστελεῖ σε· τότε βοήσῃ, καὶ ὁ Θεὸς εἰσακούσεταί σου· ἔτι λαλοῦντός σου ἐρεῖ· Ἰδοὺ πάρειμι· ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ ἐξαλείφων τὰς ἀνομίας σου καὶ οὐ μνησθῶ· σὺ δὲ μνήσθητι καὶ κριθῶμεν· λέγε σὺ τὰς ἀνομίας σου, ἵνα δικαιωθῇς. καὶ ἐὰν ὦσιν αἱ ἁμαρτίαι σου ὡς φοινικοῦν, ὡς χιόνα λευκανῶ· ἐὰν δὲ ὦσιν ὡς κόκκινον, ὡς ἔριον λευκανῶ. τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν όμως πρόθυμα υπακούσεις σε Εκείνον που σε καλεί στη σωτηρία, και, αφού προστρέξεις σε Αυτόν με πόθο και χαρά, σφραγιστείς από το φως Του και Τον ακολουθήσεις αμετάστρεπτα, έχοντας απαρνηθεί τα πάντα και έχοντας προσκολληθεί μόνο σε Αυτόν, άκουσε τι είδους ασφάλεια και ευφροσύνη πρόκειται να αποκτήσεις: Εάν κάθεσαι, θα είσαι άφοβος· και εάν πλαγιάζεις, θα κοιμάσαι γλυκά, και δεν θα φοβηθείς από ξαφνικό τρόμο που θα έλθει, ούτε από τις ορμές των ασεβών δαιμόνων που θα επιτεθούν. Αντιθέτως, θα πορεύεσαι με θάρρος σαν λιοντάρι, και θα ζήσεις με ευφροσύνη και αιώνια αγαλλίαση· διότι πάνω στο κεφάλι σου θα υπάρχει αγαλλίαση και αίνεση, και θα σε κυριεύσει ευφροσύνη, εκεί από όπου έφυγε η οδύνη, η λύπη και ο στεναγμός. Τότε θα ξεπεταχτεί πρωινό το φως σου, και η θεραπεία σου γρήγορα θα ανατείλει, και θα προπορεύεται μπροστά σου η δικαιοσύνη σου, και η δόξα του Θεού θα σε περισκεπάσει. Τότε θα φωνάξεις, και ο Θεός θα σε εισακούσει· ενώ εσύ θα μιλάς ακόμη, Εκείνος θα πει: «Ιδού, είμαι παρών». Διότι εγώ είμαι αυτός που εξαλείφει τις ανομίες σου και δεν θα τις θυμηθώ πλέον. Εσύ όμως θυμήσου τες και ας κριθούμε· πες εσύ τις ανομίες σου, για να δικαιωθείς. Και εάν οι αμαρτίες σου είναι σαν την πορφύρα, θα τις λευκάνω σαν το χιόνι· εάν δε είναι κατακόκκινες, θα τις λευκάνω σαν το μαλλί. Διότι το στόμα του Κυρίου τα ελάλησε αυτά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Βίος Βαρλαὰμ καὶ Ἰωάσαφ
Οὕτως μου τὰ κατ᾽ ἐμαυτὸν διατιθεμένου καὶ τὸ σφαλερὸν τοῦ νοὸς ἐπανορθοῦντος, ῥημάτων ἀκήκοα σοφοῦ τινος διδασκάλου τοιαῦτά μοι ἐμβοῶντος· Ἐξέλθετε, ἔφη, πάντες οἱ ποθοῦντες σωθῆναι· ἀποχωρίσθητε τῆς ματαιότητος τοῦ κόσμου· παράγει γὰρ τὸ σχῆμα αὐτοῦ μικρὸν ὅσον, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔσται. ἐξέλθετε