Πατερικές αναφορές στο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ 16:33

101 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ταῦτα λελάληκα ὑμῖν ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε. ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

41–80 από 101

Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
Τῷ Δαυὶδ πρὸς τὸν Γολιάθ Πρὸς τὸν Γολιάθ, ὅ ἐστιν ὁ διάβολος. Τῷ Δαυὶδ ἐν τῷ Χριστῷ ἡ προφητεία ἐλέχθη περὶ τῆς νίκης, ἧς ἐνίκησε τὸν διάβολον, περὶ ἧς αὐτὸς φησί· θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον. εὐλογητός Φωνὴ τοῦ προφήτου αὕτη εὐχαριστίας πλήρης. ὁ διδάσκων Οὔπω γὰρ ἦν δεδιδαγμένος πολεμεῖν ὁ Δαυίδ, ἡνίκα τὸν ἀλλόφυλον ἐθανάτωσεν, ἀλλ’ ἦν ὑπὸ θεοῦ δυναμούμενος. νόει δὲ διὰ πάντων τὸν Χριστόν. τοὺς δακτύλους Διὰ γὰρ τῶν δακτύλων καὶ τῆς σφενδόνης ἐθανάτωσεν ὁ Δαυὶδ τὸν Γολιάθ· τύπος δὲ ἦν τοῦ Χριστοῦ τὸ τελούμενον. ἔλεός μου Νέος γὰρ ὢν κομιδῇ ὁ Δαυὶδ τὸν Γίγαντα ἐθανάτωσεν, ἐλέει θεοῦ δυνατωθεὶς καὶ ῥυσθεὶς ἀπὸ δυναστείας Γίγαντος. προεμήνυσε δὲ τὸν Χριστόν, ὅτι κατεπολέμησε τὸν διάβολον ἐν τῷ σταυρῷ. ὑπερασπιστής Ἐλπίδα γὰρ θεοῦ εἰδώς, ὅτι ὑπερασπίζει αὐτοῦ. ἔλεγε γὰρ τῷ ἐχθρῷ· σὺ μὲν ἔρχῃ ἐν ῥομφαίᾳ καὶ ἅρματι, ἐγὼ δὲ ἐν ὀνόματι κυρίου. ὁ ὑποτάσσων ᾜδει γάρ, ὅτι βασιλεύσει τοῦ Ἰσραὴλ ὁ Δαυίδ, ὅ ἐστιν ὁ Χριστός, τοῦ πιστοῦ λαοῦ, τουτέστιν τοῦ Ἰσραήλ· εἶδος γὰρ θεοῦ Ἰσραὴλ ἑρμηνεύεται. κύριε Τουτέστιν τί ἐστιν ἄνθρωπος, ὅτι ἀνέλαβες αὐτόν, καὶ υἱὸν γηγενοῦς ὄντα ἐποίησας υἱὸν θεοῦ διὰ πολλὴν ἀγαθότητα; ἄνθρωπος Εἰ μὴ γάρ, ὡς θεὸς εὐπαθής (συμπαθής), ἔσωσας, ἐν πολλῇ ματαιότητι ἦν ὁ ἄνθρωπος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Στον Δαβίδ προς τον Γολιάθ. Προς τον Γολιάθ, ο οποίος είναι ο διάβολος. Η προφητεία για τον Δαβίδ ελέχθη αναφορικά με τον Χριστό για τη νίκη, με την οποία νίκησε τον διάβολο, για την οποία ο Ίδιος λέει: θαρρείτε, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο. «Ευλογητός». Αυτή η φωνή του προφήτη είναι γεμάτη ευχαριστία. «Ο διδάσκων». Διότι ο Δαβίδ δεν είχε ακόμη διδαχθεί να πολεμά όταν θανάτωσε τον αλλόφυλο, αλλά ενδυναμωνόταν από τον Θεό. Και μέσα από όλα αυτά να εννοείς τον Χριστό. «Τους δακτύλους». Διότι με τα δάχτυλα και τη σφεντόνα θανάτωσε ο Δαβίδ τον Γολιάθ· και αυτό που τελούνταν ήταν τύπος του Χριστού. «Έλεός μου». Επειδή όντας εντελώς νέος ο Δαβίδ θανάτωσε τον Γίγαντα, έχοντας ενδυναμωθεί από το έλεος του Θεού και έχοντας διασωθεί από τη δυναστεία του Γίγαντα. Προεμήνυσε δε τον Χριστό, ότι καταπολέμησε τον διάβολο πάνω στον σταυρό. «Υπερασπιστής». Γνωρίζοντας την ελπίδα στον Θεό, ότι Εκείνος τον υπερασπίζεται. Διότι έλεγε στον εχθρό: εσύ έρχεσαι με ρομφαία και άρμα, εγώ όμως στο όνομα του Κυρίου. «Ο υποτάσσων». Διότι γνώριζε ότι ο Δαβίδ θα βασιλεύσει στον Ισραήλ, που σημαίνει ο Χριστός στον πιστό λαό, δηλαδή στον Ισραήλ· διότι η λέξη Ισραήλ ερμηνεύεται ως ο βλέπων τον Θεό. «Κύριε». Δηλαδή τι είναι ο άνθρωπος, ώστε να τον αναλάβεις, και ενώ ήταν γιος χωματένιου, τον έκανες υιό Θεού λόγω της πολλής αγαθότητάς σου; «Άνθρωπος». Διότι εάν δεν τον έσωζες ως συμπαθής Θεός, ο άνθρωπος θα βρισκόταν σε πολλή ματαιότητα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸ ἅγιον πάσχα (Νόθος)
Τοῦ μακαρίου Ἡσυχίου, πρεσβυτέρου Ἱεροσολύμων, εἰς τὸ ἅγιον πάσχα Φαιδρὸς ὁ οὐρανὸς τῇ τῶν ἄστρων χορείᾳ καταλαμπόμενος, φαιδρότερα δὲ τὰ σύμπαντα ἑωσφόρου ἀνατέλλοντος, ἀλλ᾽ ἡ παροῦσα τῆς νυκτὸς κατάστασις οὐ τοσοῦτον ἄστροις καταυγάζεται ὁπόσον νῦν ἀγάλλεται τοῦ θεοῦ καὶ σωτῆρος ἡμῶν νενικηκότος· «Θαρσεῖτε» γάρ, φησίν, «ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον»· θεοῦ δὲ νικήσαντος τὸν ἀόρατον πολέμιον, εἰκότως καὶ αὐτοὶ τὴν κατὰ δαιμόνων νίκην ἀποισόμεθα. Παραμείνωμεν τοίνυν τῷ σωτηριώδει σταυρῷ, ἵνα τὰς πρώτας ἀπαρχὰς τῶν Ἰησοῦ δώρων ἀπενεγκώμεθα. Τὴν ἱερὰν ταύτην νύκτα δᾳδουχίαις ἱεραῖς πανηγυρίσωμεν, μέλος ἔνθεον ἐγείροντες καὶ ὕμνον οὐράνιον ἐξᾴδοντες. «Ὁ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος», ὁ κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, καὶ τὴν παροῦσαν ἡμέραν τῷ κύκλῳ τῆς οἰκουμένης κατεφώτισεν, διὰ σταυροῦ ἀνέτειλεν, τοὺς πιστοὺς διέσωσεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Του μακαρίου Ησυχίου, πρεσβυτέρου Ιεροσολύμων, εις το Άγιο Πάσχα. Λαμπρός είναι ο ουρανός καθώς καταυγάζεται από τον χορό των άστρων, και λαμπρότερα γίνονται τα πάντα όταν ανατέλλει ο αυγερινός, όμως η παρούσα κατάσταση της νύχτας δεν φωτίζεται τόσο από τα άστρα, όσο αγάλλεται τώρα επειδή ο Θεός και Σωτήρας μας αναδείχθηκε νικητής· διότι λέει: «Έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο». Εφόσον δε ο Θεός νίκησε τον αόρατο εχθρό, εύλογα και εμείς θα αποκομίσουμε τη νίκη κατά των δαιμόνων. Ας παραμείνουμε, λοιπόν, κοντά στον σωτήριο σταυρό, για να λάβουμε τις πρώτες απαρχές των δώρων του Ιησού. Αυτή την ιερή νύχτα ας την πανηγυρίσουμε με ιερές λαμπαδηφορίες, αναπέμποντας ένθεο μέλος και ψάλλοντας ουράνιο ύμνο. «Ο ήλιος της δικαιοσύνης», ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, φώτισε και τη σημερινή ημέρα σε όλο τον κύκλο της οικουμένης, ανέτειλε μέσω του σταυρού και διέσωσε τους πιστούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσαὰκ ὁ Σύρος Ἀσκητικαὶ ὁμιλίαι
Ἐρώτησις. Καὶ πῶς ὁμοφωνήσει τό, «εὔξασθε μὴ εἰσελθεῖν εἰς πειρασμόν», καὶ τό, «ἀγωνίσασθε εἰσελθεῖν διὰ τῆς στενῆς πύλης»; Καὶ πάλιν, «μὴ φοβηθῆτε ἀπὸ τῶν ἀποκτεινόντων τὸ σῶμα», καὶ «ὁ ἀπολέσας τὴν ψυχὴν αὑτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ, εὑρήσει αὐτήν»; Πῶς οὖν πανταχοῦ προτρέπεται ἡμᾶς ὁ Κύριος πρὸς τοὺς πειρασμούς, ἐνταῦθα δὲ προσέταξεν «εὔξασθε μὴ εἰσελθεῖν εἰς αὐτούς»; Ποία γὰρ ἀρετὴ γίνεται ἄνευ θλίψεως καὶ πειρασμοῦ; ἢ ποῖος πειρασμὸς μείζων τοῦ ἀπολέσαι τινὰ ἑαυτόν, εἰς ὃν εἰσελθεῖν ἡμᾶς ἕνεκεν αὐτοῦ διεκελεύσατο; «Ὅστις», γάρ φησι, «μὴ ἄρῃ τὸν σταυρὸν αὑτοῦ καὶ ἀκολουθῇ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος». Πῶς οὖν ἐν πάσῃ τῇ διδασκαλίᾳ αὑτοῦ προστάξας εἰσελθεῖν εἰς τοὺς πειρασμούς, ἐνταῦθα μὴ εἰσελθεῖν προσεύξασθαι ἐνετείλατο; «Διὰ πολλῶν», γάρ φησι, «θλίψεων δεῖ ὑμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν», καὶ «ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε», καὶ «ἐν τῇ τούτων ὑπομονῇ κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ερώτηση. Και πώς θα συμφωνήσει το «προσεύχεστε να μην εισέλθετε σε πειρασμό», με το «αγωνιστείτε να εισέλθετε διά της στενής πύλης»; Και πάλι, το «μη φοβηθείτε από αυτούς που σκοτώνουν το σώμα», και το «εκείνος που θα χάσει την ψυχή του εξαιτίας μου, θα τη βρει»; Πώς λοιπόν παντού ο Κύριος μας προτρέπει προς τους πειρασμούς, ενώ εδώ μας πρόσταξε «προσεύχεστε να μην εισέλθετε σε αυτούς»; Διότι ποια αρετή αποκτάται χωρίς θλίψη και πειρασμό; Ή ποιος πειρασμός είναι μεγαλύτερος από το να χάσει κάποιος τον εαυτό του, στον οποίο μας πρόσταξε να εισέλθουμε εξαιτίας του; Διότι, λέει, «όποιος δεν σηκώσει τον σταυρό του και δεν με ακολουθήσει, δεν μου είναι άξιος». Πώς λοιπόν, ενώ σε όλη τη διδασκαλία του πρόσταξε να εισερχόμαστε στους πειρασμούς, εδώ έδωσε εντολή να προσευχόμαστε να μην εισέλθουμε; Διότι, λέει, «μέσα από πολλές θλίψεις πρέπει να εισέλθετε στη βασιλεία των ουρανών», και «στον κόσμο θα έχετε θλίψη», και «με την υπομονή σας σε αυτές θα σώσετε τις ψυχές σας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαί
ΠΡΙΜΩΙ ΜΟΝΑΖΟΝΤΙ ͵αχναʹ Αὐτὸ τοῦτο ὃ φῂς αἴτιον εἶναι ζητήσεως, λύσεώς ἐστι παρ’ ἐμοὶ κριτῇ αἴτιον. Εἰ γὰρ ἀποταξάμενος τῷ κόσμῳ, θλίψει περιεπάρης καὶ πειρασμοῖς, μὴ θαυμάσῃς· ὁ γὰρ Χριστὸς εἶπεν· «Θλῖψιν ἕξετε ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ.» Πῶς τοίνυν ζητεῖς ἄνεσιν, τοῦ ἀγωνοθέτου τοῦτο εἰπόντος;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΜΟΝΑΧΟ ΠΡΙΜΟ 1651. Αυτό ακριβώς που λες ότι αποτελεί αιτία απορίας, κατά τη δική μου κρίση αποτελεί την αιτία της λύσης. Διότι, αν, αφού απαρνήθηκες τον κόσμο, περιέπεσες σε θλίψη και πειρασμούς, μην εκπλήσσεσαι· επειδή ο Χριστός είπε: «Σε αυτόν τον κόσμο θα έχετε θλίψη». Πώς, λοιπόν, ζητάς άνεση, από τη στιγμή που ο αγωνοθέτης είπε αυτό;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαὶ περὶ τῆς ἑρμηνείας τῆς θείας γραφῆς
ϟΕʹ. ΕΥΤΟΝΙῼ ΔΙΑΚΟΝῼ. Ἐπειδὴ κατάρας ἦν ἡ ἄκανθα γεώργιον, ἣν ἡ γῆ κατεδικάσθη μετὰ τὴν ἡμετέραν παράβασιν, πᾶσαν δὲ θεραπεῦσαι ἐν ἑαυτῷ ὁ Κύριος παρεγένετο· τούτου χάριν ἀκάνθας ὡς νικηφόρος ἐστεφανώσατο, ὥσπερ οἱ δόκιμοι ποιοῦσι τῶν νικητῶν, αὐτὸ τὸ ὅπλον ἢ ὄργανον θριαμβεύοντες, δι’ οὗ τὴν νίκην εἰργάσαντο, «Θαρσεῖτε, λέγων, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον.» Ὁ γὰρ ἐν τῇ φύσει τῶν ἀνθρώπων γενόμενος, [καὶ ἐν τοῖς αὐτῶν πταίσμασι μὴ γενόμενος,] καὶ τῷ γένει τὴν ἀρχαίαν καλλονὴν ἀποδέδωκε, καὶ τὸ κράτος τῆς κατάρας ἐν αὐτῇ τῇ φύσει κατέλυσε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
95. Προς τον διάκονο Ευτόνιο. Επειδή το αγκάθι ήταν καρπός της κατάρας στην οποία καταδικάστηκε η γη μετά την παράβασή μας, και ο Κύριος ήρθε για να θεραπεύσει τα πάντα στο πρόσωπό Του, για τον λόγο αυτόν στεφανώθηκε με αγκάθια ως νικηφόρος, όπως ακριβώς κάνουν οι λαμπρότεροι από τους νικητές, οι οποίοι θριαμβεύουν επιδεικνύοντας το ίδιο το όπλο ή το όργανο με το οποίο κατήγαγαν τη νίκη, λέγοντας: «Έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο». Διότι, αφού έλαβε την ανθρώπινη φύση [χωρίς να συμμετάσχει στα δικά τους σφάλματα], και την αρχέγονη ομορφιά απέδωσε στο ανθρώπινο γένος, και την κυριαρχία της κατάρας κατέλυσε μέσα στην ίδια τη φύση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαὶ περὶ τῆς ἑρμηνείας τῆς θείας γραφῆς
