δι’ αὐτοῦ γὰρ καὶ τὸ υἱοὶ κληθῆναι ὑψίστου δεδέγμεθα, τῆς υἱοθεσίας χάριν, οὐ φύσιν δεξάμενοι. ἢ οὐκ ἄφθαρτος ὢν καὶ ἀπαθὴς καὶ ἀθάνατος σάρκα τὴν ἡμῶν παθητὴν καὶ φθαρτὴν καὶ θνητὴν ἠμφιέσατο, ἵνα καὶ παθῶν ἡμᾶς ἀπαλλάξειεν καὶ φθορᾶς ἁπάσης λυτρώσαιτο καὶ θανάτου δεσμῶν καὶ πολυπλόκων ἁλύσεων ῥύσαιτο; ὃ καὶ πεποίηκε καὶ πεπλήρωκε καὶ θεοπρεπῶς τετελείωκε· διαμαρτάνειν γὰρ θεὸν βουλῆς οὐκ ἐνδέχεται. τί γὰρ ὃ θέλει θεὸς οὐκ ἐργάσοιτο; ἢ τίς αὐτοῦ τῷ πανσθενεῖ καὶ δραστηρίῳ βουλήματι ἀντίθεον ἔχων βουλὴν ἀντιστήσεται; τούτων ἡμεῖς, ἀδελφοί, τὴν ἑορτὴν ἑορτάσωμεν σήμερον κἂν εἰ τὰ μάλιστα λυπηρῶς αὐτὴν ἑορτάζομεν, τὸν τόπον ἡμῖν πλησιαίτατον ἔχοντες, ἐν ᾧ θεὸς ὁ λόγος ὑπάρχων καὶ κύριος ἐπέφανεν ἡμῖν δι’ ἀφράστου γεννήσεως, καὶ δραμεῖν εἰς αὐτὸν οὐ δυνάμεθα, καθὰ καὶ Μωυσῆς ὁ θειότατος τὴν μὲν τῆς ἐπαγγελίας γῆν εἰς ὄρος ἀναχθεὶς ὑψηλὸν ἐθεάσατο εἰσελθεῖν τε εἰς αὐτὴν ἐγλίχετο, κἂν <εἰ> οὐδαμῶς πρὸς θεοῦ συγκεχώρητο, διότι περ αὐτὸν οὐκ ηὐλόγηκε μέλλων ἐκ πέτρας τῆς οἰκείας ῥάβδου τῷ πλήγματι ποταμοὺς ὑδάτων ἐκφέρειν καὶ ῥύακας. ἀλλ’ ἐκεῖνος μὲν οὕτως γῆς τῆς ποθουμένης ἐστέρητο, καὶ οὕτω τῇ λύπῃ τρυχόμενος ἐνθένδε πρὸς θεὸν ἐκδεδήμηκεν· ἡμεῖς δὲ τί τὰ ὅμοια πάσχοντες δράσοιμεν;