ἀμεταστρεπτί, μὴ προῖκα δὲ καὶ ἀμισθί, ἀλλ᾽ ἐφόδια φερόμενοι ζωῆς αἰωνίου· μακρὰν γὰρ μέλλετε βαδίζειν ὁδόν, πολλῶν ἔχουσαν χρείαν τῶν ἐντεῦθεν ἐφοδίων. καὶ καταλαμβάνετε τὸν αἰώνιον τόπον χώρας ἔχοντα δύο, πολλὰς ἐν ἑαυταῖς μονὰς ἐχούσας, ὧν τὴν μὲν μίαν ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτὸν καὶ τὰς αὐτοῦ φυλάττουσιν ἐντολάς, παντοίων οὖσαν ἀγαθῶν πεπληρωμένην, ἧσπερ οἱ ἀξιωθέντες ἐν ἀφθαρσίᾳ ζήσονται διηνεκεῖ, τῆς ἀνωλέθρου ἀπολαύοντες ἀθανασίας, ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός· ἡ δὲ δευτέρα, σκότους οὖσα μεστὴ καὶ θλίψεως καὶ ὀδύνης, τῷ διαβόλῳ ἡτοίμασται καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ, ἐν ᾗ βληθήσονται καὶ οἱ δι᾽ ἔργων πονηρῶν ἑαυτοῖς ταύτην προξενήσαντες, οἱ τῶν ἀφθάρτων καὶ αἰωνίων τὰ παρόντα ἀνταλλαξάμενοι καὶ ὅλους ἑαυτοὺς κατάβρωμα τοῦ αἰωνίου πυρὸς ποιησάμενοι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ενώ με αυτόν τον τρόπο διευθετούσα την κατάστασή μου και διόρθωνα την αστάθεια του νου μου, άκουσα τα λόγια κάποιου σοφού διδασκάλου, ο οποίος μου φώναζε τα εξής: «Εξέλθετε», έλεγε, «όλοι όσοι ποθείτε να σωθείτε· αποχωριστείτε από τη ματαιότητα του κόσμου· διότι το σχήμα του παρέρχεται σε λίγο, και ιδού δεν θα υπάρχει πλέον. Εξέλθετε αμεταστρεπτί, όχι όμως με άδεια χέρια και χωρίς μισθό, αλλά φέροντας μαζί σας εφόδια για την αιώνια ζωή· διότι πρόκειται να βαδίσετε έναν μακρύ δρόμο, που έχει ανάγκη από πολλά εφόδια από τον παρόντα βίο. Και θα φθάσετε στον αιώνιο τόπο που έχει δύο χώρες, οι οποίες περιλαμβάνουν πολλές κατοικίες (μονές). Από αυτές, τη μεν μία την ετοίμασε ο Θεός για εκείνους που τον αγαπούν και τηρούν τις εντολές του, η οποία είναι γεμάτη από παντοειδή αγαθά, και στην οποία όσοι αξιωθούν να βρεθούν θα ζήσουν σε διηνεκή αφθαρσία, απολαμβάνοντας την ακατάλυτη αθανασία, εκεί από όπου έφυγε κάθε οδύνη, λύπη και στεναγμός. Η δε δεύτερη, όντας γεμάτη σκοτάδι και θλίψη και οδύνη, έχει ετοιμαστεί για τον διάβολο και τους αγγέλους του, στην οποία θα ριχθούν και εκείνοι που με τα πονηρά τους έργα την επέσυραν στον εαυτό τους, αυτοί που αντάλλαξαν τα άφθαρτα και αιώνια με τα παρόντα και κατέστησαν ολόκληρο τον εαυτό τους βορά του αιώνιου πυρός».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ἀπορίαι εἰς Ἰωάννην
Καὶ τοῦτο μυστικῶς ἐγνωκότες οἱ φιλομαθεῖς καὶ φιλότιμοι τῆς ἀληθείας ἐρασταὶ μίαν ἐστήσαντο σχολὴν καὶ προσεδρείαν ἑαυτοῖς, τὴν περὶ τούτου φιλόπονον ἄσκησιν, ἀκριβῶς ὑπ’ αὐτῆς τῶν πραγμάτων τῆς ἀληθοῦς κατανοήσεώς τε καὶ ἀκολουθίας μαθόντες ὡς, εἴπερ κατὰ τὸν αἰῶνα τοῦτον ποσῶς δι’ εὐσεβῶν θεωρημάτων τὴν μέλλουσαν ἀλήθειαν εἰκονίσαιντο, καὶ τὸν πόθον πληροφορήσουσιν, ἑτοιμοτέραν ὡς τοῖς ἐνταῦθα καλῶς γυμνασθεῖσαν τὴν ψυχὴν ἐσχηκότες, ἀκμητὶ μετὰ τὸν βίον τοῦτον ἐπὶ τὴν μέλλουσαν ἀλήθειαν μεταβήσονται, σκιαγραφηθεῖσαν αὐτοῖς ἤδη καλῶς διὰ τῶν θειοτέρων νοημάτων, ἄγοντος αὐτοὺς ἐπ’ αὐτὴν δηλαδὴ τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἁπλῆν καὶ ἀρίδηλον καὶ δίχα πάσης ἀπορίας, συμβολικῆς τε ποικιλίας καὶ πάσης αἰνιγματώδους ἀσαφείας, αὐτοῖς παραδεικνύντος, “ἀποδρασάσης” αὐτοῖς ὥσπερ ἐπὶ τῆς πρακτικῆς ἀρετῆς “ὀδύνης καὶ λύπης καὶ στεναγμοῦ” διὰ τὴν τελείαν ἀπάθειαν, οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς θεωρητικῆς γνώσεως, ἀσαφείας πάσης καὶ ἀπορίας, διὰ τὴν σοφίαν, προστεθείσης αὐτοῖς, ἐντεῦθεν λαβοῦσι τὰς ὑποτυπώσεις αὐτῆς, τηνικαῦτα γυμνῆς τῆς ἀληθείας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και γνωρίζοντας αυτό μυστικά, οι φιλομαθείς και φιλότιμοι εραστές της αλήθειας όρισαν για τον εαυτό τους ως μοναδική σχολή και διαρκή ενασχόληση τη φιλόπονη άσκηση γύρω από αυτήν, έχοντας μάθει με ακρίβεια από την ίδια την αληθινή κατανόηση και ακολουθία των πραγμάτων ότι, εάν κατά τον παρόντα αιώνα απεικονίσουν σε κάποιο βαθμό τη μέλλουσα αλήθεια μέσα από τα ευσεβή νοήματα, και τον πόθο τους θα εκπληρώσουν, έχοντας την ψυχή τους πιο έτοιμη καθώς ασκήθηκε καλά στα εδώ, και θα μεταβούν άκοπα μετά τον παρόντα βίο στη μέλλουσα αλήθεια, η οποία τους έχει ήδη σκιαγραφηθεί καλά μέσω των θειοτέρων νοημάτων. Διότι προς αυτήν την ίδια την αλήθεια θα τους οδηγεί ο Θεός και Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός, και θα τους την παρουσιάζει απλή, ολοκάθαρη και χωρίς καμία απορία, συμβολική ποικιλία και οποιαδήποτε αινιγματική ασάφεια. Έτσι, όπως ακριβώς σε ό,τι αφορά την πρακτική αρετή, έχει «φύγει μακριά» από αυτούς «η οδύνη, η λύπη και ο στεναγμός» χάρη στην τέλεια απάθεια, το ίδιο συμβαίνει και στη θεωρητική γνώση, απ' όπου απομακρύνεται κάθε ασάφεια και απορία χάρη στη σοφία, αφού τότε θα τους έχει πλέον προσφερθεί η γυμνή και καθαρή αλήθεια, της οποίας τις προτυπώσεις είχαν λάβει ήδη από αυτήν εδώ τη ζωή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Ἑρμηνεία Κανόνων Δεσποτικῶν Ἑορτῶν
Καὶ ὕμνησαν εὐθέως τὰ θεῖα στρατεύματα· «Τίς Θεὸς μέγας ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν; Σὺ εἶ ὁ Θεὸς ὁ ποιῶν θαυμάσια». Καὶ ἀνῄεσαν ᾄδοντες, ψάλλοντες φωνὰς ἀγαλλιάσεως· καὶ ἀποφέρουσιν αὐτὴν «ἔνθα ἀπέδρα ὀδύνη πᾶσα, λύπη καὶ στεναγμός», ἔνθα ὁ νυμφὼν τοῦ ἀθανάτου Νυμφίου, ἔνθα τὸ ἀνέσπερον φῶς καὶ ἡ βασιλεία ἡ τέλος οὐκ ἔχουσα. Τὸ δὲ πανάγιον αὐτῆς λείψανον καὶ παναμώμητον οἱ κλεινοὶ ἀπόστολοι μετ’ εὐλαβείας καὶ φόβου ἀξιοχρέως κηδεύουσιν. Εἰ γὰρ ἐκ τῶν περάτων τῆς γῆς ἐπὶ τὸ αὐτὸ συνήχθησαν οὗτοι, τίς λοιπὸν τῶν πιστῶν ἐν Ἰερουσαλὴμ κατοικῶν ἢ κύκλωθεν αὐτῆς οὐκ ἠθροίσθη ἐκεῖ τότε, θέαμα ξένον καὶ ἀξιοθαύμαστον κατοπτεῦσαι σπουδάζων; Οὐ γὰρ ἦν ἐξόδιον ἐκεῖνο ἁπλῶς, ὡς τῶν λοιπῶν γυναικῶν ἢ βασιλίδων, καθ’ ὅτι οὐδὲ ἦν ἄλλη τοιαύτη ἐν γυναιξίν, ἀλλ’ ἦν ἐξόδιον, μᾶλλον δὲ εἰσόδιον, βασιλίδος πρὸς βασιλείαν ἀπόρρητον· θεία γὰρ καὶ ἀνθρωπίνη τιμὴ πλουσίως ἐκεῖ τότε ἐπήγαζεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αμέσως ύμνησαν τα θεία στρατεύματα: «Ποιος Θεός είναι τόσο μεγάλος όσο ο Θεός μας; Εσύ είσαι ο Θεός που κάνει θαύματα». Και ανέβαιναν υμνώντας, ψέλνοντας με φωνές αγαλλίασης· και τη μεταφέρουν «εκεί από όπου έφυγε κάθε πόνος, λύπη και στεναγμός», εκεί όπου βρίσκεται ο νυμφώνας του αθανάτου Νυμφίου, εκεί όπου υπάρχει το ανέσπερο φως και η βασιλεία που δεν έχει τέλος. Το δε πανάγιο και παναμώμητο λείψανό της, οι ένδοξοι απόστολοι με ευλάβεια και φόβο το κηδεύουν όπως αρμόζει. Διότι, αν αυτοί συγκεντρώθηκαν στο ίδιο μέρος από τα πέρατα της γης, ποιος λοιπόν από τους πιστούς που κατοικούσαν στην Ιερουσαλήμ ή στα περίχωρά της δεν συγκεντρώθηκε εκεί τότε, σπεύδοντας να δει ένα θέαμα παράδοξο και αξιοθαύμαστο; Διότι δεν ήταν εκείνη μια απλή εξόδιος πομπή, όπως των υπόλοιπων γυναικών ή των βασιλισσών, εφόσον δεν υπήρξε άλλη τέτοια ανάμεσα στις γυναίκες, αλλά ήταν εξόδιο, ή μάλλον εισόδιο, μιας βασίλισσας προς μια ανείπωτη βασιλεία· διότι θεία και ανθρώπινη τιμή ανέβλυζε πλουσιοπάροχα εκεί τότε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πανηγυρικός λόγος