ΚΔʹ. ΟΛΥΜΠΙῼ ΔΙΑΚΟΝῼ. Εἰς τὸ εἰρημένον, «Ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἕξετε.» Ὅτι τὴν ἄφραστον καὶ ἄληκτον εὐφροσύνην οἱ πόνοι καὶ οἱ ἀγῶνες φύουσι, καὶ ὅτι οὐδὲν οἱ μόχθοι πρὸς τὸ μέγεθος τῆς εὐκλείας τῆς ὑπὸ τῆς ἀρετῆς τικτομένης, οἶσθα. Πῶς τοίνυν, ταῦτα ἐπιστάμενος, ἐκεῖνο ἐζήτησας μαθεῖν, τό, «Θλίψιν ἕξετε ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ;» Δῆλον μὲν γὰρ ὅτι τῶν μὲν ἀγώνων καὶ τῶν ἄθλων στάδιόν ἐστιν ὁ παρὼν βίος· τῶν δὲ στεφάνων καὶ τῶν ἐπάθλων, ὁ μέλλων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΔ'. ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΟ ΔΙΑΚΟΝΟ. Για το ρητό: «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη». Γνωρίζεις ότι την ανέκφραστη και ατελεύτητη ευφροσύνη τη γεννούν οι πόνοι και οι αγώνες, και ότι οι κόποι δεν αποτελούν τίποτα μπροστά στο μέγεθος της δόξας που γεννιέται από την αρετή. Πώς λοιπόν, ενώ γνωρίζεις αυτά, ζήτησες να μάθεις εκείνο, το: «Θα έχετε θλίψη σε τούτον τον κόσμο;» Διότι είναι φανερό ότι ο μεν παρών βίος είναι στάδιο των αγώνων και των άθλων, ενώ ο μελλοντικός, των στεφάνων και των επάθλων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης Ἐπιστολαὶ περὶ τῆς ἑρμηνείας τῆς θείας γραφῆς
Μὴ τοίνυν μηδ’ αὐτὸς πάντων καταψηφίζου τῶν ἐν συμφοραῖς· ἀλλά τινας νόμιζε καὶ διὰ στεφάνους ὑπομένειν. Εἰ δὲ θαυμάζεις καὶ διαπορεῖς, τὴν ψῆφόν σοι ταύτην ἐκ τοῦ οὐρανοῦ οἴσομεν. Τί οὖν ἔφη ὁ πάντων τὸ κράτος ἀνημμένος τοῖς οἰκείοις φοιτηταῖς; «Ἐν τῷ κόσμῳ [τὴν] θλῖψιν ἕξετε.» Καὶ τῷ Ἰὼβ δὲ ἐῤῥέθη· «Οἴει με ἄλλως κεχρηματικέναι, ἢ ἵνα [μὴ] ἀναφανῇς δίκαιος;» Ὄντως γὰρ ὃν ἀγαπᾷ Κύριος παιδεύει· «μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱὸν ὃν παραδέχεται.» Καὶ οὐδὲν ἀπεικός. Οἱ γὰρ τῶν βασιλέων φίλοι, οὗτοι μάλιστα παρακινδυνεύουσιν ἐν τοῖς πολέμοις, καὶ τραύματα ἔχουσι, καὶ ἀποδημίας στέλλονται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μην καταδικάζεις, λοιπόν, ούτε κι εσύ όλους όσους βρίσκονται σε συμφορές· αλλά να θεωρείς ότι κάποιοι υπομένουν για να λάβουν στεφάνους. Και αν απορείς και βρίσκεσαι σε αμηχανία, θα σου φέρουμε αυτή την απόδειξη από τον ουρανό. Τι είπε, λοιπόν, στους δικούς του μαθητές Εκείνος που κατέχει την εξουσία των πάντων; «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη.» Και στον Ιώβ επίσης ελέχθη: «Νομίζεις ότι ενήργησα διαφορετικά, παρά για να αναδειχθείς δίκαιος;» Διότι, πράγματι, όποιον αγαπά ο Κύριος τον παιδαγωγεί· «και μαστιγώνει κάθε υιό που αποδέχεται.» Και δεν είναι καθόλου παράλογο. Διότι οι φίλοι των βασιλέων είναι αυτοί που διακινδυνεύουν περισσότερο στους πολέμους, και δέχονται τραύματα, και αποστέλλονται σε εκστρατείες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς καθολικὰς ἐπιστολάς (ἀποσπάσματα)
Καὶ ὁ Χριστὸς δὲ πάλιν ἔλεγεν, Ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἔχετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε. Καὶ πάλιν, Στενὴ καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδός. Ὁρᾷς πανταχοῦ τὴν θλίψιν ἐπαινουμένην, πανταχοῦ παραλαμβανομένην ὡς ἀναγκαίαν οὖσαν ἡμῖν. Εἰ γὰρ ἐν τοῖς ἔξωθεν ἀγῶσιν οὐδεὶς ἂν ταύτης χωρὶς στέφανον λάβοι, εἰ μὴ καὶ πόνοις καὶ σιτίων παρατηρήσει καὶ νόμου διαίτῃ καὶ ἀγρυπνίαις, καὶ μυρίοις ἑτέροις ἑαυτὸν ὀχυρώσῃ, πολλῷ μᾶλλον ἐνταῦθα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο Χριστός πάλι έλεγε: «Στον κόσμο έχετε θλίψη· αλλά θαρσείτε». Και πάλι: «Στενή και τεθλιμμένη είναι η οδός». Βλέπεις παντού τη θλίψη να επαινείται, παντού να γίνεται αποδεκτή ως αναγκαία για εμάς. Διότι, εάν στους εξωτερικούς αγώνες κανείς δεν θα μπορούσε να λάβει στεφάνι χωρίς αυτήν, εάν δεν οχυρώσει τον εαυτό του και με κόπους και με προσοχή στις τροφές και με την καθορισμένη δίαιτα και με αγρυπνίες και με μύρια άλλα, πολύ περισσότερο ισχύει αυτό εδώ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὰς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων
Ἄρα μὴ ἀπατῶμεν ἑαυτοὺς, νομίζοντες ταῦτα Ἑλληνιστὶ ἡμῖν λέγειν. Ἢ οὐδὲν πρὸς ἡμᾶς τούτων; Ὑμεῖς κεκώφωσθε, καὶ οἷον ἀπόπληκτοι τυγχάνοντες κάτω κύπτετε. Τὰ Εὐαγγέλια οὐδὲν ἔχειν δεῖ τῶν πρακτέων, ἀλλὰ μόνον ἀγαθὰ συμβουλεύειν· ταῦτα δὲ μυρία ἔχει πρακτέα· οἷάπερ ἐστὶ καὶ τὰ τοιαῦτα· Ἐὰν μή τις μισήσῃ αὑτοῦ τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα, οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ, Οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπὶ τὴν γῆν, ἀλλὰ μάχαιραν· καὶ, Θλῖψιν ἕξετε ἐν τῷ κόσμῳ. Καλά γε· οὐ γὰρ ταῦτα εὐαγγέλια. Τὸ γὰρ εὐαγγέλιον τοῦτό ἐστι· Τάδε σοι ἔσται ἀγαθά· καθάπερ καὶ ἐν τῇ συνηθείᾳ φασὶ πρὸς ἀλλήλους οἱ ἄνθρωποι· Τί μοι τῶν εὐαγγελίων; Ὁ πατήρ σου ἥξει, ἡ μήτηρ σου. Οὐ λέγει· Τόδε ποίησον. Πάλιν εἰπέ μοι, τί διέστηκε ταῦτα τῶν προφητικῶν; διὰ τί μὴ καὶ ἐκεῖνα εὐαγγέλια λέγεται; καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖνα τὰ αὐτὰ λέγουσιν· οἷον, Ἁλεῖται ὡς ἔλαφος ὁ χωλός· Κύριος δώσει ῥῆμα τοῖς εὐαγγελιζομένοις· Δώσω ὑμῖν οὐρανὸν καινὸν, καὶ γῆν καινήν. Διὰ τί μὴ καὶ ἐκεῖνα εὐαγγέλια λέγεται; διὰ τί μὴ καὶ τοῦτο προφητεία;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, ας μην απατούμε τους εαυτούς μας, νομίζοντας ότι αυτά μας λέγονται απλώς στα ελληνικά. Ή μήπως τίποτα από αυτά δεν μας αφορά; Εσείς έχετε κωφεύσει, και σαν να έχετε πάθει αποπληξία σκύβετε το κεφάλι κάτω. Τα Ευαγγέλια τάχα δεν πρέπει να περιέχουν τίποτα από όσα οφείλουμε να πράξουμε, αλλά μόνο να υπόσχονται αγαθά; Αυτά όμως περιέχουν αμέτρητα έργα που πρέπει να πράξουμε· όπως ακριβώς είναι και τα εξής: «Εάν κάποιος δεν μισήσει τον πατέρα του και τη μητέρα του, δεν είναι άξιός μου»· και, «Δεν ήλθα να βάλω ειρήνη στη γη, αλλά μάχαιρα»· και, «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη». Πολύ καλά λοιπόν· διότι αυτά δεν είναι ευαγγέλια (χαρμόσυνες ειδήσεις). Διότι το ευαγγέλιο είναι τούτο: «Αυτά τα αγαθά θα γίνουν δικά σου»· όπως ακριβώς και στην καθημερινή συνήθεια λένε οι άνθρωποι μεταξύ τους: «Τι θα μου δώσεις για τα ευαγγέλια (τις καλές ειδήσεις); Ο πατέρας σου θα έρθει, η μητέρα σου». Δεν λέει: «Πράξε το τάδε». Πες μου πάλι, σε τι διαφέρουν αυτά από τα προφητικά κείμενα; Γιατί να μην ονομάζονται και εκείνα ευαγγέλια; Διότι και εκείνα τα ίδια λένε· όπως, «Θα πηδήξει ο χωλός σαν το ελάφι»· «Ο Κύριος θα δώσει λόγο σε αυτούς που ευαγγελίζονται»· «Θα σας δώσω νέο ουρανό και νέα γη». Γιατί να μην ονομάζονται και εκείνα ευαγγέλια; Γιατί να μην ονομάζεται και τούτο προφητεία;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν ἀνάληψιν τοῦ κυρίου
Ἀνέβη ὁ Θεὸς ὅπου ἦτον, ἀνελήφθη, ἀπόθεν δὲν ἐχωρίσθη, διότι «ὁ καταβὰς αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ ἀναβὰς ὑπεράνω πάντων τῶν οὐρανῶν»· οὐχὶ ἄλλος τις εἰς τοὺς προφήτας φανεὶς καὶ ἄλλος τοῖς ἀποστόλοις διατρίψας· οὐχὶ ἄλλος ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Πατρὸς καθεζόμενος καὶ ἄλλος ἐπὶ Πιλάτου κρινόμενος· οὐχὶ ἄλλος ἐπάνω εἰς τὸν σταυρὸν μὲ τὰ καρφία πηγνύμενος καὶ ἄλλος εἰς τὰ χερουβὶμ ἐποχούμενος, ἤγουν καβαλικεύοντας· οὐχὶ ἄλλος ὑπὸ τοῦ Ἰωσὴφ μὲ τὸ σεντόνιον τυλισσόμενος καὶ ἄλλος μὲ τὴν παλάμην τὴν κτίσιν ὅλην, τὸν οὐρανὸν λέγω καὶ τὴν γῆν, περιδρασσόμενος· οὐχὶ ἄλλος εἰς τὸ μνημεῖον κατατιθέμενος καὶ ἄλλος ὑπὸ τῶν σεραφεὶμ ἀνυμνούμενος· ἀλλὰ αὐτὸς ὁ τῷ Πατρὶ συγκαθήμενος, ὁ ἐν τῇ μήτρᾳ τῆς παρθένου ἀσπόρως βλαστήσας· «ἀνέβη ὁ Θεὸς ἐν ἀλαλαγμῷ», ὁ τῶν αἰώνων ποιητής, ὁ ἐξ οὐκ ὄντων εἰς τὸ εἶναι τὰ σύμπαντα παραγαγών, ὁ πλάστης τοῦ Ἀδάμ, ὁ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως παραγωγεύς, ὁ τὸν εὐάρεστον Ἐνὼχ εἰς τὸν τόπον τῆς ζωῆς μεταστήσας, ὁ φυλάξας τὸν Νῶε μεταξὺ τῆς οἰκουμενικῆς βροχῆς, ὁ τὸν πατριάρχην Ἀβραὰμ ἐκ γῆς Χαλδαίων προσκαλεσάμενος, ὁ προτυπώσας ἐν τῷ Ἰσαὰκ τοῦ σταυροῦ τὸ μυστήριον, ὁ τὴν δωδεκάκλωνον τεκνογονίαν τῶν παίδων Ἰσραὴλ χαρισάμενος, ὁ δοὺς τὴν ὑπομονὴν τῷ Ἰώβ, ὁ προβαλλόμενος τὸν Μωϋσῆν ἡγεμόνα τοῦ λαοῦ, ὁ γεμίσας τὸν Σαμουὴλ προφητείαν ἀπὸ μήτρας, ὁ λαβὼν τὸν Δαυῒδ ἀπὸ τὰ πρόβατα, ἵνα γένῃ βασιλεύς, ὁ δοὺς τὴν σοφίαν τῷ Σολομῶντι, ὁ ἀναλαβὼν τὸν Ἠλίαν ἐν συσεισμῷ μὲ ἁμάξιον πύρινον, ὁ τοῖς προφήταις ἐμπνεύσας τὴν πρόγνωσιν, ὁ χαρισάμενος τοῖς ἀποστόλοις τὴν δωρεὰν τῶν ἰατρειῶν, ὁ τοῖς αὐτοῖς βοήσας «θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ανέβηκε ο Θεός εκεί όπου βρισκόταν, αναλήφθηκε εκεί από όπου δεν είχε αποχωριστεί, διότι «αυτός που κατέβηκε είναι ο ίδιος που και ανέβηκε υπεράνω όλων των ουρανών»· δεν είναι άλλος αυτός που φανερώθηκε στους προφήτες και άλλος αυτός που συναναστράφηκε με τους αποστόλους· δεν είναι άλλος αυτός που κάθεται στους κόλπους του Πατρός και άλλος αυτός που δικάζεται από τον Πιλάτο· δεν είναι άλλος αυτός που καρφώνεται επάνω στον σταυρό με τα καρφιά και άλλος αυτός που εποχείται στα χερουβείμ, δηλαδή που επιβαίνει σε αυτά· δεν είναι άλλος αυτός που τυλίγεται με το σεντόνι από τον Ιωσήφ και άλλος αυτός που κρατά σφιχτά μέσα στην παλάμη του ολόκληρη την κτίση, δηλαδή τον ουρανό και τη γη· δεν είναι άλλος αυτός που εναποτίθεται στο μνημείο και άλλος αυτός που ανυμνείται από τα σεραφείμ· αλλά είναι ο ίδιος που κάθεται μαζί με τον Πατέρα, αυτός που βλάστησε ασπόρως μέσα στη μήτρα της παρθένου. «Ανέβηκε ο Θεός με αλαλαγμό», ο ποιητής των αιώνων, αυτός που έφερε τα σύμπαντα από την ανυπαρξία στην ύπαρξη, ο πλάστης του Αδάμ, ο δημιουργός της ανθρώπινης φύσης, αυτός που μετέστησε τον ευάρεστο Ενώχ στον τόπο της ζωής, αυτός που διαφύλαξε τον Νώε μέσα στην παγκόσμια βροχή, αυτός που προσκάλεσε τον πατριάρχη Αβραάμ από τη γη των Χαλδαίων, αυτός που προτύπωσε στον Ισαάκ το μυστήριο του σταυρού, αυτός που χάρισε τη δωδεκάκλωνη γενεά των υιών του Ισραήλ, αυτός που έδωσε την υπομονή στον Ιώβ, αυτός που ανέδειξε τον Μωυσή ηγέτη του λαού, αυτός που γέμισε τον Σαμουήλ με προφητεία από την κοιλιά της μητέρας του, αυτός που πήρε τον Δαβίδ από τα πρόβατα για να γίνει βασιλιάς, αυτός που έδωσε τη σοφία στον Σολομώντα, αυτός που ανέλαβε τον Ηλία μέσα σε συσσεισμό με πύρινο άρμα, αυτός που ενέπνευσε στους προφήτες την πρόγνωση, αυτός που χάρισε στους αποστόλους το χάρισμα των ιαμάτων, αυτός που φώναξε προς τους ίδιους: «έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν ἀνάληψιν
Οὐκ ἄλλος ὁ τοῖς προφήταις ὀφθεὶς, καὶ ἄλλος ὁ τοῖς ἀποστόλοις συνδιατρίψας· οὐκ ἄλλος ὃ ὢν ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Πατρὸς, καὶ ἄλλος ὁ ἐπὶ Πιλάτου κρινόμενος· οὐκ ἄλλος ὁ ἐπὶ σταυροῦ τοῖς ἥλοις προσηλωμένος, καὶ ἄλλος ὁ τοῖς Χερουβὶμ ἐποχούμενος· οὐκ ἄλλος ὁ ὑπὸ Ἰωσὴφ τῇ σινδόνι ἐντυλισσόμενος, καὶ ἄλλος τῇ παλάμῃ τὴν κτίσιν περιδρασσόμενος· οὐκ ἄλλος ὁ ἐν τῷ μνημείῳ κατατιθέμενος, καὶ ἄλλος ὑπὸ τῶν Σεφαρὶμ ἀνυμνούμενος· ἀλλ᾽ αὐτὸς τῷ Πατρὶ συγκαθήμενος, ὁ ἐν τῇ παρθενικῇ μήτρᾳ ἀσπόρως βλαστήσας· Ἀνέβη ὁ Θεὸς ἐν ἀλαλαγμῷ, Κύριος ἐν φωνῇ σάλπιγγος· ὁ τῶν αἰώνων ποιητὴς, ὁ ἐξ οὐκ ὄντων εἰς τὸ εἶναι τὰ σύμπαντα παραγαγὼν, ὁ πλάστης τοῦ Ἀδὰμ, ὁ τῇς ἀνθρωπίνης φύσεως παραγωγεὺς, ὁ τὸν εὐάρεστον Ἐνὼχ εἰς χωρίον τῆς ζωῆς μεταστήσας, ὁ τὸν Νῶε φυλάξας μεταξὺ τῆς οἰκουμένης, ὁ τὸν πατριάρχην Ἀβραὰμ ἐκ γῆς Χαλδαίων προσκαλεσάμενος, ὁ τυπώσας ἐν τῷ Ἰσαὰκ τὸ τοῦ σταυροῦ μυστήριον, ὁ τὴν δωδεκάκλωνον τεκνογονίαν τῷ Ἰακὼβ χαρισάμενος, ὁ τὴν ὑπομονὴν τῷ Ἰὼβ παρασχὼν, ὁ ἡγεμόνα τοῦ λαοῦ τὸν Μωϋσῆν προβαλόμενος, ὁ προφητείας ἐκ μήτρας ἐμπλήσας τὸν Σαμουὴλ, ὁ τὸν Δαυῒδ εἰς βασιλέα ἐκ τῶν προφητῶν ἑλόμενος, ὁ τὴν σοφίαν τῷ Σολομῶντι παρασχόμενος, ὁ τὸν Ἠλίαν ἐν συσσεισμῷ ἅρματι πυρίνῳ ἀναλαβὼν, ὁ τοῖς προφήταις ἐμπνεύσας τὴν πρόγνωσιν, ὁ τοῖς ἀποστόλοις τὴν δωρεὰν τῶν ἰαμάτων χαρισάμενος, ὁ τοῖς αὐτοῖς βοήσας· Θαρσεῖτε, νενίκηκα τὸν κόσμον ἐγώ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν είναι άλλος αυτός που εμφανίστηκε στους προφήτες, και άλλος αυτός που συναναστράφηκε με τους αποστόλους· δεν είναι άλλος αυτός που βρίσκεται στους κόλπους του Πατρός, και άλλος αυτός που δικάζεται ενώπιον του Πιλάτου· δεν είναι άλλος αυτός που είναι καρφωμένος με τα καρφιά στον σταυρό, και άλλος αυτός που επιβαίνει στα Χερουβίμ· δεν είναι άλλος αυτός που τυλίγεται στο σάβανο από τον Ιωσήφ, και άλλος αυτός που περικλείει στην παλάμη του την κτίση· δεν είναι άλλος αυτός που εναποτίθεται στο μνημείο, και άλλος αυτός που ανυμνείται από τα Σεραφίμ· αλλά ο ίδιος που συγκάθεται με τον Πατέρα, είναι εκείνος που βλάστησε ασπόρως στην παρθενική μήτρα. Ανέβηκε ο Θεός με αλαλαγμό, ο Κύριος με φωνή σάλπιγγας· ο ποιητής των αιώνων, αυτός που παρήγαγε τα σύμπαντα από το μη ον στο είναι, ο πλάστης του Αδάμ, ο δημιουργός της ανθρώπινης φύσης, αυτός που μετέστησε τον ευάρεστο Ενώχ στον τόπο της ζωής, αυτός που διέσωσε τον Νώε εν μέσω της οικουμένης, αυτός που προσκάλεσε τον πατριάρχη Αβραάμ από τη γη των Χαλδαίων, αυτός που προτύπωσε στον Ισαάκ το μυστήριο του σταυρού, αυτός που χάρισε στον Ιακώβ τη δωδεκάκλωνη τεκνογονία, αυτός που παρέσχε την υπομονή στον Ιώβ, αυτός που ανέδειξε τον Μωυσή ως ηγεμόνα του λαού, αυτός που γέμισε τον Σαμουήλ με το χάρισμα της προφητείας από τη μήτρα, αυτός που εξέλεξε τον Δαβίδ ως βασιλιά ανάμεσα στους προφήτες, αυτός που χορήγησε τη σοφία στον Σολομώντα, αυτός που ανέλαβε τον Ηλία εν μέσω σεισμού με πύρινο άρμα, αυτός που ενέπνευσε στους προφήτες την πρόγνωση, αυτός που χάρισε στους αποστόλους τη δωρεά των ιαμάτων, αυτός που φώναξε προς τους ίδιους: «Θαρρείτε, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Καὶ ἵνα μάθῃς ὅτι οὐχ οἷόν τε ἑτέρως τῶν ἐπηγγελμένων ἡμῖν ἀγαθῶν ἐπιτυχεῖν, καὶ τῆς τῶν οὐρανῶν βασιλείας ἀξιωθῆναι, εἰ μὴ διὰ θλίψεως ὁδεύσαιμεν τὸν παρόντα βίον, ἄκουε τῶν ἀποστόλων λεγόντων πρὸς τοὺς ἄρτι τῇ πίστει προσιόντας· Καὶ μαθητεύσαντες, φησὶν, ἱκανοὺς, ὑπέστρεψαν εἰς Λύστραν, καὶ Ἰκόνιον, καὶ Ἀντιόχειαν, ἐπιστηρίζοντες τὰς ψυχὰς τῶν μαθητῶν, καὶ παρακαλοῦντες ἐμμένειν τῇ πίστει, καὶ ὅτι διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. Ποία οὖν ἀπολογία ἔσται ἡμῖν, μὴ βουλομένοις γενναίως καὶ ἀνδρείως καὶ εὐχαρίστως πάντα φέρειν τὰ ἐπαγόμενα, ὅταν ἴδωμεν, ὅτι οὐδὲ δυνατὸν ἑτέρως ἡμᾶς τῆς σωτηρίας ἐπιτυχεῖν, μὴ ταύτην ὁδεύσαντας τὴν ὁδόν; Ὅτι γὰρ οὐδὲν ξένον καὶ καινὸν οὐδεὶς τῶν δικαίων ὑπέμεινε διὰ θλίψεως τὴν παροῦσαν ὁδεύσας ζωὴν, ἄκουε τοῦ Χριστοῦ λέγοντος· Ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἕξετε, ἀλλὰ θαρσεῖτε. Ἵνα γὰρ μὴ καταπέσωσι τοῦτο ἀκούσαντες, εὐθέως τὸ θάρσος αὐτοῖς ἐνέθηκε, καὶ τὴν παρ᾽ ἑαυτοῦ ῥοπὴν ὑπέσχετο. Ἀλλὰ θαρσεῖτε· ἐγὼ, φησὶ, νενίκηκα τὸν κόσμον. Ἔχεις, φησὶ, τὸν τὰ λυπηρὰ ἐπικουφίζοντα, τὸν οὐκ ἀφιέντα σε καταβαπτισθῆναι ὑπὸ τῆς τῶν πειρασμῶν ἐπαγωγῆς, τὸν σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν παρέχοντα, καὶ οὐ συγχωροῦντα ὑπὲρ τὴν ἡμετέραν ἰσχὺν ἐπαχθῆναι τὰ χαλεπά. Τί ἀσχάλλεις; τί ἀλύεις; τί δυσανασχετεῖς; τί μικροψύχως διάκεισαι;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και για να μάθεις ότι δεν είναι δυνατόν με άλλον τρόπο να επιτύχουμε τα αγαθά που μας έχουν υποσχεθεί, και να αξιωθούμε τη βασιλεία των ουρανών, παρά μόνον εάν πορευθούμε στον παρόντα βίο διαμέσου θλίψεων, άκουσε τους αποστόλους που μιλούν προς εκείνους που μόλις είχαν προσέλθει στην πίστη: «Και αφού μαθήτευσαν», λέει, «αρκετούς, επέστρεψαν στα Λύστρα, και στο Ικόνιο, και στην Αντιόχεια, στηρίζοντας τις ψυχές των μαθητών, και προτρέποντάς τους να παραμένουν σταθεροί στην πίστη, διδάσκοντάς τους ότι διαμέσου πολλών θλίψεων πρέπει να εισέλθουμε στη βασιλεία των ουρανών». Ποια λοιπόν δικαιολογία θα υπάρχει για εμάς, εάν δεν θέλουμε να υπομένουμε γενναία, ανδρεία και με ευγνωμοσύνη όλα όσα μας συμβαίνουν, όταν βλέπουμε ότι δεν είναι δυνατόν με κανέναν άλλον τρόπο να επιτύχουμε τη σωτηρία μας, παρά μόνον εάν βαδίσουμε αυτήν την οδό; Διότι, για να κατανοήσεις ότι κανείς από τους δικαίους δεν υπέμεινε κάτι το παράδοξο και πρωτοφανές βαδίζοντας την παρούσα ζωή διαμέσου θλίψεων, άκουσε τον Χριστό που λέει: «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη, αλλά να έχετε θάρρος». Διότι, για να μην καταπέσουν ηθικά ακούγοντάς το αυτό, τους ενέπνευσε αμέσως θάρρος και τους υποσχέθηκε τη δική Του συμπαράσταση. «Αλλά να έχετε θάρρος· εγώ», λέει, «έχω νικήσει τον κόσμο». Έχεις, σου λέει, Εκείνον που ελαφρύνει τις λύπες, Εκείνον που δεν σε αφήνει να καταποντιστείς από την επέλαση των πειρασμών, Εκείνον που μαζί με τον πειρασμό δίνει και τη διέξοδο, και δεν επιτρέπει να μας βρουν δεινά που να ξεπερνούν τις δυνάμεις μας. Γιατί λοιπόν στενοχωριέσαι; Γιατί αγωνιάς; Γιατί δυσανασχετείς; Γιατί διακατέχεσαι από μικροψυχία;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν Γένεσιν
Διὰ τοῦτο καὶ οἱ ἀπόστολοι ἔλεγον· Διὰ πολλῶν θλίψεων δεῖ ἡμᾶς εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ. Καὶ αὐτὸς ὁ Χριστὸς ἔλεγε τοῖς μαθηταῖς· Ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἕξετε. Μὴ τοίνυν ἀσχάλλωμεν πρὸς τὰς θλίψεις, ἀλλ᾽ ἀκούωμεν Παύλου λέγοντος, ὅτι Οἱ θέλοντες ζῇν εὐσεβῶς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, διωχθήσονται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό και οι απόστολοι έλεγαν: Μέσα από πολλές θλίψεις πρέπει να εισέλθουμε στη βασιλεία του Θεού. Και ο ίδιος ο Χριστός έλεγε στους μαθητές: Στον κόσμο θα έχετε θλίψη. Ας μη δυσφορούμε, λοιπόν, απέναντι στις θλίψεις, αλλά ας ακούμε τον Παύλο που λέει ότι όσοι θέλουν να ζουν με ευσέβεια εν Χριστώ Ιησού, θα διωχθούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν μετάνοιαν
Νίκην, ἣν ὁ Κύριος ἡμῶν ἐνίκησε καὶ ἐδίδαξε λέγων· Θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον. Ἤκουσας ὁποίαν λέγει νίκην; Ὁ νικῶν κληρονομήσει χαράν. Ὢ μακαρίας κληρονομίας, ὢ κλῆρος πάσης χαρᾶς πεπληρωμένος. Πολλῶν ἀγώνων, ἀδελφοὶ, χρεία, πολλῶν ἱδρώτων, πολλῶν δακρύων καὶ πολλῆς δεήσεως καὶ ἐγκαρδίου ταπεινώσεως. Ποίῳ τρόπῳ χρησώμεθα; ποίαν τέχνην ἐπινοήσωμεν; ποίαν ἐφεύρωμεν μέθοδον, ἵνα μὴ ἐκπέσωμεν ἐκεῖνα τὰ σημαινόμενα ἀγαθὰ, ἅπερ ἀπεκαλύφθη τῷ μακαρίῳ Ἰωάννῃ; τίνα ἐρωτήσωμεν καὶ διδάξει ἡμᾶς τὸν τρόπον, πῶς δυνηθῶμεν κληρονόμοι γενέσθαι τῶν ἀνεκφωνήτων ἐκείνων ἀγαθῶν, Ὧν ἡτοίμασεν ὁ Θεὸς τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τη νίκη, την οποία ο Κύριός μας κατήγαγε και δίδαξε λέγοντας: «Θαρσείτε, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο». Άκουσες για ποια νίκη ομιλεί; Ο νικών θα κληρονομήσει χαρά. Ω μακάρια κληρονομιά, ω κλήρε γεμάτε από κάθε χαρά! Υπάρχει ανάγκη, αδελφοί, από πολλούς αγώνες, πολλούς ιδρώτες, πολλά δάκρυα, και πολλή δέηση και εγκάρδια ταπείνωση. Ποιον τρόπο να μεταχειριστούμε; Ποια τέχνη να επινοήσουμε; Ποια μέθοδο να εφεύρουμε, ώστε να μην εκπέσουμε από εκείνα τα υποδεικνυόμενα αγαθά, τα οποία αποκαλύφθηκαν στον μακάριο Ιωάννη; Ποιον να ρωτήσουμε ώστε να μας διδάξει τον τρόπο, πώς θα μπορέσουμε να γίνουμε κληρονόμοι εκείνων των ανεκλάλητων αγαθών, τα οποία ετοίμασε ο Θεός για εκείνους που Τον αγαπούν;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἐφεσίους ἐπιστολήν
Ὅτι δι᾽ αὐτοῦ ἔχομεν τὴν προσαγωγὴν ἀμφότεροι ἐν ἑνὶ Πνεύματι πρὸς τὸν Πατέρα. Εἰρήνην τὴν πρὸς τὸν Θεόν φησι· καὶ γὰρ κατήλλαξεν ἡμᾶς. Ἄλλως δὲ καὶ αὐτός φησιν, Εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν, εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν· καὶ πάλιν, Θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον· καὶ, Ὅσα ἂν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου, λήψεσθε· καὶ πάλιν, Ὅτι ὁ Πατὴρ ὑμᾶς φιλεῖ. Ταῦτα τῆς εἰρήνης τεκμήρια, καὶ πρὸς τούτους καὶ πρὸς ἐκείνους. Πρὸς τούτους πῶς; Ὅτι δι᾽ αὐτοῦ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν ἀμφότεροι ἐν ἑνὶ Πνεύματι, οὐχ ὑμεῖς ἔλαττον, ἐκεῖνοι δὲ πλέον, ἀλλὰ μιᾷ χάριτι. Τὴν μὲν γὰρ ὀργὴν ἔλυσε τῷ θανάτῳ, ἐπεράστους δὲ ἡμᾶς ἐποίησε τῷ Πατρὶ διὰ τοῦ Πνεύματος. Ἰδοὺ πάλιν τὸ, ἐν, διά ἐστι· δι᾽ ἑαυτοῦ καὶ Πνεύματος προσήγαγεν αὐτῷ. Ἄρα οὖν οὐκέτι ἐστὲ ξένοι καὶ πάροικοι, ἀλλὰ συμπολῖται τῶν ἁγίων. Ὁρᾷς ὅτι οὐχ ἁπλῶς τῶν Ἰουδαίων, ἀλλὰ τῶν ἁγίων καὶ μεγάλων ἐκείνων ἀνδρῶν τῶν περὶ Ἀβραὰμ καὶ Μωϋσῆν καὶ Ἠλίαν εἰς τὴν αὐτὴν πόλιν ἀπεγράφημεν, εἰς ἐκείνην ἐμφανιζόμεθα; Οἱ γὰρ τοιαῦτα λέγοντες, φησὶν, ἐμφανίζουσιν ὅτι πατρίδα ζητοῦσιν. Οὐκέτι ξένοι τῶν ἁγίων, οὐδὲ πάροικοι. Οἱ γὰρ μὴ μέλλοντες ἐπιτεύξεσθαι τῶν οὐρανίων, πάροικοί εἰσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι μέσω αυτού έχουμε και οι δύο την προσαγωγή προς τον Πατέρα εν ενί Πνεύματι. Εννοεί την ειρήνη με τον Θεό· διότι μας συμφιλίωσε. Εξάλλου και ο ίδιος λέει: «Ειρήνη σας αφήνω, την ειρήνη τη δική μου σας δίνω»· και πάλι: «Έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο»· και, «Όσα ζητήσετε στο όνομά μου, θα τα λάβετε»· και πάλι, «Επειδή ο Πατέρας σας αγαπά». Αυτά είναι τα τεκμήρια της ειρήνης, και για αυτούς και για εκείνους. Για αυτούς πώς; Διότι μέσω αυτού αποκτήσαμε την προσαγωγή και οι δύο εν ενί Πνεύματι, όχι εσείς λιγότερο και εκείνοι περισσότερο, αλλά με μία χάρη. Διότι την μεν οργή την κατέλυσε με τον θάνατο, εμάς δε μας έκανε αγαπητούς στον Πατέρα δια του Πνεύματος. Ιδού πάλι το «εν» σημαίνει «δια»· δια του εαυτού του και του Πνεύματος μας προσήγαγε σε αυτόν. Άρα λοιπόν δεν είστε πλέον ξένοι και πάροικοι, αλλά συμπολίτες των αγίων. Βλέπεις ότι δεν πολιτογραφηθήκαμε στην ίδια πόλη απλώς με τους Ιουδαίους, αλλά με τους αγίους και μεγάλους εκείνους άνδρες, τον Αβραάμ, τον Μωυσή και τον Ηλία, και σε αυτήν εμφανιζόμαστε; Διότι, «εκείνοι που λένε τέτοια», λέει, «φανερώνουν ότι αναζητούν πατρίδα». Δεν είστε πλέον ξένοι για τους αγίους, ούτε πάροικοι. Διότι όσοι δεν πρόκειται να επιτύχουν τα επουράνια αγαθά, αυτοί είναι οι πάροικοι.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολήν
Ἐνταῦθα καὶ ἄλλο αἰνίττεται, ὅτι δυνατὸν χωρὶς ἁμαρτίας, καὶ ἐν θλίψεσιν ὄντα διενεγκεῖν. Ὥστε καὶ ὅταν λέγῃ, Ἐν ὁμοιώματι σαρκὸς, οὐ τοῦτο φησὶν, ὅτι ὁμοίωμα σαρκὸς, ἀλλ᾽ ὅτι σάρκα ἀνέλαβε. Διὰ τί οὖν εἶπεν· Ἐν ὁμοιώματι; Περὶ ἁμαρτωλοῦ σαρκὸς ἔλεγεν· ὁμοία γὰρ ἦν τῇ σαρκὶ τῇ ἡμετέρᾳ· τῇ μὲν γὰρ φύσει ἡ αὐτὴ ἦν ἡμῖν, τῇ δὲ ἁμαρτίᾳ οὐκέτι ἡ αὐτή. Προσερχώμεθα οὖν μετὰ παῤῥησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ, ἵνα λάβωμεν ἔλεον, καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν. Θρόνον χάριτος τίνα φησί; Τὸν θρόνον τὸν βασιλικὸν περὶ οὗ φησιν· Εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου· Κάθου ἐκ δεξιῶν μου, ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου. Ὡσεὶ ἔλεγε· Προσερχώμεθα μετὰ παῤῥησίας, ὅτι ἀναμάρτητον ἔχομεν ἀρχιερέα, καταγωνιζόμενον τὴν οἰκουμένην. Θαρσεῖτε γὰρ, φησὶν, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον. Τὸ γὰρ πάντα μὲν παθεῖν, καθαρὸν δὲ εἶναι ἁμαρτημάτων, τοῦτό ἐστιν. Εἰ ἡμεῖς ὑπὸ ἁμαρτίαν ἐσμὲν, φησὶν, αὐτὸς δὲ ἀναμάρτητος. πῶς προσερχώμεθα μετὰ παῤῥησίας;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εδώ υπονοείται και κάτι άλλο: ότι είναι δυνατόν να υπομείνει κανείς τις δοκιμασίες χωρίς αμαρτία, ακόμη και όταν βρίσκεται σε θλίψεις. Ώστε, και όταν λέει, «εν ομοιώματι σαρκός», δεν εννοεί αυτό, ότι δηλαδή επρόκειτο για απλό ομοίωμα σάρκας, αλλά ότι προσέλαβε πραγματική σάρκα. Γιατί λοιπόν είπε: «εν ομοιώματι»; Αναφερόταν στην αμαρτωλή σάρκα· διότι η σάρκα του ήταν όμοια με τη δική μας σάρκα. Επειδή ως προς τη φύση της ήταν ίδια με εμάς, αλλά ως προς την αμαρτία δεν ήταν πλέον η ίδια. Ας προσερχόμαστε λοιπόν με παρρησία στον θρόνο της χάριτός του, για να λάβουμε έλεος και να βρούμε χάρη για έγκαιρη βοήθεια. Σε ποιον θρόνο χάριτος αναφέρεται; Στον βασιλικό θρόνο, για τον οποίο λέει: «Είπε ο Κύριος στον Κύριό μου: Κάθισε στα δεξιά μου, μέχρι να θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδιών σου». Ήταν σαν να έλεγε: Ας προσερχόμαστε με παρρησία, επειδή έχουμε αναμάρτητο Αρχιερέα, ο οποίος κατατροπώνει την οικουμένη. «Διότι, να έχετε θάρρος», λέει, «εγώ έχω νικήσει τον κόσμο». Επειδή το να πάθει τα πάντα, αλλά να παραμείνει καθαρός από αμαρτίες, αυτό ακριβώς σημαίνει. Εάν εμείς βρισκόμαστε υπό την εξουσία της αμαρτίας, λέει, αυτός όμως είναι αναμάρτητος. πώς να προσερχόμαστε με παρρησία;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολήν
Εἶπεν ὅτι θλῖψις ἔσται μεγάλη, καὶ ἐξέβη. Εἶπεν ὅτι καθάπερ σίνηπι σπαρὲν, οὕτως ἐκταθήσεται τὸ κήρυγμα· καὶ τοῦτο ὁρῶμεν καθ᾽ ἑκάστην ἡμέραν τὴν οἰκουμένην ἐπιτρέχον. Εἶπεν ὅτι οἱ καταλιπόντες πατέρα, ἢ μητέρα, ἢ ἀδελφοὺς, ἢ ἀδελφὰς, ἕξουσι καὶ πατέρας καὶ μητέρας· καὶ τοῦτο διὰ τῶν ἔργων ὁρῶμεν πληρούμενον. Εἶπεν, ὅτι Ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον, τουτέστιν, Οὐδεὶς ὑμῶν περιέσται· καὶ τοῦτο διὰ τῶν πραγμάτων ὁρῶμεν ἐκβεβηκός. Εἶπεν ὅτι πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσι τῆς Ἐκκλησίας, καὶ ταῦτα διωκομένης, καὶ ὅτι οὐδεὶς σβέσει τὸ κήρυγμα· καὶ μαρτυρεῖ καὶ ταύτῃ τῇ προῤῥήσει ἡ τῶν πραγμάτων πεῖρα. Καίτοι σφόδρα ἀπίθανος ἦν ταῦτα λέγων τότε. Διὰ τί; Ὅτι πάντα λόγοι ἦσαν, καὶ οὐδέπω ἀπόδειξιν παρείχετο τῶν λεχθέντων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είπε ότι θα υπάρξει μεγάλη θλίψη, και συνέβη. Είπε ότι όπως το σινάπι που σπάρθηκε, έτσι θα εξαπλωθεί το κήρυγμα· και αυτό το βλέπουμε καθημερινά να διατρέχει την οικουμένη. Είπε ότι εκείνοι που εγκατέλειψαν πατέρα, ή μητέρα, ή αδελφούς, ή αδελφές, θα αποκτήσουν και πατέρες και μητέρες· και αυτό το βλέπουμε να εκπληρώνεται μέσα από τα έργα. Είπε ότι: «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη· αλλά να έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο», δηλαδή, κανείς δεν θα σας κατανικήσει· και αυτό το βλέπουμε να έχει επαληθευτεί μέσα από τα ίδια τα γεγονότα. Είπε ότι οι πύλες του άδη δεν θα κατισχύσουν της Εκκλησίας, και μάλιστα ενώ αυτή διώκεται, και ότι κανείς δεν θα σβήσει το κήρυγμα· και αυτή την πρόρρηση τη μαρτυρεί η εμπειρία των πραγμάτων. Αν και ήταν εξαιρετικά δύσκολο να γίνει πιστευτός όταν τα έλεγε αυτά τότε. Γιατί; Διότι όλα ήταν απλώς λόγια, και δεν παρεχόταν ακόμη καμία απόδειξη για τα λεγόμενα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολήν
Πῶς; Ἐν τῷ κόσμῳ, φησὶ, θλῖψιν ἕξετε. Ὁ μὴ λαβὼν τὸν σταυρὸν αὑτοῦ, καὶ ἀκολουθῶν ἐμοὶ, οὐκ ἔστι μου ἄξιος. Ὁ μὴ μισῶν τὴν ψυχὴν αὑτοῦ, οὐ μὴ εὕρῃ αὐτήν· καί· Ὃς οὐκ ἀποτάσσεται, φησὶ, πᾶσι τοῖς ὑπάρχουσιν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθεῖ ὀπίσω μου, οὐκ ἔστι μου ἄξιος· καὶ πάλιν· Ἐπὶ ἡγεμόνας καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε ἕνεκεν ἐμοῦ· καὶ πάλιν· Ἐχθροὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ οἰκιακοὶ αὐτοῦ. Καὶ τὰ μὲν τῆς θλίψεως ὧδε· τὰ δὲ τῆς ἀνέσεως ἐκεῖ. Ἐπὶ δὲ τοῦ Ἀβραὰμ τοὐναντίον· ἐναντία ταῖς ὑποσχέσεσι προσετέτακτο ποιεῖν, καὶ οὐδὲ οὕτως ἐθορυβήθη, οὐδὲ ἰλιγγίασεν, οὐδὲ ἠπατῆσθαι ἐνόμισεν· ὑμεῖς δὲ οὐδὲν ἔξωθεν τῆς ἐπαγγελίας ὑπομένετε, καὶ θορυβεῖσθε. Ἐκεῖνος ἐναντία ὧν ἐπηγγείλατο ἤκουσε παρὰ τοῦ αὐτοῦ τοῦ ἐκεῖνα ἐπαγγειλαμένου, καὶ οὐκ ἐθορυβεῖτο, ἀλλ᾽ ὡς σύμφωνα ἔπραττε· καὶ γὰρ ἦν σύμφωνα, ἐναντία μὲν τοῖς λογισμοῖς τοῖς ἀνθρωπίνοις, σύμφωνα δὲ ἀπὸ τῆς πίστεως· καὶ πῶς, αὐτὸς ἡμᾶς ἐδίδαξεν ὁ Ἀπόστολος, εἰπών· Λογισάμενος ὅτι καὶ ἐκ νεκρῶν ἐγείρειν δυνατὸς ὁ Θεός. Ὃ δὲ λέγει, τοῦτό ἐστιν· Ἀπὸ τῆς αὐτῆς πίστεως, φησὶν, ἧς ἐπίστευσεν ὅτι οὐκ ὄντα χαρίσεται παῖδα, ἀπὸ τῆς αὐτῆς καὶ νεκρὸν ἐγείρειν, καὶ ὅτι σφαγιασθέντα ἀναστήσει, ἐπέπειστο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πώς; «Στον κόσμο», λέει, «θα έχετε θλίψη». «Όποιος δεν παίρνει τον σταυρό του και δεν με ακολουθεί, δεν είναι άξιός μου». «Όποιος δεν μισήσει την ψυχή του, δεν πρόκειται να τη βρει»· και: «Όποιος δεν απαρνείται», λέει, «όλα του τα υπάρχοντα και δεν με ακολουθεί οπίσω μου, δεν είναι άξιός μου»· και πάλι: «Θα οδηγηθείτε ενώπιον ηγεμόνων και βασιλέων εξαιτίας μου»· και πάλι: «Εχθροί του ανθρώπου θα είναι οι ίδιοι οι οικείοι του». Και όσα μεν αφορούν τη θλίψη βρίσκονται εδώ, ενώ όσα αφορούν την άνεση βρίσκονται εκεί. Στην περίπτωση όμως του Αβραάμ συνέβη το αντίθετο: είχε λάβει την εντολή να πράξει αντίθετα προς τις υποσχέσεις, και ούτε έτσι θορυβήθηκε, ούτε ζαλίστηκε, ούτε θεώρησε ότι έχει εξαπατηθεί. Εσείς, αντίθετα, δεν υπομένετε τίποτα που να βρίσκεται έξω από την υπόσχεση, και όμως θορυβείστε. Εκείνος άκουσε πράγματα αντίθετα από αυτά που του είχαν υποσχεθεί, και μάλιστα από τον Ίδιο που του είχε δώσει τις υποσχέσεις, και δεν θορυβούνταν, αλλά ενεργούσε σαν να ήταν σύμφωνα με αυτές· και πράγματι ήταν σύμφωνα, αντίθετα βέβαια με τους ανθρώπινους συλλογισμούς, σύμφωνα όμως με την πίστη. Και το πώς, μας το δίδαξε ο ίδιος ο Απόστολος, όταν είπε: «Διότι αναλογίστηκε ότι ο Θεός έχει τη δύναμη να ανασταίνει ακόμη και από τους νεκρούς». Αυτό λοιπόν που εννοεί είναι το εξής: Με την ίδια πίστη, λέει, με την οποία πίστεψε ότι θα του χαρίσει παιδί που δεν υπήρχε, με την ίδια είχε πειστεί ότι μπορεί και νεκρό να εγείρει, και ότι θα τον αναστήσει ακόμη κι αν σφαγιαστεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολήν
πάντας μὲν γὰρ αὐτοῦ τοὺς πειρασμοὺς καταλέγειν οὐκ ἀναγκαῖον, τὴν δὲ μαρτυρίαν παρενεγκεῖν εὔλογον, ἢν καὶ αὐτὸς διαλεγόμενος τῷ Φαραὼ ἔλεγε· Μικραὶ καὶ πονηραὶ αἱ ἡμέραι μου, καὶ οὐκ ἀφίκοντο εἰς τὰς ἡμέρας τῶν πατέρων μου. Ἀλλὰ τὸν Ἰωσὴφ εἴπω; ἀλλὰ τὸν Μωϋσέα; ἀλλὰ τὸν Ἰησοῦν; ἀλλὰ τὸν Δαυΐδ; ἀλλὰ τὸν Σαμουήλ; ἀλλὰ τὸν Ἠλίαν; ἀλλὰ τὸν Δανιήλ; ἀλλὰ τοὺς προφήτας πάντας; Ἀλλὰ τούτους ἅπαντας ἀπὸ τῶν θλίψεων λαμπροὺς εὑρήσεις γενομένους. Εἰπὲ οὖν μοι σὺ, ἀπὸ ἀνέσεως καὶ τρυφῆς λαμπρὸς βούλει γενέσθαι; Ἀλλ᾽ οὐκ ἂν δύναιο. Ἀλλὰ τοὺς ἀποστόλους εἴπω; Ἀλλὰ καὶ οὗτοι πάντας ὑπερηκόντισαν τοῖς λυπηροῖς. Τί ταῦτα λέγω; καὶ ὁ Χριστὸς τοῦτό φησιν· Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· καὶ πάλιν, Κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς· ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι δεν είναι αναγκαίο να απαριθμήσουμε όλους τους πειρασμούς του, είναι όμως εύλογο να παραθέσουμε τη μαρτυρία που και ο ίδιος έδωσε συνομιλώντας με τον Φαραώ: «Λίγες και γεμάτες δεινά είναι οι ημέρες μου, και δεν έφθασαν τις ημέρες των πατέρων μου». Αλλά να αναφέρω τον Ιωσήφ; Ή τον Μωυσή; Ή τον Ιησού του Ναυή; Ή τον Δαβίδ; Ή τον Σαμουήλ; Ή τον Ηλία; Ή τον Δανιήλ; Ή μήπως όλους τους προφήτες; Θα διαπιστώσεις ότι όλοι αυτοί αναδείχθηκαν λαμπροί μέσα από τις θλίψεις. Πες μου, λοιπόν, εσύ επιθυμείς να γίνεις λαμπρός μέσα από την άνεση και την τρυφή; Αλλά δεν θα μπορούσες. Να αναφέρω μήπως τους αποστόλους; Αλλά και αυτοί ξεπέρασαν τους πάντες στα βάσανα. Και γιατί τα λέω αυτά; Αφού και ο Χριστός αυτό λέει: «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη»· και πάλι: «Εσείς θα κλάψετε και θα θρηνήσετε, ενώ ο κόσμος θα χαρεί».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Φιλιππησίους ἐπιστολήν
Καὶ ὁ Χριστὸς δὲ πρὸς τοὺς ἑαυτοῦ μαθητὰς ἔλεγεν, Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε, ἀλλὰ θαρσεῖτε· καὶ πάλιν, Κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται· καὶ πάλιν, Στενὴ καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδός. Ὁρᾷς πανταχοῦ τὴν θλῖψιν ἐπαινουμένην; πανταχοῦ παραλαμβανομένην, ὡς ἀναγκαίαν οὖσαν ἡμῖν; Εἰ γὰρ ἐν τοῖς ἔξωθεν ἀγῶσιν οὐδεὶς ἂν ταύτης χωρὶς στέφανον λάβοι, εἰ μὴ καὶ πόνοις καὶ σιτίων παραιτήσει καὶ νόμῳ διαίτης καὶ ἀγρυπνίαις καὶ μυρίοις ἑτέροις ἑαυτὸν ὀχυρώσειε, πολλῷ μᾶλλον ἐνταῦθα. Τίνα γὰρ βούλει; τὸν βασιλέα εἰπεῖν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και ο Χριστός έλεγε στους μαθητές του: Στον κόσμο θα έχετε θλίψη, αλλά να έχετε θάρρος· και πάλι: Εσείς θα κλάψετε και θα θρηνήσετε, ενώ ο κόσμος θα χαρεί· και πάλι: Στενή και τεθλιμμένη είναι η οδός. Βλέπεις παντού να επαινείται η θλίψη; Παντού να προβάλλεται ως κάτι το αναγκαίο για εμάς; Διότι, εάν στους εξωτερικούς αγώνες κανείς δεν θα μπορούσε να λάβει στεφάνι χωρίς αυτήν, εάν δηλαδή δεν οχύρωνε τον εαυτό του με κόπους και με στέρηση τροφών και με αυστηρή δίαιτα και με αγρυπνίες και με μύρια άλλα, πολύ περισσότερο ισχύει αυτό εδώ. Διότι ποιον θέλεις; Να αναφέρω τον βασιλιά;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Κορινθίους δευτέραν ἐπιστολήν
Αὕτη εἰς βασιλείαν εἰσάγει, ἐκείνη δὲ εἰς γέενναν. Διὸ ἡ μὲν ἔστιν εὐρύχωρος, ἡ δὲ στενή. Διὰ τοῦτο καὶ αὐτὸς ἔλεγεν, Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ὡς μέγα τι καταβάλλων ἡμῖν ἀγαθόν. Εἰ τοίνυν μαθητὴς εἶ, τὴν στενὴν καὶ τεθλιμμένην ὅδευε, μηδὲ δυσχέραινε μηδὲ ἀποδυσπέτει. Κἂν γὰρ οὕτω μὴ θλιβῇς, ἀνάγκη θλιβῆναι πάντως ἐξ ἑτέρας ὑποθέσεως ἀκερδοῦς. Καὶ γὰρ ὁ βάσκανος, καὶ ὁ χρημάτων ἐρῶν, καὶ ὁ πόρνης περικαιόμενος, καὶ ὁ κενόδοξος, καὶ τῶν ἄλλων ἕκαστος τῶν τὰ πονηρὰ ἐπιόντων πολλὰς ἀθυμίας ὑπομένει καὶ θλίψεις, καὶ τῶν πενθούντων οὐκ ἐλάττω θλίβεται. Εἰ δὲ μὴ δακρύει μηδὲ πενθεῖ, δι᾽ αἰσχύνην καὶ ἀναισθησίαν· ὡς εἴ γε τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καταμάθοις, μυρίων ὄψει κυμάτων γέμουσαν. Ὅταν οὖν καὶ τοῦτον καὶ ἐκεῖνον μετιόντας τὸν βίον ἀνάγκη θλίβεσθαι, διὰ τί μὴ τοῦτον αἱρούμεθα τὸν μετὰ θλίψεως μυρίους φέροντα στεφάνους; Καὶ γὰρ τοὺς ἁγίους ἅπαντας οὕτως ἤγαγεν ὁ Θεὸς διὰ θλίψεως καὶ στενοχωρίας, ὁμοῦ μὲν ἐκείνους ὠφελῶν, ὁμοῦ δὲ τοὺς λοιποὺς ἀσφαλιζόμενος, ὥστε μὴ μείζονα τῆς ἀξίας περὶ αὐτῶν δόξαν ἔχειν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτή οδηγεί στη βασιλεία, ενώ εκείνη στη γέεννα. Γι' αυτό η μεν μία είναι ευρύχωρη, η δε άλλη στενή. Για τον λόγο αυτό και ο Ίδιος έλεγε: «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη», προσφέροντάς μας έτσι ένα μεγάλο αγαθό. Εάν, λοιπόν, είσαι μαθητής, να βαδίζεις τη στενή και τεθλιμμένη οδό, χωρίς να δυσανασχετείς και χωρίς να δυσφορείς. Διότι, ακόμη κι αν δεν δοκιμάσεις θλίψη κατ' αυτόν τον τρόπο, είναι απόλυτη ανάγκη να θλιβείς από κάποια άλλη, ανώφελη αιτία. Επειδή και ο φθονερός, και ο φιλάργυρος, και αυτός που φλέγεται από πάθος για πόρνη, και ο κενόδοξος, και καθένας από όσους επιδίδονται σε πονηρά έργα, υπομένει πολλές απογοητεύσεις και θλίψεις, και δεν θλίβεται καθόλου λιγότερο από εκείνους που πενθούν. Κι αν δεν δακρύζει ούτε πενθεί, αυτό συμβαίνει από ντροπή και αναισθησία· διότι, εάν εξέταζες σε βάθος την ψυχή του, θα έβλεπες ότι είναι γεμάτη από αμέτρητα κύματα. Εφόσον, λοιπόν, είναι αναγκαίο να θλίβεται κανείς είτε ακολουθεί τον έναν είτε τον άλλον βίο, γιατί δεν επιλέγουμε αυτόν που, μαζί με τη θλίψη, επιφέρει και αμέτρητα στεφάνια; Διότι και όλους τους αγίους έτσι τους οδήγησε ο Θεός, μέσα από θλίψη και στενοχώρια, αφενός ωφελώντας τους ίδιους και αφετέρου προφυλάσσοντας τους υπολοίπους, ώστε να μην σχηματίσουν γι' αυτούς ιδέα μεγαλύτερη από την πραγματική τους αξία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
Ἀλλ᾽ οὐκ ἐπὶ τοῦ Δανιὴλ τοῦτο γέγονεν, ἀλλ᾽ οὐδὲ ἐφ᾽ ἡμῶν, εἰ βουληθείημεν, τοῦτο ἔσται, ἀλλὰ καὶ πλέον τι συμβήσεται τῶν γενομένων τότε. Ἐκεῖ μὲν γὰρ οὐκ ἠδίκησαν οἱ λέοντες, ἡμᾶς δὲ, ἐὰν νήφωμεν, καὶ ὠφελήσουσιν οἱ ἀδικοῦντες. Οὕτω γοῦν ὁ Παῦλος λαμπρὸς ἐγένετο ἀπὸ τῶν ἐπηρεαζόντων καὶ ἐπιβουλευόντων, οὕτως ὁ Ἰὼβ ἀπὸ τῶν πολλῶν πληγῶν ἐκείνων, οὕτως ὁ Ἱερεμίας ἀπὸ τοῦ λάκκου τοῦ βορβόρου, οὕτως ὁ Νῶε ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ, οὕτως ὁ Ἄβελ ἀπὸ τῆς ἐπιβουλῆς, οὕτως ὁ Μωϋσῆς ἀπὸ τῶν φονώντων Ἰουδαίων, οὕτως ὁ Ἐλισσαῖος, οὕτως ἕκαστος τῶν μεγάλων ἐκείνων, οὐκ ἀπὸ ἀνέσεως καὶ τρυφῆς, ἀλλ᾽ ἀπὸ θλίψεων καὶ πειρασμῶν λαμπροὺς ἀνεδήσαντο στεφάνους. Διὸ καὶ ὁ Χριστὸς ταύτην εἰδὼς τῆς εὐδοκιμήσεως τὴν ὑπόθεσιν, τοῖς μαθηταῖς ἔλεγεν· Ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον. Τί οὖν; φησίν· οὐ πολλοὶ περιετράπησαν ὑπὸ τῶν δεινῶν; Οὐ παρὰ τὴν τῶν πειρασμῶν φύσιν, ἀλλὰ παρὰ τὴν ἑαυτῶν ῥᾳθυμίαν· ὁ δὲ ποιῶν σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑπενεγκεῖν, αὐτὸς παρασταίη πᾶσιν ἡμῖν, καὶ χεῖρα ὀρέξειεν, ἵνα λαμπρῶς ἀνακηρυχθέντες, τῶν αἰωνίων ἐπιτύχωμεν στεφάνων, χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μεθ᾽ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα, τιμὴ, κράτος, νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά ούτε στον Δανιήλ συνέβη αυτό, ούτε και σε εμάς πρόκειται να συμβεί, εάν το θελήσουμε, αλλά θα συμβεί και κάτι περισσότερο από όσα έγιναν τότε. Διότι εκεί βέβαια τα λιοντάρια δεν τον έβλαψαν, ενώ εμάς, εάν βρισκόμαστε σε πνευματική εγρήγορση, ακόμη και αυτοί που μας αδικούν θα μας ωφελήσουν. Έτσι λοιπόν ο Παύλος αναδείχθηκε λαμπρός από αυτούς που τον κακοποιούσαν και τον επιβουλεύονταν, έτσι ο Ιώβ από εκείνες τις πολλές πληγές, έτσι ο Ιερεμίας από τον λάκκο του βούρκου, έτσι ο Νώε από τον κατακλυσμό, έτσι ο Άβελ από την επιβουλή, έτσι ο Μωυσής από τους φονικούς Ιουδαίους, έτσι ο Ελισσαίος, έτσι ο καθένας από εκείνους τους μεγάλους άνδρες· δεν στεφανώθηκαν με λαμπρά στεφάνια από την άνεση και την τρυφή, αλλά από τις θλίψεις και τους πειρασμούς. Γι' αυτό και ο Χριστός, γνωρίζοντας ότι αυτή είναι η προϋπόθεση της πνευματικής καταξίωσης, έλεγε στους μαθητές του: «Μέσα στον κόσμο θα έχετε θλίψη· αλλά να έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο». Τι συμβαίνει λοιπόν; θα ρωτήσει κάποιος. Δεν ανατράπηκαν πολλοί από τα δεινά; Όχι εξαιτίας της φύσης των πειρασμών, αλλά εξαιτίας της δικής τους ραθυμίας. Εκείνος δε, ο οποίος μαζί με τον πειρασμό δίνει και τη διέξοδο ώστε να μπορούμε να τον αντέξουμε, είθε να συμπαρασταθεί σε όλους μας και να μας απλώσει το χέρι του, ώστε, αφού ανακηρυχθούμε λαμπροί νικητές, να αξιωθούμε των αιώνιων στεφάνων, με τη χάρη και τη φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, μαζί με τον οποίο στον Πατέρα, καθώς και στο Άγιο Πνεύμα, ανήκει η δόξα, η τιμή και το κράτος, τώρα και πάντοτε, και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Θεσσαλονικεῖς α΄ ἐπιστολήν
Τίς τοῦτο εἰργάσατο τῶν πνευματικῶν στρατιωτῶν; Οὐδὲ εἷς. Διὰ τοῦτο ἐν τοῖς πολέμοις χαῦνοι καὶ βάναυσοι, καὶ πᾶσιν εὐάλωτοι γινόμεθα. Πόσης δὲ νωθείας τὸ μὴ ἡγεῖσθαι πολέμου καιρὸν εἶναι τὸν παρόντα, τοῦ Παύλου βοῶντος· Πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῇν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται; καὶ τοῦ Χριστοῦ λέγοντος· Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε; Καὶ πάλιν τοῦ μακαρίου Παύλου λαμπρᾷ τῇ φωνῇ βοῶντος καὶ λέγοντος· Οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἡ πάλη πρὸς αἷμα καὶ σάρκα; καὶ πάλιν· Στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τὴν ὀσφὺν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ποιος από τους πνευματικούς στρατιώτες το έπραξε αυτό; Ούτε ένας. Γι' αυτόν τον λόγο στους πολέμους γινόμαστε μαλθακοί και χαμερπείς, και αποβαίνουμε ευάλωτοι στους πάντες. Και πόση νωθρότητα φανερώνει το να μη θεωρούμε ότι η παρούσα εποχή είναι καιρός πολέμου, τη στιγμή που ο Παύλος βροντοφωνάζει: «Όλοι όσοι θέλουν να ζουν με ευσέβεια εν Χριστώ Ιησού θα διωχθούν»; Και ενώ ο Χριστός λέει: «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη»; Και πάλι, ενώ ο μακάριος Παύλος με δυνατή φωνή βροντοφωνάζει και λέει: «Η πάλη μας δεν είναι προς αίμα και σάρκα»; Και πάλι: «Σταθείτε, λοιπόν, έχοντας περιζωστεί την οσφύ σας με την αλήθεια»;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Τιμόθεον δευτέραν ἐπιστολήν
Οἵους διωγμοὺς ὑπέμεινα, φησὶ, καὶ ἐκ πάντων με ἐῤῥύσατο ὁ Κύριος. Καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῇν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, διωχθήσονται. γʹ. Τί δὲ ὅλως λέγω περὶ ἐμαυτοῦ, φησίν; ἕκαστος τῶν θελόντων ζῇν εὐσεβῶς, διωχθήσεται. Διωγμοὺς ἐνταῦθά φησι τὰς θλίψεις, τὰς ὀδύνας. Καὶ γὰρ οὐκ ἔνι ἄνδρα τὴν τῆς ἀρετῆς ὁδὸν ὁδεύοντα λύπης εἶναι χωρὶς, θλίψεως, ὀδύνης, πειρασμῶν· πῶς γὰρ, ὁ στενὴν καὶ τεθλιμμένην ὁδεύων ὁδόν; ὁ ἀκούσας, ὅτι Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε; Εἰ ἐν ἐκείνῳ τῷ χρόνῳ ἔλεγεν ὁ Ἰὼβ, Πειρατήριον ὁ βίος ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς, πόσῳ μᾶλλον τότε; Πονηροὶ δὲ ἄνθρωποι καὶ γόητες, φησὶ, προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι. Μηδέν σε θορυβείτω τούτων, φησὶν, εἰ ἐκεῖνοι μὲν ἐν εὐθηνίᾳ, σὺ δὲ ἐν πειρασμοῖς· τοιαύτη τοῦ πράγματος ἡ φύσις ἐστίν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Τέτοιους διωγμούς υπέμεινα», λέει, «και από όλους με έσωσε ο Κύριος. Και όλοι όσοι θέλουν να ζουν με ευσέβεια εν Χριστώ Ιησού, θα διωχθούν». Γʹ. Αλλά γιατί μιλώ γενικά για τον εαυτό μου; λέει· καθένας από όσους θέλουν να ζουν με ευσέβεια, θα διωχθεί. Ως διωγμούς εδώ εννοεί τις θλίψεις, τις οδύνες. Διότι δεν είναι δυνατόν άνθρωπος που βαδίζει την οδό της αρετής να είναι απαλλαγμένος από λύπη, θλίψη, οδύνη και πειρασμούς. Πώς θα μπορούσε άλλωστε, αυτός που βαδίζει τη στενή και τεθλιμμένη οδό; Αυτός που άκουσε ότι: «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη»; Εάν σε εκείνη την εποχή έλεγε ο Ιώβ: «Πειρατήριο είναι η ζωή του ανθρώπου πάνω στη γη», πόσο μάλλον τότε; «Πονηροί δε άνθρωποι και απατεώνες», λέει, «θα προκόβουν προς το χειρότερο, εξαπατώντας και εξαπατώμενοι». Τίποτα από αυτά ας μην σε ταράζει, λέει, εάν εκείνοι μεν βρίσκονται σε ευημερία, εσύ δε σε πειρασμούς· τέτοια είναι η φύση του πράγματος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Εἶτα δεικνὺς, ὅτι οὐ τὴν τελείαν γνῶσιν παρεδίδου αὐτοῖς ταῦτα λέγων, ἀλλ᾽ ὥστε τὸν λογισμὸν αὐτοῖς μὴ στασιάζειν (εἰκὸς γὰρ αὐτοὺς λογίζεσθαι ἀνθρώπινά τινα, καὶ ὅτι οὐδεμιᾶς ἀπολαύσουσι παρ᾽ αὐτοῦ βοηθείας), φησί· Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε· τουτέστιν, Ἵνα μὴ ἐκβάλητέ με τῆς διανοίας ὑμῶν, ἀλλὰ παραδέξησθε. Μὴ τοίνυν εἰς δόγμα τις ἑλκέτω τὰ λεγόμενα· εἰς γὰρ ἡμετέραν εἴρηται παράκλησιν καὶ ἀγάπην. Οὐδὲ γὰρ μέχρι τούτου, φησὶ, τοιαῦτα πάσχουσι· στήσεται ὑμῖν τὰ τῶν δεινῶν· ἀλλ᾽ ἕως ἂν ἦτε ἐν τῷ κόσμῳ, θλίψιν ἕξετε, οὐ νῦν ὅτε παραδίδομαι, ἀλλὰ καὶ μετὰ ταῦτα. Ἀλλὰ ἀνάστητε τῷ λογισμῷ· οὐδὲν γὰρ πείσεσθε δεινόν. Τοῦ γὰρ Διδασκάλου περιγενομένου τῶν ἐχθρῶν, οὐ χρὴ τοὺς μαθητὰς ἀλύειν. Καὶ πῶς νενίκηκας, εἰπέ μοι, τὸν κόσμον;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα, δείχνοντας ότι λέγοντάς τους αυτά δεν τους παρέδιδε την τέλεια γνώση, αλλά μιλούσε έτσι ώστε να μην ταραχθεί ο λογισμός τους (επειδή ήταν φυσικό να κάνουν κάποιες ανθρώπινες σκέψεις και να νομίζουν ότι δεν πρόκειται να λάβουν καμία βοήθεια από αυτόν), λέει: «Αυτά σας τα είπα, για να έχετε ειρήνη ενωμένοι μαζί μου»· δηλαδή, για να μην με αποβάλετε από τη διάνοιά σας, αλλά να με αποδεχθείτε. Ας μην εκλαμβάνει, λοιπόν, κανείς τα λεγόμενα ως δόγμα· διότι έχουν ειπωθεί για τη δική μας παρηγοριά και αγάπη. Διότι δεν λέει ότι υποφέρουν τέτοια παθήματα μόνο μέχρι αυτό το σημείο και ότι θα σταματήσουν για εσάς τα δεινά· αλλά, όσο θα βρίσκεστε μέσα στον κόσμο, θα έχετε θλίψη, όχι μόνο τώρα που παραδίδομαι, αλλά και μετά από αυτά. Όμως, ανορθωθείτε στο φρόνημα· διότι δεν θα πάθετε τίποτα το φοβερό. Διότι, αφού ο Διδάσκαλος επικράτησε των εχθρών του, δεν πρέπει οι μαθητές να απελπίζονται. Και πώς νίκησες, πες μου, τον κόσμο;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Διὰ τοῦτο καὶ μετὰ τὴν παραίνεσιν ταύτην ἐπὶ εὐχὴν τρέπεται, παιδεύων ἡμᾶς ἐν τοῖς πειρασμοῖς πάντα ἀφέντας ἐπὶ τὸν Θεὸν καταφεύγειν. Ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν, Ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἕξετε, καὶ κατέσεισεν αὐτῶν τὰς ψυχὰς, διὰ τῆς εὐχῆς ἀνίστησι πάλιν. Ὡς γὰρ ἀνθρώπῳ τέως προσεῖχον. Καὶ δι᾽ ἐκείνους ταῦτα ποιεῖ, ὥσπερ οὖν καὶ ἐπὶ Λαζάρου, καὶ λέγει τὴν αἰτίαν, ὅτι Διὰ τὸν ὄχλον τὸν παρεστῶτα εἶπον, ἵνα πιστεύσωσιν, ὅτι σύ με ἀπέστειλας. Ναὶ, φησίν· ἀλλ᾽ ἐπὶ μὲν τῶν Ἰουδαίων εἰκότως ταῦτα ἐγίνετο· ἐπὶ δὲ τῶν μαθητῶν τίνος ἕνεκεν; Καὶ ἐπὶ τῶν μαθητῶν εἰκότως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτόν τον λόγο, και μετά από αυτήν την προτροπή, στρέφεται στην προσευχή, διδάσκοντάς μας στους πειρασμούς να τα εγκαταλείπουμε όλα και να καταφεύγουμε στον Θεό. Διότι, επειδή είπε, «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη», και συντάραξε τις ψυχές τους, μέσω της προσευχής τις ανορθώνει πάλι. Επειδή έως τότε τον θεωρούσαν απλό άνθρωπο. Και για χάρη τους τα κάνει αυτά, όπως ακριβώς και στην περίπτωση του Λαζάρου, και αναφέρει την αιτία: «Για το πλήθος που παρίσταται το είπα, για να πιστέψουν ότι εσύ με απέστειλες». Ναι, θα πει κάποιος· αλλά στην περίπτωση των Ιουδαίων ευλόγως γίνονταν αυτά· στην περίπτωση όμως των μαθητών για ποιον λόγο; Και για τους μαθητές ευλόγως.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Καὶ τί δήποτε ἑσπέρας ἐφάνη; Ὅτι τότε μάλιστα εἰκὸς ἦν αὐτοὺς εἶναι περιδεεῖς. Ἀλλὰ τὸ θαυμαστὸν, πῶς φάντασμα αὐτὸν οὐκ ἐνόμισαν; καὶ γὰρ κεκλεισμένων εἰσῆλθε τῶν θυρῶν, καὶ ἀθρόον. Μάλιστα μὲν καὶ ἡ γυνὴ προλαβοῦσα πολλὴν τὴν πίστιν εἰργάσατο· ἄλλως δὲ, καὶ τρανὴν καὶ ἥμερον τὴν ὄψιν αὐτοῖς ἐπέδειξεν. Ἡμέρας δὲ οὐκ ἐπέστη μὲν, ὡς συλλεγῆναι ἅπαντας ὁμοῦ· πολλὴ γὰρ ἦν ἡ ἔκπληξις. Οὐδὲ γὰρ τὴν θύραν ἐπάταξεν, ἀλλ᾽ ἀθρόον ἔστη μέσος, καὶ ἐπέδειξε τὴν πλευρὰν καὶ τὰς χεῖρας. Ἅμα δὲ καὶ τῇ φωνῇ κατεστόρεσε κυμαίνοντα τὸν λογισμὸν, εἰπών· Εἰρήνη ὑμῖν· τουτέστι, Μὴ θορυβεῖσθε· καὶ ῥήματος ἀναμνήσας, ὃ πρὸ τοῦ σταυροῦ πρὸς αὐτοὺς εἶπεν· Εἰρήνην τὴν ἐμὴν ἀφίημι ὑμῖν· καὶ πάλιν, Ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχετε, ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἕξετε. Ἐχάρησαν δὲ οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν Κύριον. Ὁρᾷς ἐπὶ τῶν ἔργων τοὺς λόγους ἐκβαίνοντας; Ὃ γὰρ ἔλεγε πρὸ τοῦ σταυροῦ, ὅτι Πάλιν ὄψομαι ὑμᾶς, καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς αἴρει ἀφ᾽ ὑμῶν, τοῦτο νῦν ἔργῳ ἐπλήρωσεν. Ἅπαντα δὲ ταῦτα ἐνῆγεν αὐτοὺς εἰς πίστιν ἀκριβεστάτην. Ἐπειδὴ γὰρ πόλεμον ἄσπονδον εἶχον πρὸς Ἰουδαίους, συνεχῶς ἐπιλέγει τὸ, Εἰρήνη ὑμῖν, ἀντίῤῥοπον διδοὺς τοῦ πολέμου τὴν παραμυθίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και γιατί άραγε εμφανίστηκε το βράδυ; Διότι τότε ακριβώς ήταν φυσικό να είναι περίτρομοι. Το αξιοθαύμαστο όμως είναι, πώς δεν νόμισαν ότι ήταν φάντασμα; Διότι εισήλθε ενώ οι θύρες ήταν κλειστές, και μάλιστα ξαφνικά. Κατά πρώτον, βέβαια, η γυναίκα που είχε προηγηθεί τους καλλιέργησε ισχυρή πίστη· εξάλλου, και ο ίδιος τους παρουσίασε την όψη του καθαρή και ήμερη. Κατά τη διάρκεια της ημέρας δεν εμφανίστηκε, ώστε να προλάβουν να συγκεντρωθούν όλοι μαζί· διότι η έκπληξη ήταν μεγάλη. Διότι ούτε τη θύρα χτύπησε, αλλά στάθηκε ξαφνικά ανάμεσά τους και τους έδειξε την πλευρά και τα χέρια του. Συγχρόνως δε και με τη φωνή του κατεύνασε τον ταραγμένο λογισμό τους, λέγοντας: «Ειρήνη υμίν»· δηλαδή, μην ταράζεστε· και υπενθυμίζοντάς τους τον λόγο που τους είχε πει πριν από τον σταυρό: «Την ειρήνη τη δική μου αφήνω σε εσάς»· και πάλι: «Σε εμένα έχετε ειρήνη, μέσα στον κόσμο θα έχετε θλίψη». Χάρηκαν λοιπόν οι μαθητές, όταν είδαν τον Κύριο. Βλέπεις τους λόγους του να επαληθεύονται με τα έργα; Διότι αυτό που έλεγε πριν από τον σταυρό, ότι «Θα σας δω και πάλι, και θα χαρεί η καρδιά σας, και τη χαρά σας κανείς δεν θα σας την αφαιρέσει», αυτό τώρα το εκπλήρωσε στην πράξη. Όλα δε αυτά τους οδηγούσαν σε ακριβέστατη πίστη. Επειδή, λοιπόν, είχαν ανειρήνευτο πόλεμο με τους Ιουδαίους, επαναλαμβάνει συνεχώς το «Ειρήνη υμίν», προσφέροντάς τους την παρηγοριά ως αντίβαρο του πολέμου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Οὕτω καὶ πατέρες φιλόστοργοι ποιοῦσι, καὶ μητέρες φιλόπαιδες· ἐπειδὰν ἴδωσι τὰ παιδία τὴν πρὸς αὐτοὺς συνουσίαν ἀφέντα καὶ μετὰ τῶν ὁμηλίκων παίζοντα, πολλὰ τοὺς οἰκέτας ὑποκρίνασθαι παρασκευάζουσι φοβερὰ, ὥστε ὑπὸ τοῦ δέους καταναγκασθῆναι πρὸς τὸν μητρικὸν κόλπον καταφυγεῖν Οὕτω καὶ ὁ Θεὸς ἀνατείνεται πολλάκις ἀπειλὴν, οὐχ ἵνα ἐπαγάγῃ, ἀλλ᾽ ἵνα πρὸς αὑτὸν ἐφελκύσηται. Ὅταν γοῦν ἐπανέλθωμεν πρὸς αὐτὸν, λύει τὸν φόβον εὐθέως· ὡς εἴγε ὅμοιοι ἦμεν ἐν πειρασμοῖς καὶ ἐν ἀνέσει, οὐδ᾽ ἂν ἐδέησε πειρασμῶν. Καὶ τί λέγω περὶ ἡμῶν; Καὶ γὰρ τοῖς ἁγίοις ἐκείνοις πολὺς ἐντεῦθεν ὁ σωφρονισμὸς ἦν. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Προφήτης λέγει· Ἀγαθόν μοι ὅτι ἐταπείνωσάς με. Καὶ αὐτὸς δὲ τοῖς Ἀποστόλοις ἔλεγεν· Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έτσι πράττουν και οι φιλόστοργοι πατέρες και οι στοργικές μητέρες· όταν δουν τα παιδιά τους να εγκαταλείπουν τη συναναστροφή μαζί τους και να παίζουν με τους συνομηλίκους τους, καθοδηγούν τους υπηρέτες να προσποιηθούν πολλά φοβερά πράγματα, ώστε να αναγκαστούν από τον φόβο να καταφύγουν στη μητρική αγκαλιά. Έτσι και ο Θεός επισείει πολλές φορές απειλές, όχι για να τις επιφέρει, αλλά για να μας ελκύσει κοντά Του. Όταν λοιπόν επιστρέψουμε σε Αυτόν, διαλύει αμέσως τον φόβο· διότι, εάν παραμέναμε σταθεροί και κατά τους πειρασμούς και κατά την άνεση, δεν θα υπήρχε καν ανάγκη πειρασμών. Και τι λέω για εμάς; Διότι και σε εκείνους τους αγίους, από τους πειρασμούς προέκυψε μεγάλος σωφρονισμός. Γι' αυτό και ο Προφήτης λέει: «Καλό είναι για εμένα που με ταπείνωσες». Και ο Ίδιος έλεγε στους Αποστόλους: «Μέσα στον κόσμο θα έχετε θλίψη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸ κατὰ Ματθαῖον εὐαγγέλιον
Καὶ γὰρ λιμὴν εὔδιος ὁ θάνατος. Σκόπει γοῦν πόσων γέμει κακῶν ὁ παρὼν βίος· ἐννόησον ποσάκις αὐτὸς κατηράσω τὴν παροῦσαν ζωήν. Καὶ γὰρ ἐπὶ τὸ χεῖρον τὰ πράγματα πρόεισι, καὶ ἐξ ἀρχῆς δὲ οὐ μικρᾷ συνεκληρώθης καταδίκῃ. Ἐν γὰρ λύπαις τέξῃ τέκνα, φησί· καὶ, Ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φάγῃ τὸν ἄρτον σου· καὶ, Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε. Ἀλλ᾽ οὐ περὶ τῶν ἐκεῖ τοιοῦτον οὐδὲν εἴρηται, ἀλλὰ τοὐναντίον ἅπαν, ὅτι Ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη, καὶ στεναγμός· καὶ ὅτι Ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ δυσμῶν ἥξουσι, καὶ ἀνακλιθήσονται εἰς τοὺς κόλπους Ἀβραὰμ, καὶ Ἰσαὰκ, καὶ Ἰακώβ· καὶ ὅτι νυμφὼν τὰ ἐκεῖ πνευματικὸς, καὶ φαιδραὶ λαμπάδες, καὶ μετάστασις πρὸς τὸν οὐρανόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, πράγματι, ο θάνατος είναι γαλήνιο λιμάνι. Σκέψου, λοιπόν, από πόσα δεινά είναι γεμάτος ο παρών βίος· αναλογίσου πόσες φορές εσύ ο ίδιος καταράστηκες την παρούσα ζωή. Άλλωστε τα πράγματα βαίνουν προς το χειρότερο, και από την αρχή δεν σου έλαχε μικρή καταδίκη. Διότι λέει: «Με λύπες θα γεννάς τέκνα»· και, «Με τον ιδρώτα του προσώπου σου θα τρως τον άρτο σου»· και, «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη». Αλλά για όσα υπάρχουν εκεί, δεν έχει λεχθεί τίποτα τέτοιο, παρά το εντελώς αντίθετο, ότι δηλαδή «Έφυγε μακριά η οδύνη, η λύπη και ο στεναγμός»· και ότι «Θα έλθουν από ανατολάς και δυσμάς, και θα ανακλιθούν στους κόλπους του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ»· και ότι εκεί υπάρχει πνευματικός νυμφώνας, και λαμπρές λαμπάδες, και μετάσταση προς τον ουρανό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Λάζαρον
Οὐ μικρὸς δὲ πόνος οὗτος, ἀκριβῆ τὴν τούτων παρατήρησιν ἐπιδείκνυσθαι. Καὶ ἵνα μάθῃς πόσον ἐστὶ τὸ φιλοσοφεῖν, καὶ ὡς οὐκ ἔχει τὸ πρᾶγμα ἄνεσιν, ἄκουσον τί φησιν ὁ Παῦλος· Ὑπωπιάζω μου τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγῶ· τοῦτο γὰρ εἰπὼν, ᾐνίξατο τὴν βίαν καὶ τὸν πολὺν πόνον, ὃν ὑπομένειν ἀνάγκη τοὺς βουλομένους ἐν ἅπασιν εὐήνιον κατασκευάζειν τὸ σῶμα. Καὶ ὁ Χριστὸς δὲ τοῖς μαθηταῖς ἔλεγεν· Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον. Αὕτη, φησὶν, ἡ θλῖψις ἄνεσιν ὑμῖν προξενεῖ· σκάμμα ἐστὶν ὁ παρὼν βίος· ἐν δὲ τῷ σκάμματι καὶ ἐν τοῖς ἀγῶσιν οὐκ ἂν δύναιτ᾽ ἀπολαύειν ἀνέσεως ὁ στεφανοῦσθαι μέλλων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν είναι μικρός αυτός ο κόπος, το να επιδεικνύει κανείς την ακριβή τήρησή τους. Και για να μάθεις πόσο σπουδαίο είναι το να φιλοσοφεί κανείς πνευματικά, και ότι το θέμα δεν επιδέχεται χαλάρωση, άκουσε τι λέει ο Παύλος: «Υπωπιάζω το σώμα μου και το δουλαγωγώ»· διότι με αυτά τα λόγια υπαινίχθηκε τη βία και τον πολύ κόπο, τον οποίο είναι ανάγκη να υπομένουν όσοι επιθυμούν να καταστήσουν το σώμα τους απολύτως πειθήνιο. Αλλά και ο Χριστός έλεγε στους μαθητές: «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη· αλλά να έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο». Αυτή η θλίψη, λέει, σας εξασφαλίζει την ανάπαυση· διότι ο παρών βίος είναι στίβος αγώνα· και μέσα στον στίβο και στους αγώνες δεν θα μπορούσε να απολαμβάνει ανέσεις εκείνος που πρόκειται να στεφανωθεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ἀλλὰ πολλοὶ σκανδαλίζονται, φησὶ, ταῦτα ὁρῶντες. Οὐ δι᾽ αὐτοὺς, ἀλλὰ διὰ τὴν οἰκείαν ἄνοιαν. Οὐ γὰρ ἐνταῦθα ἡ ἀντίδοσις ἡμῖν τῶν πόνων· ἀλλὰ τὰ μὲν ἐνταῦθα σκάμματα· τὰ δὲ μετὰ ταῦτα ἔπαθλα καὶ στέφανοι. Μὴ ζήτει τοίνυν ἐν καιρῷ τῶν παλαισμάτων καὶ ἐν ἡμέρᾳ παγκρατίου τὴν ἄνεσιν καὶ τὴν ἄδειαν· μηδὲ σύγχεε τοὺς καιρούς. Ἀλλ᾽ ἀσθενέστεροι πολλοὶ, φησὶν, εἰσίν. Ἀλλὰ καὶ τούτων προενόησεν ὁ Θεός· καὶ εἴασε πολλοὺς καὶ τῶν δικαίων ἐν εὐπραγίᾳ καὶ ἐνταῦθα, οὐ δι᾽ ἐκείνους, ἀλλὰ διὰ τοὺς ἀσθενεστέρους. Ὥστε εἰ καὶ σκανδαλίζουσί σε οἱ ἐν θλίψει, οἰκοδομείτωσάν σε οἱ ἐν ἀνέσει· καὶ εἰ ὑποσκελίζουσί σε οἱ ἐν εὐπραγίᾳ τῶν πονηρῶν, ἀνορθούτωσάν σε οἱ ἐν κολάσει καὶ τιμωρίᾳ. Οὐκ ἤκουσας τοῦ Χριστοῦ λέγοντος, Ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἕξετε;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Αλλά πολλοί σκανδαλίζονται», λέει, «βλέποντας αυτά». Όχι εξαιτίας αυτών, αλλά εξαιτίας της δικής τους ανοησίας. Διότι η ανταπόδοση για τους κόπους μας δεν γίνεται εδώ· αντιθέτως, τα μεν παρόντα είναι στίβοι αγώνων, ενώ όσα ακολουθούν είναι τα έπαθλα και τα στεφάνια. Μην αναζητάς, λοιπόν, στον καιρό των παλαισμάτων και στην ημέρα του παγκρατίου την άνεση και την ανάπαυση· ούτε να συγχέεις τους καιρούς. «Αλλά πολλοί», λέει, «είναι πιο ασθενείς». Όμως και για αυτούς προνόησε ο Θεός· και επέτρεψε σε πολλούς από τους δικαίους να ζουν με ευημερία και εδώ, όχι για χάρη εκείνων, αλλά για τους πιο ασθενείς. Ώστε, αν σε σκανδαλίζουν όσοι βρίσκονται σε θλίψη, ας σε οικοδομούν όσοι βρίσκονται σε άνεση· και αν σε υποσκελίζουν όσοι από τους πονηρούς βρίσκονται σε ευημερία, ας σε ανορθώνουν όσοι υφίστανται κόλαση και τιμωρία. Δεν άκουσες τον Χριστό που λέει: «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη»;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς Σταγείριον δαιμονῶντα
Διὰ τοῦτό φησιν αὐτοῖς· Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε. Καὶ τοῖς βουλομένοις δὲ εἰς τὴν βασιλείαν βαδίζειν, διὰ τῆς ἐστενοχωρημένης τοῦτο κελεύει ποιεῖν ὁδοῦ, ὡς οὐκ ἐνὸν ἑτέρωθεν ἐκεῖσε ἐλθεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό τους λέει: Στον κόσμο θα έχετε θλίψη. Και σε όσους όμως επιθυμούν να βαδίσουν προς τη βασιλεία, τους παραγγέλλει να το πράξουν διαμέσου της στενόχωρης οδού, επειδή δεν είναι δυνατόν να φτάσουν εκεί από αλλού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς Σταγείριον δαιμονῶντα
Εἶπεν ὁ Χριστὸς, ὅτι Θλῖψιν ἕξετε ἐν τῷ κόσμῳ. Εἶπεν ὁ μακάριος Παῦλος· Καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες ζῇν εὐσεβῶς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται· οὐ τὰς παρὰ τῶν ἀνθρώπων διώξεις λέγων μόνον, ἀλλὰ καὶ τὰς παρὰ τῶν δαιμόνων ἐπιβουλάς. Εἶπεν Ἰὼβ, ὅτι Πειρατήριόν ἐστιν ἀνθρώπου ὁ βίος ἐπὶ τῆς γῆς. Τί τοίνυν ἀσχάλλεις ἐν τῷ τῆς ταλαιπωρίας θλιβόμενος καιρῷ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είπε ο Χριστός ότι στον κόσμο θα έχετε θλίψη. Είπε ο μακάριος Παύλος: Και όλοι όσοι θέλουν να ζουν με ευσέβεια εν Χριστώ Ιησού θα διωχθούν· και δεν εννοούσε μόνο τους διωγμούς από τους ανθρώπους, αλλά και τις επιβουλές των δαιμόνων. Είπε ο Ιώβ ότι η ζωή του ανθρώπου πάνω στη γη είναι μια δοκιμασία. Γιατί, λοιπόν, δυσανασχετείς, ενώ δοκιμάζεσαι από θλίψεις στον καιρό της ταλαιπωρίας;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Βίος Βαρλαὰμ καὶ Ἰωάσαφ
ὁ δὲ ἀγαθὸς ἀνὴρ ἐκεῖνος, ὡς ταῦτα ἤκουσε, μηδόλως τὸν ἐγκεκρυμμένον ἐπιγνοὺς δόλον, κατενύγη τὴν ψυχήν, καὶ δάκρυσι συγκεχυμένος ἁπλοϊκῶς ἀπεκρίνατο· Βασιλεῦ, εἰς τοὺς αἰῶνας ζῆθι· βουλὴν γὰρ ἀγαθὴν καὶ σωτήριον ἐβουλεύσω, ὅτι, κἂν δυσεύρετος ἡ τῶν οὐρανῶν βασιλεία, ἀλλ᾽ ὅμως δεῖ ταύτην πάσῃ δυνάμει ζητεῖν· Ὁ ζητῶν γάρ, φησίν, εὑρήσει αὐτήν. ἡ δὲ τῶν παρόντων ἀπόλαυσις, κἂν τῷ φαινομένῳ τέρπῃ καὶ ἡδύνῃ, ἀλλὰ καλὸν αὐτὴν ἀπώσασθαι· ἐν αὐτῷ γὰρ τῷ εἶναι οὐκ ἔστι, καὶ οὓς εὐφραίνει ἑπταπλασίως αὖθις λυπεῖ. τά τε γὰρ ἀγαθὰ αὐτῆς τά τε λυπηρὰ σκιᾶς ἐστιν ἀσθενέστερα, καί, ὡς ἴχνη νηὸς ποντοπορούσης ἢ ὀρνέου τὸν ἀέρα διερχομένου, θᾶττον ἀφανίζονται. ἡ δὲ τῶν μελλόντων ἐλπίς, ἣν κηρύττουσιν οἱ Χριστιανοί, βεβαία ἐστὶ καὶ ἀσφαλεστάτη· θλῖψιν δὲ ἔχει ἐν τῷ κόσμῳ. ἀλλὰ τὰ μὲν ἡμέτερα νῦν ἡδέα ὀλιγοχρόνια, ἐκεῖ δὲ ὅλως οὐδὲν ἢ κόλασιν μόνον προξενοῦντα καὶ τιμωρίαν εἰς αἰῶνας μὴ λυομένην· τὸ γὰρ ἡδὺ τούτων πρόσκαιρον, τὸ δὲ ὀδυνηρὸν διηνεκές· τῶν δὲ Χριστιανῶν τὸ μὲν ἐπίπονον πρόσκαιρον, τὸ δὲ ἡδὺ καὶ χρήσιμον ἀθάνατον. κατευθυνθείη οὖν ἡ ἀγαθὴ τοῦ βασιλέως βουλή· καλὸν γάρ, σφόδρα καλὸν τῶν φθαρτῶν τὰ αἰώνια ἀνταλλάξασθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκείνος δε ο αγαθός άνδρας, όταν τα άκουσε αυτά, χωρίς να αντιληφθεί καθόλου τον κρυμμένο δόλο, ένιωσε κατάνυξη στην ψυχή του και, πλημμυρισμένος στα δάκρυα, αποκρίθηκε με απλότητα: «Βασιλιά, είθε να ζήσεις στους αιώνες· διότι συνέλαβες μια αγαθή και σωτήρια βουλή, επειδή, έστω κι αν είναι δυσεύρετη η βασιλεία των ουρανών, πρέπει ωστόσο να την αναζητούμε με κάθε δύναμη. Διότι, "εκείνος που ζητά", λέει, "θα την βρει". Η απόλαυση δε των παρόντων, αν και φαινομενικά τέρπει και ευφραίνει, εντούτοις είναι καλό να την αποδιώχνουμε· διότι την ίδια στιγμή που υπάρχει, παύει να υπάρχει, και αυτούς που ευφραίνει, έπειτα τους λυπεί επταπλάσια. Διότι τόσο τα αγαθά της όσο και τα λυπηρά είναι πιο αδύναμα και από σκιά, και σαν τα ίχνη πλοίου που διασχίζει τη θάλασσα ή πουλιού που πετάει στον αέρα, εξαφανίζονται πολύ γρήγορα. Η ελπίδα δε των μελλόντων, την οποία κηρύττουν οι Χριστιανοί, είναι βέβαιη και απολύτως ασφαλής· επιφέρει όμως θλίψη μέσα στον κόσμο. Αλλά τα δικά μας ευχάριστα τώρα είναι ολιγόχρονα, ενώ εκεί δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα άλλο παρά προξενούν μόνο κόλαση και τιμωρία ατελεύτητη στους αιώνες· διότι η ηδονή αυτών είναι πρόσκαιρη, αλλά η οδύνη τους διαρκής. Για τους Χριστιανούς, αντίθετα, το επίπονο είναι πρόσκαιρο, αλλά το ευχάριστο και ωφέλιμο είναι αθάνατο. Είθε, λοιπόν, να κατευοδωθεί η αγαθή βουλή του βασιλιά· διότι είναι καλό, πάρα πολύ καλό να ανταλλάξει κανείς τα φθαρτά με τα αιώνια».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Βίος Βαρλαὰμ καὶ Ἰωάσαφ
Ταῦτα λογιζόμενος, ἀγαπητέ, ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε, καὶ ὡς καλὸς στρατιώτης σπούδαζε τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσαι. κἂν λογισμούς σοι ὀλιγωρίας ὁ πονηρὸς φέρῃ καὶ τὸν τόνον ὑποχαλᾶν τῆς προθέσεως σπεύδῃ, μὴ φοβοῦ αὐτοῦ τὰς ἐπιβουλάς, τὸ Δεσποτικὸν ἐννοῶν πρόσταγμα, Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε, λέγοντος· ἀλλὰ θαρσεῖτε· ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον. διὸ χαῖρε ἐν Κυρίῳ πάντοτε, ὅτι ἐξελέξατό σε καὶ διεχώρισεν ἐκ τοῦ κόσμου, καὶ ἔθετο ὡς ἐν προσώπῳ αὐτοῦ. αὐτὸς δέ, ὁ καλέσας σε κλήσει ἁγίᾳ, ἐγγύς ἐστιν ἀεί. μηδὲν μερίμνα· ἀλλ᾽ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματά σου γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν. αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν· Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ᾽ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω. οὕτως μὲν οὖν ἐν τῇ σκληρότητι τῆς ἀγωγῆς καὶ τῇ ὀλιγωρίᾳ τῆς ἀσκήσεως τοιούτους κτώμενος λογισμούς, εὐφραίνου, μεμνημένος Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· Ἐμνήσθην γάρ, φησί, τοῦ Θεοῦ, καὶ εὐφράνθην.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αναλογιζόμενος αυτά, αγαπητέ, να είσαι ανδρείος και δυνατός, και ως καλός στρατιώτης να φροντίζεις να αρέσεις σε εκείνον που σε στρατολόγησε. Και αν ο πονηρός σού φέρει λογισμούς ολιγωρίας και επιδιώξει να χαλαρώσει την ένταση της προθέσεώς σου, μην φοβάσαι τις επιβουλές του, έχοντας στον νου σου το Δεσποτικό πρόσταγμα που λέει: «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη· αλλά να έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο». Γι' αυτό να χαίρεσαι πάντοτε εν Κυρίω, διότι σε εξέλεξε και σε ξεχώρισε από τον κόσμο, και σε έθεσε ενώπιον του προσώπου Του. Και Αυτός, που σε κάλεσε με αγία κλήση, είναι πάντοτε κοντά. Να μην μεριμνάς για τίποτα· αλλά σε κάθε περίσταση, με την προσευχή και τη δέηση, μετ' ευχαριστίας, ας γίνονται γνωστά τα αιτήματά σου στον Θεό. Διότι Αυτός έχει πει: «Δεν θα σε αφήσω και δεν θα σε εγκαταλείψω». Έτσι λοιπόν, μέσα στη σκληρότητα της αγωγής και στην ολιγωρία της ασκήσεως, έχοντας τέτοιους λογισμούς, να ευφραίνεσαι, ενθυμούμενος τον Κύριο και Θεό μας· διότι λέει: «Ενθυμήθηκα τον Θεό, και ευφράνθηκα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωσὴφ Βρυέννιος Παραμυθητικὸς πρὸς τοὺς ἐν Κρήτῃ μοναχούς
Τί γὰρ σπηλαίου ταπεινότερον; τί δὲ τοῦ μή που κλῖναι ἔχειν τὴν κεφαλὴν εἰς λόγον πενίας ὑπέρτερον; Καὶ τὸ τέλος δὲ τῆς ἐνταῦθα ζωῆς ὁποῖον; ὡς λίαν περιώδυνον καὶ ἀτιμίας μεστόν. Ἐπὶ διαβολῇ γὰρ ἀνταρσίας ὁ οὐράνιος βασιλεὺς τεθνηκέναι κατεψηφίζετο καὶ τέλος μετὰ τὰς ἀνυπερβλήτους ὕβρεις ἐκείνας τὴν πορφυρᾶν χλαῖναν, τοὺς χλευασμούς, τοὺς κολαφισμούς, τὰ ῥαπίσματα, τὰς μάστιγας, τῷ σταυρῷ δι’ ἐμὲ γυμνὸς καταδικασθείς, κακούργου δίκην, Σωτήρ μου, ἐκρέμασο. Καὶ οὐχὶ μὲν <ἡ> κατὰ τὸ ἀνθρώπινον ζωὴ τῷ Σωτῆρι οὕτω διήνυσται, ἑτέρως δὲ εἶχον οἱ λόγοι· ἀλλ’ ἐν πᾶσιν οἷς τὰ πρακτέα διδάσκειν ἐβούλετο οὐδὲν ἕτερον ὅτι μὴ τὸ ἑαυτῶν ἀφειδεῖν ἐν ταῖς θλίψεσιν ὁρῶμεν διδάσκοντα. Ποτὲ μὲν λέγοντα «στενὴ ἡ πύλη καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν», καὶ «ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε», καὶ «κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται»· ποτὲ δὲ παραινοῦντα «ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν», καὶ «ὁ ὑπομείνας εἰς τέλος οὗτος σωθήσεται». Καὶ οὐχὶ τοὺς πλούτῳ βρίθοντας καὶ χαίροντας καὶ τρυφῇ προσκειμένους, ἀλλὰ τοὺς πτωχοὺς τῷ πνεύματι, τοὺς κλαίοντας, τοὺς μισουμένους, τοὺς ὑβριζομένους, τοὺς διωκομένους, τούτους μακαρίους καὶ ζηλωτοὺς ἀποτείνεται. Καὶ τῆς εἰς τὰ δεινὰ καρτερίας ἔπαθλον τὴν ἐν οὐρανοῖς βασιλείαν χαρίζεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, τι είναι πιο ταπεινό από ένα σπήλαιο; Και ως προς τη φτώχεια, τι είναι ανώτερο από το να μην έχει κανείς πού να γείρει το κεφάλι του; Και το τέλος της επίγειας ζωής του, ποιο ήταν; Υπήρξε υπερβολικά οδυνηρό και γεμάτο ατιμία. Διότι, με την ψευδή κατηγορία της ανταρσίας, ο ουράνιος Βασιλιάς καταδικάστηκε σε θάνατο, και τελικά, έπειτα από εκείνες τις ανυπέρβλητες ύβρεις, την πορφυρή χλαμύδα, τους χλευασμούς, τους ξυλοδαρμούς, τα ραπίσματα, τα μαστιγώματα, αφού καταδικάστηκες για χάρη μου, Σωτήρα μου, κρεμάστηκες γυμνός στον σταυρό, δίκην κακούργου. Και δεν είναι ότι η ανθρώπινη ζωή του Σωτήρα διανύθηκε μεν κατ' αυτόν τον τρόπο, ενώ τα λόγια του έλεγαν άλλα· αντιθέτως, σε όλα όσα ήθελε να διδάξει για το τι πρέπει να πράττουμε, δεν βλέπουμε να διδάσκει τίποτε άλλο παρά το να μην υπολογίζουμε τον εαυτό μας μέσα στις θλίψεις. Πότε λέγοντας «στενή είναι η πύλη και τεθλιμμένη η οδός που οδηγεί στη ζωή», και «μέσα στον κόσμο θα έχετε θλίψη», και «εσείς θα κλάψετε και θα θρηνήσετε, ενώ ο κόσμος θα χαρεί»· και πότε προτρέποντας «με την υπομονή σας να κερδίσετε τις ψυχές σας», και «εκείνος που θα υπομείνει μέχρι τέλους, αυτός θα σωθεί». Και δεν απευθύνεται αποκαλώντας μακάριους και αξιοζήλευτους αυτούς που βρίθουν από πλούτη, χαίρονται και είναι προσκολλημένοι στην καλοπέραση, αλλά τους πτωχούς τω πνεύματι, εκείνους που κλαίνε, που μισούνται, που υβρίζονται, που διώκονται. Και ως έπαθλο για την καρτερία στα δεινά, τους χαρίζει τη Βασιλεία των Ουρανών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωσὴφ Βρυέννιος Παραμυθητικὸς πρὸς τοὺς ἐν Κρήτῃ μοναχούς
Ἀπὸ κοσμικῶν κυμάτων εἰς ὅρμον προσωρμίσθην γαλήνιον καὶ ἐκ λειποταξίου εἰς τὴν ἀρίστην ἀφῖγμαι στρατολογίαν· καὶ πρό γε τούτων ὅτι ἐν τοῖς διωγμοῖς χάρητε καὶ σκιρτήσατε· «ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται», φησὶν ὁ Κύριος, καὶ «θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον». Ἀκούετε τί φησιν ὁ δεσπότης; «Θεὸς ὁ δικαιῶν, τίς ὁ κατακρίνων;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Από τα κοσμικά κύματα αγκυροβόλησα σε γαλήνιο λιμάνι και από τη λιποταξία έφτασα στην άριστη στρατολογία· και προπάντων από αυτά, ότι στους διωγμούς να χαίρεστε και να σκιρτάτε· «η λύπη σας θα μετατραπεί σε χαρά», λέει ο Κύριος, και «έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο». Ακούτε τι λέει ο Δεσπότης; «Ο Θεός είναι αυτός που δικαιώνει, ποιος είναι αυτός που κατακρίνει;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός Κανόνες καὶ ἀκολουθίαι
Νενικηκὼς τὸν κόσμον, εὔσπλαγχνε, τοὺς σοὺς δούλους θαρρεῖν ἐν κόσμῳ θλιβομένους. ἐκέλευσας, ἀλλ’ ἄνεσιν δὸς ἤδη τινὰ τῷ λαῷ σου χρονίοις κακοῖς ἐκλείποντι. Θ. Παρισταμένη τοῖς σοῖς πάθεσιν ἡ τεκοῦσα, Χριστέ, σὺν μαθητῇ τῷ φίλῳ ἐβόα τούτῳ, λέγουσα· «τοῦτο, ὃ πιεῖν σὺν ὑμῖν ὁ δεσπότης ἔφη ποτήριον.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έχοντας νικήσει τον κόσμο, Εύσπλαχνε, πρόσταξες τους δούλους σου να έχουν θάρρος όταν θλίβονται μέσα στον κόσμο· αλλά δώσε πλέον κάποια ανακούφιση στον λαό σου, ο οποίος εξαντλείται από τα μακροχρόνια δεινά. Θεοτοκίον. Παριστάμενη στα πάθη σου Εκείνη που σε γέννησε, Χριστέ, μαζί με τον αγαπημένο μαθητή, του φώναζε λέγοντας: «Αυτό είναι το ποτήρι, το οποίο ο Δεσπότης είπε ότι θα πιει μαζί σας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μᾶρκος ὁ Εὐγενικός Κανόνες παρακλητικοί
ᾨδὴ ὀγδόη. Τὸν ἐν καμίνῳ τοῦ πυρὸς Ἀποσκοποῦσα μοι, ψυχή, πρὸς τὴν μέλλουσαν ἐκεῖ ἐκκαλυφθῆναι θείαν δόξαν ἐκθύμως, ταῖς προσβολαῖς τοῦ ἐχθροῦ πολέμει καὶ νικήσεις χάριτι τοῦ νενικηκότος τὸν κόσμον σοῦ δεσπότου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ωδή όγδοη. Αυτόν που στο καμίνι του πυρός. Ατενίζοντας, ψυχή μου, με ζήλο προς τη θεία δόξα που πρόκειται να αποκαλυφθεί εκεί, πολέμα τις προσβολές του εχθρού και θα νικήσεις με τη χάρη του Δεσπότη σου, ο οποίος έχει νικήσει τον κόσμο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Κεφάλαια θεολογικά καὶ οικονομικά
Ὁ δυνηθεὶς νεκρῶσαι διὰ πράξεως τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ νικῆσαι διὰ τοῦ Λόγου τῶν ἐντολῶν τὸν ἐν αὐτῷ τῶν παθῶν κόσμον οὐδεμίαν ἕξει λοιπὸν θλίψιν τὸν κόσμον ἐάσας ἤδη καὶ ἐν Χριστῷ γεγενημένος τῷ τὸν κόσμον νικήσαντι τῶν παθῶν καὶ πάσης εἰρήνης χορηγῷ. ὁ γὰρ τὴν προσπάθειαν τῶν ὑλικῶν μὴ ἀφεὶς διὰ παντὸς θλίψιν ἕξει τοῖς κατὰ φύσιν ἀλλοιουμένοις τὴν γνώμην συναλλοιούμενος, ὁ δὲ γινόμενος ἐν Χριστῷ κατ’ οὐδένα λόγον· αἰσθήσεται τῆς οἱασοῦν ὑλικῆς μεταπτώσεως. διό φησιν ὁ Κύριος· ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε. ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἕξετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον, τουτέστιν ἐν ἐμοὶ τῷ Λόγῳ τῆς ἀρετῆς εἰρήνην ἔχετε ἀπηλλαγμένοι τῆς τῶν ὑλικῶν παθῶν τε καὶ πραγμάτων στροβώσεώς τε καὶ ταραχῆς, ἐν δὲ τῷ κόσμῳ, τουτέστιν ἐν τῇ προσπαθείᾳ τῶν ὑλικῶν, θλίψιν διὰ τὴν αὐτῶν ἀλλεπάλληλον μετάπτωσιν. θλίψιν γὰρ ἔχουσι καὶ ἀμφότεροι, καὶ ὁ πράττων τὴν ἀρετὴν διὰ τὸν αὐτῇ συνημμένον πόνον, καὶ ὁ τὸν κόσμον ἀγαπῶν διὰ τὴν τῶν ὑλικῶν ἀποτυχίαν· ἀλλ’ ὁ μὲν θλίψιν σωτήριον, ὁ δὲ φθαρτικὴν καὶ ὀλέθριον. ἀμφοτέρων δέ ἐστιν ὁ Κύριος ἄνεσις, τοῦ μὲν καταπαύων ἐν ἑαυτῷ κατὰ τὴν θεωρίαν δι’ ἀπαθείας τοὺς πόνους τῶν ἀρετῶν, τοῦ δὲ τὴν πρὸς τὰ φθειρόμενα σχετικὴν προσπάθειαν διὰ τῆς μετανοίας ἀφαιρούμενος. ϙϛ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκείνος που μπόρεσε να νεκρώσει μέσω της πρακτικής αρετής τα μέλη τα επί της γης και να νικήσει μέσω του Λόγου των εντολών τον κόσμο των παθών που υπάρχει μέσα του, καμία θλίψη δεν θα έχει στο εξής, έχοντας ήδη εγκαταλείψει τον κόσμο και έχοντας ενωθεί με τον Χριστό, ο Οποίος νίκησε τον κόσμο των παθών και είναι χορηγός κάθε ειρήνης. Διότι εκείνος που δεν αποβάλλει την εμπαθή προσκόλληση στα υλικά πράγματα θα έχει πάντοτε θλίψη, καθώς μεταβάλλει το φρόνημά του μαζί με εκείνα που από τη φύση τους μεταβάλλονται· ενώ εκείνος που βρίσκεται στον Χριστό, με κανέναν τρόπο δεν θα αισθανθεί την οποιαδήποτε υλική μεταβολή. Γι' αυτό λέει ο Κύριος: «Αυτά σας τα είπα, για να έχετε σε μένα ειρήνη. Στον κόσμο θα έχετε θλίψη· αλλά να έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο», δηλαδή σε μένα, τον Λόγο της αρετής, έχετε ειρήνη, όντας απαλλαγμένοι από τον στρόβιλο και την ταραχή των υλικών παθών και πραγμάτων, ενώ στον κόσμο, δηλαδή στην εμπαθή προσκόλληση στα υλικά, θα έχετε θλίψη εξαιτίας της αλλεπάλληλης μεταβολής τους. Διότι θλίψη έχουν και οι δύο, και εκείνος που εργάζεται την αρετή εξαιτίας του κόπου που είναι συνυφασμένος με αυτήν, και εκείνος που αγαπά τον κόσμο εξαιτίας της στέρησης των υλικών πραγμάτων· αλλά ο μεν πρώτος έχει θλίψη σωτήρια, ενώ ο δεύτερος φθαρτική και ολέθρια. Και για τους δύο όμως ο Κύριος αποτελεί ανακούφιση, αφού για τον μεν καταπαύει στον Εαυτό Του, μέσω της θεωρίας που πηγάζει από την απάθεια, τους κόπους των αρετών, ενώ από τον δε αφαιρεί μέσω της μετάνοιας την εμπαθή προσκόλληση στα φθειρόμενα. 96.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες