Θεόδωρος ὁ Στουδίτης – Ἐπιτιμία

[Περὶ] τοῦ κελλα[ρίτου] κβʹ. Χύμα οἴνου ἐὰν γένηται, μετανοίας κατὰ τὸ μέτρο[ν] τοῦ χύματος, εʹ καὶ τὴν ἄνω ὡσαύτως καὶ χύμα ὄξους, ἢ ἐλαίου, ἢ ὀσπρίου, ἢ ἄλλου τινός:— κγʹ. Σῆψις εἴδους τινός, καὶ παντίου βιβρωσκομέν[ου ἐὰν τύχοι] μετανοίας [ιʹ:—] [κδʹ.] Ἐάν τι σκεῦος ἀσκέπαστον εὑρεθῆ ἐπὶ πολύ, αἱ αὐταὶ μετάνοιαι δέκα:—

κεʹ. Ἐὰν πλείω παρατίθησι τῇ τραπέζῃ ἢ ὑπολείψ[...] τῶν διατετυπωμένων μετανοίας ρʹ:— κϛʹ. Συντριβὴ ἐὰν γένηται οἱουδήποτε σκεύο̣υ̣ς μέχρι βαυκαλίου μετάνοιαι ρʹ [καὶ σʹ] καὶ τʹ, ἢ καὶ παραστάσιμον μετὰ τοῦ [αὐτοῦ] σκεύους:—

[Περὶ τοῦ ὀψοποιοῦ] κζʹ. Ἐὰν μὴ γέμη ὁ λέβης, μετανοίας λʹ, ὡσαύτως καὶ ὁ κούκου[μος:—] κηʹ. Ἐὰν περίσσευμα ἀφανισθῇ μετανοίας ρʹ· εἰ δὲ ῥιφῇ ἀχριωθέν, παραστάσιμον μετὰ ξηροφ[αγίας:—] κθʹ. Ἐὰν μὴ προσβάλλῃ ἐν καιρῷ τὸ ἔλαιον καὶ τ[ὸ ἅλας] ἵνα συνεψηθῶσι, μετανοίας νʹ:—

λʹ. Ἐὰν μὴ ἐξίσου παρατιθῇ τὰς μαγειρείας, [...] λαʹ. Εἰ ἀδιαφόρω<ς> σκέει τὰ ξύλα, μετανοίας λʹ:— λβʹ. Ἐὰν συντρίψει τίς τῶν μοναχῶν χύτραν ἢ π[υροστάτης,] ἢ κακκάβην, ἢ ἐσχάραν, ἢ ἄλλο τι μαγειρικὸν σκ[εῦος] ἐκ καταφρονήσεως, μετανοίας ρʹ καὶ σʹ καὶ τρια̣[...]

[Περὶ τοῦ βιβλιοφύλακος] [λγʹ. Ἐάν τις λάβῃ βιβ]λίον καὶ μὴ φιλοκάλως κατέχη, ἢ ἀνεωγ[μένων] ἐάσῃ, ἢ ἅψηται ἄλλης βίβλου ἄνευ ἐπιτροπῆς τοῦ [κρα]τοῦντος, ἢ ἐπιζητοίη ἑτέραν δέλτον γογγύζων [ἐπὶ] τῇ δοθείσῃ, μετανοίας κδʹ καὶ πλεῖον:—

[Περὶ τῶν καλλιγράφων] [λδʹ. Ἐ]ὰν μὴ φιλοκάλως κρατεῖ τὸ τετράδιον, καὶ τίθησι τὸ ἀντιβολήν, καὶ σκέπει ἐν καιρῶ ἑκάτερα καὶ παρατηρεῖ τά τε ἀντίστοιχα, καὶ τοὺς τόνους, καὶ τὰς στιγμάς, μετανοίας λʹ καὶ ρʹ:— [λεʹ.] Εἰ ἐκ θυμοῦ συντρίψει κάλαμον μετάνοιαι λʹ:— [λϛʹ.] Εἰ ἐπαίρει ἕτερον ἑτέρου τὸ τετράδιον ἄνευ γνώμης τοῦ γράφοντος, νʹ:— [λζʹ. Καὶ] εἰ μὴ στιχοίη τοῖς τετυπωμένοις παρὰ τοῦ πρωτοκαλ[ιγρ]άφου, ἀφοριζέσθω ἤγουν κατακλειέσθω ἡμέραις βʹ:—

[Περὶ τοῦ διακόνου] [ληʹ.] Ἐὰν εἰσφέρῃ λόγον ἢ ἀπόκρισιν, ἢ εἴδη παρὰ τῶν ἕξω, ἢ παρὰ τῶν συγγενῶν τοῖς ἀδελφοῖς, ἀφοριζέσθω ἤγουν κατακλειέσθω ἡμέραν αʹ:— [λθʹ.] Ἐὰν ἐν ταῖς ἀγωρασίαις, ἢ ἐν ταῖς πράσεσι διαμάχεται ἢ παροξύνεται ἢ ὅρκον ποιῆται, καὶ μὴ μέχρι δευτέρας καὶ τρίτης φωνῆς ποιε̣ῖ̣ται τήν τε πράσιν καὶ τὴν ἀγορασίαν, μετανοίας νʹ καὶ ρʹ:— [μʹ. Ἐ]ὰν μὴ μετὰ προσηκούσης εὐλαβείας ποιῆται τὰς ἀπὸ τοῦ μοναστηρίου ἐξόδους, ὥστε μετὰ εὐχῆς περιπατεῖν, [καὶ στι]χολογεῖν, μὴ περιβλεπόμενος εἰς γυναικίας ὄψεις, ἢ εἰς [ἄλλα] ἀνωφελῆ, ἵνα τὸ ὅσον ἐπ’ αὐτῷ δοξάζηται ὁ Θεὸς διὰ [τῆς τῶν] ὁρώντων ὠφελείας, ξηροφαγείτω, ἢ ἀφοριζέσθω ἡμέραν αʹ:—

[Περὶ τοῦ διδασκάλου τῶν παίδων] [μαʹ. Πάντα αἰ]σχρὸν λόγον ἢ ὀνειδιστικόν, πάρεξ τῶν ἐξαρχόντων, [καὶ π]αιδευτικῶς ταῦτα λαλούντων, ὁ ἐκφέρων ἐν τῇ ἀδελ[φότ]ητι, μετανοίας νʹ:—