Ἐγὼ δὲ μετὰ τοσούτων χρόνων παρέλευσιν, ὦ μακαρία μου δυάς, ὦ θεοσύζευκτον καὶ πανόλβιον ζεῦγος τοῦ παγγεωργοῦ Θεοῦ, ποῖον ὑμῖν ἐγκώμιον προσαγάγω ἐπάξιον ἢ τί ὑμᾶς ὀνομάσω ἀξίως; Ὁ γὰρ λαμπρότατος καὶ περίβλεπτος ὑμῶν βίος κατὰ παντὸς ἐγκωμίου φέρει τὰ νικητήρια. Ἀνδρείαν γὰρ πνευματικὴν τῇ ἀθανασίᾳ τῶν πράξεων συζευξάμενοι νεώματα κατενεώσατε θεῖα, ἐσπείρατε δικαιοσύνην, ἐθερίσατε δράγματα ζωηρά, ταῖς θείαις ἀποθήκαις τὰ γενήματα τῶν πράξεων ὑμῶν ἐσυγκλείσατε, τριακοντάδας, ἑξηκοντάδας καὶ ἑκατοντάδας θεοπρεπῶν γενημάτων· ὑπεμείνατε τὸν καύσωνα ὅλης τῆς ἡμέρας τοῦ ἐπιπόνου βίου ὑμῶν, ἐβαστάσατε τὸν παγετὸν τῆς νυκτὸς ἀνυστάκτως κατὰ παθῶν καὶ δαιμόνων εἰς τέλος, ἐθησαυρίσατε ἐν οὐρανῷ τὸν πλοῦτον τῶν πράξεων ὑμῶν καὶ νῦν ἐντρυφᾶτε τὸν πλοῦτον τῆς θείας αὐγαλλιάσεως, ἐν ᾗ «ἀπέδρα ὀδύνη» πᾶσα καὶ «λύπη καὶ στεναγμός», ἐν ᾗ τὸ ἄληκτον φῶς καὶ τῶν ἀγαλλιάσεων αἱ φωναί, ἐν ᾗ κλῆρος ἀθανασίας καὶ παραδείσου τρυφή.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εγώ δε, μετά την παρέλευση τόσων χρόνων, ω μακαρία μου δυάδα, ω θεοσύζευκτο και πανόλβιο ζεύγος του παγγεωργού Θεού, ποιο επάξιο εγκώμιο να σας προσφέρω ή πώς να σας ονομάσω επαξίως; Διότι ο λαμπρότατος και περίβλεπτος βίος σας υπερβαίνει νικηφόρα κάθε εγκώμιο. Επειδή, έχοντας συζεύξει την πνευματική ανδρεία με την αθανασία των πράξεων, οργώσατε θείους αγρούς, σπείρατε δικαιοσύνη, θερίσατε ζωηρά δεμάτια, συγκεντρώσατε στις θείες αποθήκες τα γεννήματα των πράξεών σας, ως τριακοντάδες, εξηκοντάδες και εκατοντάδες θεοπρεπών καρπών· υπομείνατε τον καύσωνα όλης της ημέρας του επίπονου βίου σας, βαστάξατε τον παγετό της νύχτας άγρυπνα έναντι των παθών και των δαιμόνων μέχρι τέλους, θησαυρίσατε στον ουρανό τον πλούτο των πράξεών σας και τώρα εντρυφάτε στον πλούτο της θείας αγαλλιάσεως, στην οποία «απέδρα οδύνη» πάσα και «λύπη και στεναγμός», στην οποία υπάρχει το άληκτο φως και οι φωνές της αγαλλιάσεως, στην οποία βρίσκεται ο κλήρος της αθανασίας και η απόλαυση του παραδείσου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πανηγυρικός λόγος
Σήμερον τῆς ἐξορίας ἀπαλλαγεὶς ὡς φερώνυμος πρὸς τὴν ἑαυτοῦ θεοσεβεστάτην χώραν καὶ πατρίδα χαίρων ἀνέδραμεν· ἀπολυθεὶς γὰρ τῶν δεσμῶν καὶ τῆς δουλείας ἀπαλλαγεὶς καὶ παντὸς ἀνιαροῦ ἀνεθεὶς ἀνέκαμψε πρὸς τὰ ἴδια πεποιθὼς καὶ γαννύμενος. Καὶ ὥσπερ ἦν ποτε τούτου πατρὶς ἡ πενιχρὰ κώμη Μελάνδρα οὕτω καλουμένη, νήσου Κύπρου πόλεως Ἀρσινόης, οὕτω καὶ νῦν πατρὶς μὲν αὐτοῦ ἡ ἄνω Ἰερουσαλὴμ ἡ ἐλευθέρα, ἡ μήτηρ τῶν πρωτοτόκων, «ἧς τεχνίτης καὶ δημιουργὸς ὁ Θεός», ἔνθα «ἀπέδρα ὀδύνη» πᾶσα καὶ «λύπη καὶ στεναγμός», πατὴρ δὲ τούτου καὶ μήτηρ οὐκέτι ὁ δεῖνα καὶ ἡ ὁδεῖνα ἀπὸ Μελάνδρας κώμης ὁρμώμενοι, ἀλλ’ ὁ ἐκ τοῦ ἀνωτάτου πόλου παντεπόπτης καὶ παντουργὸς καὶ Πατὴρ καὶ Θεός, μήτηρ δὲ ἡ Ἐδὲμ ἡ τιθηνοῦσα καὶ τὴν αὐτοῦ καὶ καθόλου τὰς τῶν δικαίων ψυχάς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σήμερα, έχοντας απαλλαγεί από την εξορία, ως φερώνυμος επέστρεψε με χαρά στη δική του θεοσεβέστατη χώρα και πατρίδα. Διότι, αφού ελευθερώθηκε από τα δεσμά, απαλλάχθηκε από τη δουλεία και ανακουφίστηκε από κάθε τι οδυνηρό, επέστρεψε στην πατρίδα του με πεποίθηση και αγαλλίαση. Και όπως ακριβώς κάποτε πατρίδα του ήταν το φτωχικό χωριό που ονομάζεται Μελάνδρα, της πόλης της Αρσινόης στη νήσο Κύπρο, έτσι και τώρα πατρίδα του είναι η άνω Ιερουσαλήμ, η ελεύθερη, η μητέρα των πρωτοτόκων, «της οποίας τεχνίτης και δημιουργός είναι ο Θεός», εκεί από όπου «έφυγε κάθε οδύνη» και «λύπη και στεναγμός». Και πατέρας και μητέρα του δεν είναι πλέον ο τάδε και η δείνα που κατάγονταν από το χωριό Μελάνδρα, αλλά ο παντεπόπτης και παντουργός Πατέρας και Θεός από τον ύψιστο ουρανό, και μητέρα του η Εδέμ, η οποία περιθάλπει τόσο τη δική του όσο και γενικά τις ψυχές των δικαίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης Ὁμολογία πίστεως
Οὐδεὶς δὲ δύναται ἀρνηθῆναι ὅτι εἶναι πενθικὰ τὰ τῶν κοιμηθέντων μνημόσυνα, καθ’ ὅτι αὐτὰ λύπης εἰσὶ πρόξενα. Πρῶτον, διατὶ οἱ κοιμηθέντες ἀδελφοὶ ὑποτίθενται ὑπὸ τῆς Ἐκκλησίας ὡς ἁμαρτωλοί, καὶ οὐχὶ ὡς δίκαιοι· ἡ δὲ ἁμαρτία ῥίζα καὶ αἰτία λύπης καὶ πένθους ἐστίν, ὡς χωρίζουσα ἀπὸ τοῦ Θεοῦ. Δεύτερον, διατὶ καὶ αἱ ψυχαὶ τῶν κοιμηθέντων ὑποτίθενται, ὅτι εὑρίσκονται εἰς τόπον σκοτεινόν, εἰς τόπον τεθλιμμένον, καὶ ἁπλῶς εἰς τόπον τῆς ἐν τῷ ᾅδῃ φυλακῆς, ὁ ὁποῖος εἶναι λύπης ἀληθῶς καὶ κατηφείας αἴτιος· ὅθεν καὶ ἡ Ἐκκλησία παρακαλεῖ διὰ τῶν μνημοσύνων, νὰ ἐλευθερωθοῦν αἱ ψυχαὶ τῶν κοιμηθέντων ἀδελφῶν ἀπὸ τὸν τοιοῦτον τόπον, καὶ νὰ καταταχθοῦν «ἐν τόπῳ φωτεινῷ, ἐν τόπῳ χλοερῷ, ἐν τόπῳ ἀναψύξεως, ἔνθα ἀπέδρα λύπη καὶ στεναγμός». Διὰ τοῦτο καὶ πάντες οἱ ζῶντες Χριστιανοί, οἱ παριστάμενοι τοῖς τῶν τεθνεώτων μνημοσύνοις, μὲ σχῆμα πενθικόν, μὲ ὀφθαλμοὺς κατηφεῖς καὶ δεδακρυμένους, καὶ μὲ φωνὴν λυπηράν, παρακαλοῦσι καὶ δέονται τοῦ Ἁγίου Θεοῦ ὑπὲρ τοῦ κεκοιμημένου, λέγοντες· «Κύριε ἐλέησον· Κύριε ἀνάπαυσον τὴν ψυχὴν τοῦ δούλου σου». Τρίτον δὲ καὶ τελευταῖον, ὑπάρχουσι τὰ μνημόσυνα πενθικά, διὰ τὸν ἐν αὐτοῖς ἀναφερόμενον θάνατον, τὸν πρωτουργὸν πάσης λύπης καὶ πένθους.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι τα μνημόσυνα των κεκοιμημένων είναι πένθιμα, επειδή προξενούν λύπη. Πρώτον, διότι οι κεκοιμημένοι αδελφοί θεωρούνται από την Εκκλησία ως αμαρτωλοί, και όχι ως δίκαιοι· η δε αμαρτία είναι ρίζα και αιτία λύπης και πένθους, επειδή χωρίζει από τον Θεό. Δεύτερον, διότι και οι ψυχές των κεκοιμημένων θεωρείται ότι βρίσκονται σε τόπο σκοτεινό, σε τόπο θλιβερό, και γενικά στον τόπο της φυλακής του άδη, ο οποίος είναι αληθινά αίτιος λύπης και κατήφειας· γι' αυτό και η Εκκλησία παρακαλεί μέσω των μνημοσύνων να ελευθερωθούν οι ψυχές των κεκοιμημένων αδελφών από έναν τέτοιο τόπο, και να καταταχθούν «εν τόπω φωτεινώ, εν τόπω χλοερώ, εν τόπω αναψύξεως, ένθα απέδρα λύπη και στεναγμός». Γι' αυτό και όλοι οι ζωντανοί Χριστιανοί, που παρίστανται στα μνημόσυνα των νεκρών, με πένθιμο σχήμα, με μάτια κατηφή και δακρυσμένα, και με φωνή λυπητερή, παρακαλούν και δέονται στον Άγιο Θεό υπέρ του κεκοιμημένου, λέγοντας: «Κύριε ελέησον· Κύριε ανάπαυσον την ψυχή του δούλου σου». Τρίτον και τελευταίο, τα μνημόσυνα είναι πένθιμα εξαιτίας του θανάτου που αναφέρεται σε αυτά, ο οποίος είναι ο πρωτουργός κάθε λύπης και πένθους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες