Ὡς φοβερὸς ὁ τόπος οὗτος! Οὐκ ἔστι τοῦτο ἀλλ’ ἢ οἶκος Θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ. Καὶ ἀνέστη Ἰακὼβ τὸ πρωΐ· καὶ ἔλαβε τὸν λίθον ὃν ὑπέθηκεν ἐκεῖ πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ ἔστησεν αὐτὸν στήλην, καὶ ἐπέχεεν ἔλαιον ἐπὶ τὸ ἄκρον αὐτῆς, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου οἶκος Θεοῦ. ÷ Οἷς ἐπάγει μετὰ βραχέα· ÷ καὶ ὁ λίθος οὗτος ὃν ἔστησα στήλην, ἔσται μοι οἶκος Θεοῦ. ÷ Τί οὖν; ἀπαγορεύει ταῦτα Θεὸς, ὡς Εὐσεβίῳ δοκεῖ; οὐδαμῶς, ἀλλὰ καὶ προσίεται, καὶ ἀποδέχεται· καὶ δῆλον ἐξ ὧν αὐτῷ μετὰ ταῦτα χρηματίζει· ÷ Ἑώρακα γὰρ, φησὶν, ὅσα σοι Λάβαν ποιεῖ. Ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς ὁ ὀφθείς σοι ἐν τόπῳ Θεοῦ, οὗ ἤλειψάς μοι ἐκεῖ στήλην, καὶ ηὔξω μοι εὐχήν. ÷ Πρὸς ταῦτα τῶν καθ’ ἡμᾶς ἱερομυστῶν ὁ μέγας τί φησι Γρηγόριος; ÷ Ἰακὼβ δὲ κλίμακα μὲν ὑψηλὴν ἐφαντάσθη τινὰ, καὶ ἀγγέλων ἄνοδον, καὶ στήλην ἀλείφει μυστικῶς (ἴσως ἵνα τὸν ὑπὲρ ἡμῶν ἀλειφθέντα λίθον παραδηλώσῃ), καὶ εἶδος Θεοῦ τόπῳ τινὶ προσηγορίαν δίδωσιν εἰς τιμὴν τοῦ ὀφθέντος. ÷ Καὶ ἄλλα ὅσα ἐγκώμια ἐνταῦθα διέξεισιν· ἀλλὰ ταῖς ἀληθείαις ÷ οὗτος ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ οὐ λογισθήσεται ἕτερος πρὸς αὐτόν, ÷ ἐν πνεύματι τῶν θεοφόρων τις ἡμῖν ἀναφθέγγεται.